Το πράσινο ριάλιτι
Όλη η ένταση του ματς αποτυπώνεται στο πρόσωπο του Παναγιώτη Γιαννάκη. Ο κόουτς του Ολυμπιακού είναι έτοιμος να «εκραγεί» την ώρα του ντέρμπι με την Ταού. Οι «κόκκινοι» πήραν τη νίκη, μένουν στο παιχνίδι της πρόκρισης με πολλές αξιώσεις και ο Γιαννάκης μπορεί να ηρεμήσει. Μέχρι το επόμενο (μπασκετικό) ραντεβού...
Στα «πράσινα» αποδυτήρια η κατάσταση θυμίζει καταψύκτη. Ο Τεν Κάτε τα έριξε για δεύτερη φορά στους ποδοσφαιριστές του. Προ ημερών, άνευ λόγου και αιτίας άφησε να εννοηθεί ότι οι παίκτες του δεν ήταν τόσο… καλά παιδιά στην Κρήτη. Η ένταση ήταν μεγάλη. Στις Σέρρες τούς αποκάλεσε πριμαντόνες. Το μεγάλα κεφάλια και οι παλιοσειρές το φέρουν βαρέως. Δεν έχουν συνηθίσει να τους εκθέτει με τέτοιον τρόπο ο προπονητής τους. Ώρες ώρες φέρνουν στον νου το πώς συμπεριφέρεται ο Ολλανδός μετά τους αγώνες. Στις νίκες, λέει ότι ακολούθησαν τις οδηγίες του. Στις ήττες, εκστομίζει ένα «χάσατε», λες και ο στόχος του είναι να μεταφέρει τα βάρη της ευθύνης στους παίκτες. Στην αρχή της σεζόν, ο απότομος τρόπος που μιλούσε δημιούργησε εκρηκτικό κλίμα. Χρειάστηκε μια ανοιχτή συζήτηση προκειμένου να πέσουν οι τόνοι και να έρθουν πιο κοντά οι δύο πλευρές. Με τα τελευταία περιστατικά, η απόσταση δείχνει να μεγαλώνει. Σε σημείο που αρκετοί υποστηρίζουν ότι ο Τεν Κάτε χάνει σταδιακά τους υποστηρικτές και τα στηρίγματά του… Και όταν συμβεί αυτό, τα πράγματα δυσκολεύουν για τον (εκάστοτε) κόουτς.
ΣΤΟΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ, ο Παναθηναϊκός έχει μπει εδώ και καιρό στη δίνη της εσωστρέφειας. Με τους παράγοντες που οδηγούν τις εξελίξεις να κοιτάζουν ο ένας στη δύση και ο άλλος στην ανατολή, ενώ οι τριγμοί σταδιακά κάνουν την εμφάνισή τους στο ποδοσφαιρικό τμήμα.
Οι μάχες και οι γκρίνιες στα ενδότερα της «πράσινης» ΠΑΕ δεν άρχισαν ξαφνικά. Βέβαια, σε αυτή την έκρηξη συνετέλεσαν δημοσιεύματα εφημερίδων και η εγγενής έλλειψη εμπιστοσύνης που υπάρχει μεταξύ των μετόχων. Πριν από την… εξαφάνιση των λαβάρων στο ΟΑΚΑ, προηγήθηκε η μηδαμινή αναφορά στο νταμπλ του 2004 κατά την εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής και η μη πρόσκληση στελεχών των ερασιτεχνικών σωματείων την ίδια ημέρα. Όλα αυτά επέτειναν τον εκνευρισμό. Εδώ, ας προστεθεί η απουσία από παντού του Βγενόπουλου. Ο παράγοντας επιλέγει τη σιωπή, αλλά αυτή κάνει πολύ… θόρυβο. Ούτε στο Μέγαρο ούτε στο Ολυμπιακό Στάδιο, μόνο σπόντες για την κατασκευή του γηπέδου στον Βοτανικό πετάει. Ο Βγενόπουλος πολύ θα ήθελε να βγάλει έξω από το παιχνίδι τον Βωβό, αλλά θεωρείται αμφίβολο αν η ίδια σκέψη υπάρχει στο μυαλό του Γιάννη Βαρδινογιάννη. Ο «Τζίγγερ» ενώ ήταν από παντού εξαφανισμένος, αίφνης έδωσε το «παρών» στη συνάντηση με τον Αλ. Τσίπρα με θέμα το γήπεδο. Ασφαλώς και θα έχει ενδιαφέρον το πώς θα συνεχιστεί το σχέδιο της διπλής ανάπλασης και τι θα γίνει με το εμπορικό κέντρο.
Η έκρηξη του Θανάση Γιαννακόπουλου για τα λάβαρα δεν εξέπληξε τους γνωρίζοντες. Διότι ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού, όντας παρορμητικός, δεν μπορεί να κρύψει την οργή του. Βλέπει ότι γίνονται πολλά πράγματα χωρίς να ερωτηθεί η οικογένεια. Στις μεταγραφές φρόντισαν με δηλώσεις τους να αποστασιοποιηθούν. Τα εκατομμύρια που υποσχέθηκαν ότι θα πέσουν έμειναν λόγια του αέρα και οι Γιαννακόπουλοι δεν θέλουν να χρεωθούν την αδράνεια. Άλλωστε, η επιρροή τους στην ΠΑΕ δεν είναι τόσο μεγάλη. Αντίθετα, τα λοιπά κεφάλια δίνουν αγώνα για να επιβάλουν δικά τους άτομα. Το περασμένο καλοκαίρι αποχώρησε ο αντιπρόεδρος Γ. Στράτος, άνθρωπος της εμπιστοσύνης του «Τζίγγερ», ενώ το φάγωμα του Βέλιτς ισοδυναμούσε με ένα ακόμη μήνυμα στην οικογένεια Βαρδινογιάννη. Μην ξεχνά κανένας ότι θα ήθελαν πολύ να τον κρατήσουν.
Ο ΧΡΟΝΟΣ δεν λένε ότι αμβλύνει τα πάθη; Προσέξτε τι συνέβη στην επιστροφή του ΠΑΟ από την Κομοτηνή. Στο αεροσκάφος που μετέφερε την αποστολή των «πρασίνων» στην πρωτεύουσα, επιβιβάστηκαν και δύο οπαδοί του ΠΑΟΚ, οι οποίοι φορούσαν και κασκόλ. Ο ένας εξ αυτών τα είπε σε καλό κλίμα με τον Σαλπιγγίδη, πριν από την απογείωση. Ο δεύτερος, μόλις προσγειώθηκε το αεροπλάνο στο «Ελ. Βενιζέλος», πλησίασε τον Χριστοδουλόπουλο και έπιασε κουβεντούλα με τον χαφ του Παναθηναϊκού. Τα άλλοτε «μαύρα πρόβατα» για τους φίλους του ΠΑΟΚ δεν είναι τόσο… μαύρα όσο στο πρόσφατο παρελθόν.














