Ανοίγουν την ομπρέλα

Καθόλου τυχαίες δεν πρέπει να θεωρούνται οι κινήσεις των ισχυρών του ποδοσφαίρου σε ό,τι αφορά τον σχεδιασμό τους για την επόμενη αγωνιστική περίοδο.

Με δεδομένο ότι οι στόχοι τους φαίνεται να έχουν εξαντληθεί ή βρίσκονται κοντά σε αυτό το στάδιο σε ό,τι έχει να κάνει το αγωνιστικό φινάλε της σεζόν είναι λογικό να δώσουν βάρος στο παιχνίδι της επικοινωνίας και να αρχίσουν να προετοιμάζουν τους οπαδούς πελάτες τους για τον θίασο που θα συγκροτήσουν στο νέο σχήμα.

Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός μάς έδειξαν άλλωστε τις προθέσεις τους λίαν προσφάτως. Στην εμβόλιμη περίοδο του Ιανουαρίου οι κινήσεις τους εξαντλήθηκαν στον δανεισμό του Ντάρμπισαϊρ και στην απόκτηση νεαρών παικτών όπως είναι ο Πολωνός Βαβζίνιακ και ο Βραζιλιάνος Ντέιβιντ Λάβετε δε υπόψη σας ότι στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο και οι δύο διατηρούσαν ζωντανό για τον κόσμο τους το ευρωπαϊκό όνειρο αφού ούτε η Βιγιαρεάλ και πολύ περισσότερο η Σεντ Ετιέν δεν φάνταζαν ως τα αξεπέραστα εμπόδια στις διαδρομές του Τσάμπιονς Λιγκ και του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

Όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις οι προπονητές χρεώθηκαν το μεγαλύτερο μερίδιο της ευθύνης (για τις… επιλογές) και η ζωή συνεχίζεται.

ΚΑΙ η διάθεσή τους για το επόμενο καλοκαίρι; Οι πιο πολλοί ανακάλυψαν το σκάουτινγκ που ερμηνεύεται στη δική μας γλώσσα ως ανίχνευση ποδοσφαιριστών με ταλέντο σε μικρή ηλικία.

Τι σημαίνει αυτό σε αριθμούς; Λιγότερα χρήματα στην πρόβλεψη για τη μεταγραφική δαπάνη, α φού συνήθως οι πιο ακριβοί είναι οι ποδοσφαιριστές που έχουν διαγράψει ήδη σημαντική διαδρομή και έχουν ξεχωρίσει για τις δυνατότητές τους.

Η ανακάλυψη της… θεραπείας του σκάουτινγκ δεν είναι βέβαια τυχαία, αφού η παγκόσμια οικονομική κρίση θα λειτουργήσει και στο συγκεκριμένο ζήτημα ως το πιο ατράνταχτο επιχείρημα για λιγότερα έξοδα.

Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει τη συγκεκριμένη δικαιολογία, όπως δεν είναι και λογικό κάθε χρόνο να ενισχύεται μια ομάδα με επτά-οκτώ ποδοσφαιριστές και κάθε καλοκαίρι να τους αλλάζει. Απλά αυτό που περιμένουμε να δούμε είναι πιο προσεκτικές επιλογές αλλά και την απαραίτητη πίστωση χρόνου για τους προπονητές που καλούνται από τη μία να πάρουν το πρωτάθλημα, το Κύπελλο και να έχουν και καλή πορεία στην Ευρώπη και μέσα σε όλα αυτά να μας φτιάξουν και καινούργιους παίκτες που δεν θα μας έχουν κοστίσει και πολλά χρήματα.

ΟΥΤΕ… θαυματοποιοί να ήταν δηλαδή οι κόουτς των ομάδων. Το σλόγκαν «οι ομάδες δεν αγοράζονται, αλλά χτίζονται» το θυμούνται οι περισσότεροι κάτι τέτοιες περιόδους, αλλά ξεχνούν μία από τις βασικές προϋποθέσεις για το… χτίσιμο. Χρειάζεται και το απαραίτητο χρονικό διάστημα, καθότι δεν μπορείς να ζητήσεις από κάποιον εργολάβο να σου έχει έτοιμη μια πολυκατοικία σε… δύο μήνες!

Δεν γίνεται δηλαδή ένας προπονητής να κρίνεται από τα αποτελέσματα και από την άλλη να του ζητούμε να προωθεί και τα νέα παιδιά στην ομάδα μας.

Από τη μία θέλουμε να παίζει στον Παναθηναϊκό ο Νίνης και στον Ολυμπιακό οι μικρότεροι του Αβραάμ Παπαδόπουλοι αλλά μάλλον δεν είναι αφελείς ο Τεν Κάτε και ο Βαλβέρδε που υποστηρίζουν ότι θέλουν τον χρόνο τους.

Οι προπονητές δεν είναι άλλωστε αυτοί που καθορίζουν το μπάτζετ για τις μεταγραφές. Οι ηγέτες έχουν αυτό το προνόμιο, όχι όμως και την ευθύνη.