Από Μάρτη… πλέι οφ

Η μπίλια στο ντέρμπι την «αιωνίων» έκατσε αυτήν τη φορά στο κόκκινο. Έτσι κι αλλιώς, στα τελευταία δύο λεπτά το ματς Ολυμπιακού- Παναθηναϊκού είχε εξελιχθεί σε ρουλέτα. Οι «ερυθρόλευκοι» νίκησαν τελικά 77-75 με καλάθι του Παναγιώτη Βασιλόπουλου 3”3 πριν από το τέλος κι αφού ο Σπανούλης στην τελευταία φάση δεν κατάφερε να στείλει το ματς στην παράταση. Έτσι ο Ολυμπιακός, έχοντας εξασφαλίσει την πρώτη θέση στην κανονική περίοδο έξι αγωνιστικές πριν από το τέλος, απέκτησε για πρώτη φορά από το 1999 το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ.

Σε ένα ματς που κρίνεται στις λεπτομέρειες, ασφαλώς νικητής είναι ο πιο τυχερός. Κι αφού οι γηπεδούχοι δεν κατάφεραν να διατηρήσουν το +10 (69-59) που είχαν στο 34΄, το παιχνίδι κρίθηκε ουσιαστικά από ένα κερδισμένο επιθετικό ριμπάουντ (ο Γκριρ χτύπησε την μπάλα που άρπαξε ο Παπαλουκάς), αλλά και νωρίτερα, από την τάπα του Μπουρούση στον Διαμαντίδη (στα 53”) που απέτρεψε ένα προβάδισμα του Παναθηναϊκού.

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΝΤΟΠΙΝΓΚ
Για τον Ολυμπιακό, η νίκη- πέρα από το προβάδισμα- αποκτά πολύ μεγαλύτερη σημασία σε ό,τι αφορά το ψυχολογικό κομμάτι κόντρα στον Παναθηναϊκό. Κι αν σκεφτεί κανείς ότι οι «ερυθρόλευκοι» έχασαν πολύ εύκολα μια διαφορά δέκα πόντων και δεν πατούσαν και πολύ σταθερά στα πόδια τους στο τελευταίο πεντάλεπτο, ο τρόπος με τον οποίο κρίθηκε το ματς εξηγεί και την έκρηξη μετά το τέλος του ματς. Όπως για παράδειγμα, η δυνατή κλωτσιά στην μπάλα από τον ήρωα της τελευταίας στιγμής, Βασιλόπουλο, που την έστειλε στο πάνω διάζωμα της απέναντι εξέδρας! Ο ίδιος παίκτης που νωρίτερα, ύστερα από μια λάθος πάσα ζήτησε αλλαγή! Να θυμίσουμε βέβαια και την γκρίνια των οπαδών του μετά την ήττα στον τελικό του κυπέλλου, γεγονός που είχε φορτίσει ψυχολογικά τους παίκτες του Παναγιώτη Γιαννάκη.

Ο Ολυμπιακός άρχισε το ματς πάντως με ντεζαβαντάζ, αφού έμεινε εκτόςσχεδόν την τελευταία στιγμή- ο Γιώργος Πρίντεζης (θλάση στα πλευρά). Ο Γιαννάκης στο πρώτο δεκάλεπτο, σε μια προσπάθεια να βρει το κατάλληλο σχήμα, άλλαζε συνεχώς παίκτες με αποτέλεσμα στο διάστημα αυτό να έχει χρησιμοποιήσει τους δέκα από τους δώδεκα. Ήταν η πρώτη περίοδος στην οποία ο Παναθηναϊκός προηγείτο στο σκορ με εξαιρετικό ποσοστό από την περιφέρεια (4/4 τρίποντα) και εκμεταλλευόμενος το άγχος των γηπεδούχων.

Ο Ολυμπιακός, μπορεί από τις αρχές της δεύτερης περιόδου να είχε αποκτήσει το προβάδισμα στο σκορ, όμως ήταν φανερό ότι οι παίκτες του «μάτωναν» για να φτάσουν στο καλάθι, δεν είχαν εύκολα το ελεύθερο σουτ και χωρίς να έχουν καλή κίνηση επιθετικά, βρέθηκαν αρκετές φορές να σουτάρουν με την πίεση του χρόνου. Κάποια σουτ (Χαλπερίν, Παπαλουκάς, Γκριρ) βγήκαν τον στόχο στη λήξη της επίθεσης και αυτό αποτέλεσε ψυχολογική τόνωση.

Από την άλλη πλευρά, ο Παναθηναϊκός φαινόταν να έχει πιο ξεκάθαρους επιθετικούς προσανατολισμούς, παρ΄ ότι δύο βασικοί παίκτες βρέθηκαν σχετικά νωρίς εκτός κλίματος (Διαμαντίδης, Πέκοβιτς).

Οι διαιτητές, Πιτσίλκας, Κουκουλεκίδης, Τανατζής, είχαν να αντιμετωπίσουν την προκατάληψη και των δύο, ιδιαίτερα των γηπεδούχων. Σε κάποια σημεία φάνηκε να χάνουν τον έλεγχο. Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ
Όσον αφορά την ατμόσφαιρα, αυτήν τη φορά δεν ήταν πολεμική. Όχι πως δεν έλειψαν οι ακρότητες στο τέλος, αφού κάποιος ανεγκέφαλος πέταξε βεγγαλικό στον πάγκο του Παναθηναϊκού (και άλλα αντικείμενα), με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του φροντιστή των «πρασίνων», Πάρη Δερμάνη. Παρά τις εκκλήσεις από τα μεγάφωνα, λέιζερ σημάδευαν διαρκώς τους παίκτες του Παναθηναϊκού όταν εκτελούσαν βολές (ο Μπατίστ διαμαρτυρήθηκε έντονα δύο φορές), ενώ και τα δυναμιτάκια έσκαγαν συνεχώς. Γενικά όμως, και συγκριτικά με το παρελθόν, η κατάσταση ήταν καλύτερη.