«Μαζική δολοφονία οι πυρκαγιές»

Με δάκρυα στα μάτια ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας απέδωσε τον πύρινο εφιάλτη που ζει η χώρα σε έργο εμπρηστών κάνοντας λόγο για μαζική δολοφονία. Οι ειδικοί ωστόσο επισημαίνουν ότι το εύρος της καταστροφής σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή και ζητούν να ληφθούν δραστικά μέτρα. Η πύρινη λαίλαπα έχει αφήσει πίσω του τουλάχιστον 171 νεκρούς.

Oι πυρκαγιές που κατέστρεψαν σχεδόν ολοκληρωτικά την πολιτεία της Βικτόριας και αφάνισαν ολόκληρες αγροτικές περιοχές γύρω από τη Μελβούρνη είναι η χειρότερη φυσική καταστροφή που χτυπάει την Αυστραλία εδώ και σχεδόν έναν αιώνα. Πολλοί άνθρωποι απανθρακώθηκαν μέσα στα αυτοκίνητά τους καθώς προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τις φλόγες, άλλοι παγιδεύτηκαν στα σπίτια τους. Κάποιοι κατάφεραν να γλιτώσουν πηδώντας σε πισίνες και δεξαμενές νερού. Οι φλόγες ξεπερνούσαν σε ύψος ένα τετραώροφο κτίριο, το μέτωπο της πυρκαγιάς έφτανε τα 40 χιλιόμετρα και οι δυνατοί άνεμοι καθιστούσαν σχεδόν αδύνατο το έργο της Πυροσβεστικής. Στις φλόγες παραδόθηκαν περισσότερα από 750 σπίτια και περίπου 80 άνθρωποι μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία με σοβαρά εγκαύματα. Ένας γιατρός στα επείγοντα περιστατικά του νοσοκομείου στην πόλη Κίνγκλεϊκ ανέφερε ότι πολλοί ασθενείς φέρουν εγκαύματα στο 30% των σωμάτων τους και ότι τα τραύματά τους είναι χειρότερα από αυτά που είχαν υποστεί τα θύματα της τρομοκρατικής επίθεσης στο Μπαλί το 2002.

Τα δάκρυα
Ερευνητές έχουν ήδη καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ορισμένες από τις 400 πυρκαγιές που κατέστρεψαν την πολιτεία της Βικτόριας είναι έργο εμπρηστών. Τη θέση αυτή υιοθέτησε και ο Αυστραλός πρωθυπουργός Κέβιν Ραντ που δακρύζοντας τόνισε ότι «δεν υπάρχουν άλλες λέξεις για να περιγράψουν την καταστροφή από τη μαζική δολοφονία». Αναμφίβολα όμως το έργο των εμπρηστών διευκολύνθηκε από έναν συνδυασμό καύσωνα και ξηρασίας, ο οποίος, σύμφωνα με τους ειδικούς, οφείλεται στις κλιματικές αλλαγές. Οι πυρκαγιές, αλλά και οι πλημμύρες που πλήττουν τη βόρεια πολιτεία του Κουίνσλαντ θέτουν επί τάπητος την αναγκαιότητα να ληφθούν δραστικά μέτρα για την αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου. Όπως τονίζει ο διευθυντής του Κέντρου Επιστήμης και Βιομηχανικής Έρευνας Κέβιν Χένεσι, «η αύξηση των αερίων του θερμοκηπίου θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερες θερμοκρασίες και περισσότερη ξηρασία στη Νότια Αυστραλία. Επομένως, οι πυρκαγιές μπορεί να γίνουν ακόμη πιο καταστροφικές».

Οι κλιματικές αλλαγές, οι δυνατοί άνεμοι και οι εμπρησμοί δικαιολογούν τόσο πολλούς νεκρούς; Αυτό το ερώτημα έρχεται στο προσκήνιο από τη στιγμή που οι Αρχές είχαν ειδοποιήσει εδώ και αρκετές ημέρες τους κατοίκους για τον επερχόμενο κίνδυνο. Όπως σημειώνουν οι «Los Αngeles Τimes», η απάντηση βρίσκεται στη θεωρία «φύγε νωρίς ή μείνε και πάλεψε». Η Αυστραλία υιοθέτησε αυτή την προσέγγιση μετά τις πυρκαγιές του 1983 οι οποίες άφησαν πίσω τους 83 νεκρούς και 2.600 τραυματίες. Οι ερευνητές είχαν καταλήξει τότε στο συμπέρασμα ότι τα περισσότερα θύματα είχαν παγιδευτεί στα αυτοκίνητά τους στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τις φλόγες και υπέθεσαν ότι εάν οι ιδιοκτήτες των σπιτιών που απειλούνταν από τις φλόγες εκπαιδεύονταν στην αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών θα κινδύνευαν λιγότερο.

Βλέπαμε το σπίτι μας να καίγεται
Του Gary Ηughes

ΣΕ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΟΥΝ ότι η φωτιά έρχεται γρήγορα, αλλά η λέξη γρήγορα δεν μπορεί ούτε κατά διάνοια να την περιγράψει. Έρχεται πάνω σου σαν τρελό τρένο. Τη μια στιγμή ετοιμάζεσαι. Την άλλη δίνεις μάχη για το σπίτι σου. Έπειτα δίνεις μάχη για την ίδια σου τη ζωή. Με διαφορά δευτερολέπτων. Η πύρινη λαίλαπα κινείται ταχύτερα απ΄ όσο μπορείς να σκεφτείς, πόσω μάλλον να αντιδράσεις… Βγήκα από το σπίτι και άρχισα να το καταβρέχω. Ξαφνικά, είδα τις φλόγες να έρχονται προς το σπίτι από τα δυτικά.

Μέσα σε δευτερόλεπτα πήρε φωτιά μια συστάδα δένδρων πενήντα μέτρα μακριά. Ο άνεμος ήταν γεμάτος σπίθες και κάρβουνα. Έπεφταν πάνω στη σκεπή, στους τοίχους. Έμπαιναν μέσα από κάθε άνοιγμα.

Τα σβήναμε σαν τρελοί με βρεγμένα πανιά. Όλη η οικογένεια αγωνιζόμασταν για ό,τι χτίσαμε τόσα χρόνια. Εξακολουθούσαμε να ελπίζουμε.

Έπειτα τα δωμάτια γέμισαν καπνό. Είδα φλόγες να βγαίνουν από το γκαράζ. Το ένα από τα δύο αυτοκίνητά μας καιγόταν. Πανικόβλητος πήρα τα κλειδιά και έβγαλα το άλλο σ΄ έναν ανοικτό χώρο μπροστά στο σπίτι. Αυτό έσωσε τη ζωή μας.

Μέχρι να βγω από το αμάξι η πυρκαγιά έκαιγε ήδη την αποθήκη και την κουζίνα. Φωνάζαμε, προσπαθούσαμε ακόμη να σώσουμε ό,τι μπορούσαμε. Ο σκύλος μας, οι παπαγάλοι και όλα τα ταλαιπωρημένα ζώα που φρόντιζε η κτηνίατρος κόρη μου χάθηκαν στους καπνούς. Στο τέλος, απελπισμένοι τρέξαμε στο αυτοκίνητο. Είδαμε το σπίτι μας, τα κατοικίδιά μας να χάνονται στη φωτιά. Όμως σώσαμε τη ζωή μας. Τόσοι άλλοι δεν τα κατάφεραν… Ο δημοσιογράφος Γκάρι Χιουζ περιέγραψε στην εφημερίδα «Τhe Αustralian» τον αγώνα της οικογένειάς του για τη ζωή της