Γνώμη

Αρρωστημένη νοοτροπία
Του Δημήτρη Δοντά

Η νίκη έχει πολλούς πατέρες, η ήττα κανέναν.

Αυτό ισχύει και στην περίπτωση του Ολυμπιακού.

Όλοι πλέον φορτώνουν τις ευθύνες στον Ερνέστο Βαλβέρδε, ο οποίος έγινε από τη μια στιγμή στην άλλη κακός προπονητής, που «δεν κάνει για μια μεγάλη ομάδα, όπως αυτή του Πειραιά».

Βεβαίως και δεν είναι άμοιρος ευθυνών ο Ισπανός. Όχι μόνο για τις δύο ήττες από την Σεντ Ετιέν, αλλά για την εν γένει μέτρια έως κακή αγωνιστική εικόνα που παρουσιάζουν οι «ερυθρόλευκοι» το τελευταίο διάστημα – και ειδικά από τα μέσα του Ιανουαρίου. Από αυτό το σημείο όμως, μέχρι να ρίχνουμε το ανάθεμα στον Βελβέρδε, είναι κρίμα κι άδικο. Και αποπροσανατολιστικό.

Δυστυχώς στον Ολυμπιακό (σε κάθε επίπεδο, διοικητικό, ομάδας, οπαδών) έχει εμπεδωθεί η (αρρωστημένη από ένα σημείο και μετά)

νοοτροπία του ισόβιου πρωταθλητή. Κάτι που έχει ως αποτέλεσμα όλοι οι υπεύθυνοι (και μη) να μην μπορούν να διακρίνουν αυτά που συμβαίνουν γύρω τους. Γιατί αποδείχθηκε περίτρανα πως ο Ολυμπιακός μπορεί να έχει ομάδα για να κερδίζει τα πρωταθλήματα εντός συνόρων (έστω και αν αυτή η ομάδα περνάει διαστήματα μεγάλης αγωνιστικής πτώσης), δύσκολα όμως μπορεί να σταθεί στην Ευρώπη. Και το ότι δύσκολα ή εύκολα επικρατεί στην Ελλάδα, έχει εν πολλοίς να κάνει και με την αδυναμία (σε αγωνιστικό και όχι μόνο) επίπεδο των αντιπάλων του.

Υπό αυτό το πρίσμα λοιπόν, η υπ΄ αριθμόν 1 υπεύθυνη γι΄ αυτήν την κατάσταση είναι η διοίκηση της ΠΑΕ και ο Σωκράτης Κόκκαλης. Γιατί με την αλαζονική στάση τους, αρνήθηκαν να ενισχύσουν την ομάδα στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου βλέποντας πως έχουν εξασφαλίσει το πρωτάθλημα. Έδειξαν δηλαδή να εφησυχάζουν.

Σε ό,τι όμως αφορά τη Σούπερ Λίγκα και την Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας, κάθε άλλο παρά αδιαφόρησαν.

Δείγμα και αυτό των προτεραιοτήτων της διοίκησης.