Νεότερες εξελίξεις της χορήγησης imatinib σε ασθενείς με στρωματικό όγκο του γαστρεντερικού

Οι ασθενείς που έλαβαν επικουρικά imatinib μετά από χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση στρωματικών όγκων του γαστρεντερικού (GIST) παρουσιάζουν αυξημένη επιβίωση ελεύθερης υποτροπής σε σχέση με αυτούς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.

Αυτά είναι τα συμπεράσματα των συγγραφέων του άρθρου, Δρα Ronald DeMatteo του Memorial Sloan-Kettering Cancer Center της Νέας Υόρκης στις ΗΠΑ και των συναδέλφων του,
που αναφέρονται στην διαδικτυακή (online) έκδοση του ιατρικού περιοδικού «The Lancet», και θα δημοσιευθούν σε ένα από τα επόμενα τεύχη.

Οι στρωματικοί όγκοι του γαστρεντερικού GIST αποτελούν την πιο κοινή μορφή καρκίνου μαλακών ιστών που προσβάλλει την γαστρεντερική οδό, με 3.000-4.000 περίπου περιπτώσεις κάθε χρόνο στις ΗΠΑ. Εμφανίζονται συνήθως στο στομάχι ή στο λεπτό έντερο αλλά σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί στον ορθό και σπανίως στον οισοφάγο ή στο παχύ έντερο. Περίπου 85% των όγκων αυτών βρίσκονται θετικοί σε μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη που επιτρέπει την αναστολή τους από την imatinib.

Σε αυτή την τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη δοκιμή φάσης ΙΙΙ αναλύθηκαν ασθενείς που έπασχαν από GIST μεγέθους τουλάχιστον 3εκ. θετικό στην πρωτεΐνη και που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεσή του. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε imatinib 400mg (359 ασθενείς) ή εικονικό φάρμακο (354 ασθενείς) άπαξ ημερησίως για ένα χρόνο μετά την επέμβαση. Οι ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο θεωρούνταν κατάλληλοι για έναρξη της θεραπείας με imatinib εάν σημειωνόταν επανεμφάνιση του όγκου.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι κατά το διάμεσο διάστημα παρακολούθησης στους 19,7 μήνες, σε 8% των ασθενών στην ομάδα της imatinib ο όγκος επανεμφανίστηκε ή επήλθε θάνατος, σε σύγκριση με 20% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. To imatinib βελτίωσε σημαντικά την επιβίωση ελεύθερης υποτροπής σε σχέση με το εικονικό φάρμακο (98% έναντι 83% στον ένα χρόνο). Η επιτυχία της θεραπείας ήταν εξαρτώμενη από το μέγεθος του όγκου, ενώ το imatinib εμφάνισε την μεγαλύτερη δράση στους όγκους 10εκ. και άνω, μικρότερη δράση στους όγκους μεταξύ 6εκ. και 10εκ. και την μικρότερη δράση στους όγκους μεταξύ 3εκ. και 6εκ. Η θεραπεία με imatinib έγινε γενικά καλά ανεκτή, ενώ οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες, στην ομάδα του imatinib ήταν δερματίτιδα, κοιλιακό άλγος και διάρροια ενώ στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, υπεργλυκαιμία.

Οι συγγραφείς συμπεραίνουν τα εξής: «Σε αυτή την επικουρική δοκιμή φάσης ΙΙΙ της επικουρικά χορηγούμενης στοχευμένης θεραπείας μετά την εκτομή εντοπισμένου στρωματικού όγκου του γαστρεντερικού, τα ευρήματά μας κατέδειξαν ότι το imatinib αυξάνει την επιβίωση ελεύθερης υποτροπής. Τα ευρήματά μας θα επηρεάσουν τη διαχείριση των ασθενών με εντοπισμένο και πρωτοπαθή στρωματικό όγκο του γαστρεντερικού ενώ θα μπορούν να σχετιστούν με την επικουρική χρήση άλλων μοριακών παραγόντων για τον καρκίνο.»

Στο συνοδευτικό του σχόλιο, ο Δρ Peter Hohenberger του Πανεπιστημίου του Heidelberg στο Mannheim της Γερμανίας δήλωσε: «Υπάρχουν τόσες άγνωστες παράμετροι που η μελέτη αυτή μπορεί να μην είναι ικανή να δώσει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα για τη θεραπεία. Η περαιτέρω έρευνα για την ένδειξη της επικουρικής θεραπείας αποτελεί ένα σημαντικό καθήκον για μελλοντικές μελέτες.»