ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ο Λεωνίδας

O λόγος στους αναγνώστες Η Κατ. Νικολιδάκη, Φανερωμένη, Ηράκλειο Κρήτης, γράφει:

«Ο Λεωνίδας Κύρκος ζυμώθηκε στις στενωπούς και στους κακοτράχαλους δρόμους της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης. Ο Λεωνίδας Κύρκος ανδρώθηκε στον Εμφύλιο, στα πέτρινα χρόνια, στις δικτατορίες. Έφαγε το σκληρό, πικρό ψωμί των διώξεων, του κυνηγητού, των φυλακίσεων, των βασανισμών, της εξορίας, της ΄΄φτηνής ζωής΄΄.

Ο Λεωνίδας Κύρκος σηκώνει σήμερα το πολύτιμο βάρος του κατασταλαγμένου ώριμου λογισμού που εκπορεύτηκε βιωματικά από τη ζωή των αγώνων για πιο φωτερές μέρες. Το δίκιο της αναγνώρισης, σ΄ όποιον ιδεολογικό χώρο κι αν ανήκει κανείς, πρέπει να είναι υπέρτερο. Πολύ περισσότερο!… Ως αφορμή βρήκα το κέντρισμα από την απρεπή, το λιγότερο, απάντηση του κ. Τσίπρα- βρήκε τον δρόμο ανοιχτό- στο αγκωνάρι της Αριστεράς για την έκφραση άποψης συνεργασίας, με την οποία προσωπικά δεν συμφωνώ καθόλου.

Ο κ. Τσίπρας δεν έπαθε για να μάθει. Δεν χρειάστηκε, ορθόκορμα, να εκφράζεται όταν μόνο η ανάσα δεν ελεγχόταν, δεν παρακολουθούνταν. Δεν χρειάστηκε να κληθεί στο Τμήμα, στην Ασφάλεια δι΄ υπόθεσίν του. Ούτε καν χρειάστηκε να κρατήσει την εφημερίδα σφιχτά υπό μάλης.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε εποχή Δημοκρατίας όπου δεν έχουν σχέση πια- άλλης φύσης προβλήματα και δυσκολίες- οι στίχοι, θαρρώ του Λ. Παπαδόπουλου, που με άγλυκη φωνή- όπως άρμοζε- τραγούδησε ο Μάνος Λοΐζος:

΄΄Κλείσε το παράθυρο, σφάλιξε τις πόρτες/ Τρέμω για τον άνθρωπο με τις μπότες/ Τι ζητά και στους ίσκιους περπατά,/ τι ζητά και το σπίτι μας κοιτά κάθε βράδυ./ Ο πατέρας εξορία…΄΄.

Αδικαιολόγητη η έπαρση για τη μεταβολή του 3%, της εποχής ας πούμε Κύρκου, σε 13% λίγο πριν, με συνεχή πτωτική τάση σήμερα… Ώριμη σκέψη θα τον οδηγούσε στη διαφορετικότητα των καιρών, των συνθηκών, των βιωμάτων και πάντως όχι σε δικής του ευθύνης αγώνες, που δεν χρειάστηκε, έτσι κι αλλιώς, να κάνει. Δεν έζησε ανελεύθερα. Γεννήθηκε- είχε την τύχη- και μεγάλωσε σαν όλα ήταν βολεμένα και βατά και ασφαλή.

Αν η νιότη σου δεν έχει σμιλευθεί μέσα από μυλόπετρες, τα διδάγματά σου, δύσκολο να είναι τόσο ρεαλιστικά, όσο και υψιπετή.

Κι αν κ. Τσίπρα δεν έχεις, το λιγότερο, μαγειρέψει με το θαλασσινό νερό της ανίσκιωτης Μακρονήσου, σκύψε, διάβασε, διδάξου και ίσως- είναι σίγουρο- ο σεβασμός του χρέους προς το αγκωνάρι της Αριστεράς που λέγεται Λεωνίδας Κύρκος- με πάντα άφοβη και ελεύθερη έκφραση του λογισμού και της σκέψης στους ανελεύθερους καιρούς που έζησε – να σου κρατήσει, αν μη τι άλλο, το βλέμμα χαμηλά».