Θέλουν να μείνουν θαμμένοι στα χαρτιά…

Αντίθετα από τον προκάτοχό του Βλαντίμιρ Πούτιν, που ομολόγησε μια μέρα ότι δεν έχει στείλει ποτέ του ούτε ένα e-mail, ο Ρώσος πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ είναι λάτρης του Ίντερνετ. Έχει το δικό του βιντεομπλογκ στην ιστοσελίδα του Κρεμλίνου (www.

kremlin.ru) και άρχισε υπό την καθοδήγησή του ένα ευρύ πρόγραμμα για την ανάπτυξη της πληροφορικής στη χώρα. Στις 12 Φεβρουαρίου ο Μεντβέντεφ εξέφρασε την απογοήτευσή του πως «η δημόσια διοίκηση σπαταλά κάθε μήνα τόνους χαρτιού», οι δημόσιοι υπάλληλοι «χρησιμοποιούν τους υπολογιστές τους σαν γραφομηχανές» και οι πολίτες δεν μπορούν να φέρουν εις πέρας καμιά διοικητική πράξη μέσω των προσωπικών ηλεκτρονικών υπολογιστών τους.

Οι Ρώσοι πολίτες χρειάζεται να δίνουν μάχη για να ιδιωτικοποιήσουν ένα διαμέρισμα, να αγοράσουν ένα κομμάτι γης, να λάβουν κοινωνική αρωγή ή να πληρώσουν ένα πρόστιμο. Η ρωσική γραφειοκρατία έχει παραμείνει η ίδια από την εποχή του Γκόγκολ: αρχαϊκή, αναποτελεσματική και περίπλοκη χωρίς λόγο.

Στο Δημόσιο. Ελάχιστοι είναι οι Ρώσοι που πιστεύουν ότι το σχέδιο του Κρεμλίνου για την ανάπτυξη της χρήσης της πληροφορικής στο δημόσιο θα πραγματοποιηθεί. Για έναν απλό λόγο: οι δημόσιες υπηρεσίες αντιδρούν αρνητικά στην προοπτική αυτή. Αυτό αναφέρεται σε έκθεση του Ινστιτούτου Σύγχρονης Ανάπτυξης, την «τράπεζα ιδεών» του προέδρου Μεντβέντεφ. Στη ρωσική δημόσια διοίκηση η πληροφορική θεωρείται αναξιόπιστη, ενώ το χαρτί είναι ο βασιλιάς. Για να πειστεί κανείς, αρκεί να μπει σε οποιοδήποτε δικαστήριο, επιχείρηση ή ινστιτούτο. Πίσω από ένα γκισέ, ένας υπάλληλος είναι αρμόδιος να αντιγράφει με το χέρι, μέσα σε ένα βιβλίο χοντρό σαν Βίβλο, τα στοιχεία της ταυτότητας που του παρουσιάζουν όσοι μπαίνουν. Σε τι μπορεί άραγε να χρησιμεύουν αυτά τα χοντρά βιβλία στην εποχή της βιντεοκάμερας και της πληροφορικής;