«Πήρα μπόνους για το λάθος μου»

«Σε έναν νομικό έλεγχο που έκανε η εταιρεία μου δεν είχα προσέξει κάτι. Μόλις το αντιλήφθηκα απευθύνθηκα στους προϊσταμένους μου, τους ενημέρωσα και ζήτησα να μην υπογράψουμε εκείνη την ημέρα προκειμένου να το ελέγξω ξανά. Αν και στην αρχή φοβήθηκα ότι θα έχω πρόβλημα, το αποτέλεσμα ήταν το ακριβώς αντίθετο», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Κατερίνα Σαλάκου, νομική σύμβουλος σε εταιρεία.

Όπως υποστηρίζει η 30χρονη δικηγόρος οι ανώτεροί της όχι μόνο δεν την επέκριναν για το λάθος που έκανε αλλά την εκτίμησαν περισσότερο. «Θεώρησαν ότι ενδιαφέρομαι για την εταιρεία και πως προσπαθώ να κάνω το καλύτερο δυνατό στη δουλειά μου. Θα μπορούσα να αποκρύψω το λάθος μου, όμως ύστερα από σκέψη προτίμησα να τους ενημερώσω. Έτσι, κατάλαβα ότι όταν παραδέχεσαι ένα λάθος στη δουλειά, το οποίο άλλωστε είναι και ανθρώπινο, ο προϊστάμενός σου θα το εκτιμήσει και θα το ξεπεράσει», σημειώνει.

Σύμφωνα με την παροιμία τα λάθη είναι ανθρώπινα και φυσικά αναπόφευκτα στον εργασιακό χώρο. Υπάρχει όμως σωστός τρόπος να αντιμετωπίσει κανείς τα σφάλματα, μικρά ή μεγάλα, χωρίς να δημιουργήσει πρόβλημα στην καριέρα του αλλά και στον εργοδότη του; Για τον κ.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Η άμεση αναγνώριση του λάθους και η ειλικρίνεια λειτουργεί τελικά υπέρ του εργαζομένου

Μιχάλη Γαλανάκη, εργασιακό ψυχολόγο και διευθυντή ανθρωπίνων πόρων σε εταιρεία, «δεν υπάρχουν πολλές έρευνες για το θέμα και η απάντηση είναι αρκετά περίπλοκη καθώς επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Δύο είναι οι πιθανές εκδοχές: είτε ότι ο εργαζόμενος θα προσπαθήσει να καλύψει το λάθος και να αποφύγει τις συνέπειες είτε θα φανεί συνεπής και θα αναλάβει με ειλικρίνεια την ευθύνη. Ωστόσο είναι πιθανό ο ίδιος άνθρωπος σε διαφορετικές στιγμές να εμφανίσει συμπεριφορά φυγής ή ανάληψης ευθύνης λόγω καθαρά χωροχρονικών και περιβαλλοντικών παραγόντων».

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την αντίδραση του εργαζόμενου και του εργοδότη σε ένα λάθος και τις πιθανές συνέπειες που θα έχει αυτό είναι τρεις, όπως υποστηρίζει ο κ. Δημήτρης Γκανούδης, ψυχολόγος και σύμβουλος σε εργασιακά θέματα, «η κουλτούρα της εταιρείας, η σημαντικότητα του λάθους και η προσωπικότητα του υπαλλήλου». Επισημαίνει μάλιστα ότι «υπάρχουν εταιρείες οι οποίες προσπαθούν να μάθουν από τα λάθη που συμβαίνουν στο εργασιακό πλαίσιο και μέσω αυτών να βελτιώσουν τις διαδικασίες τους. Αυτό είναι άλλωστε δείγμα υγιούς εργασιακού περιβάλλοντος». Γι΄ αυτόν ακριβώς τον λόγο επισημαίνει πως «η ορθότερη αντίδραση για έναν εργαζόμενο όταν συνειδητοποιήσει πως έκανε κάποιο σφάλμα είναι να κοινοποιήσει. Με αυτόν τον τρόπο θα αποφύγει τα μεγαλύτερα λάθη και φυσικά θα είναι πολύ πιο εύκολο για τους προϊσταμένους του να τον συγχωρήσουν και να κατανοήσουν. Βέβαια καλό θα είναι πρώτα να γίνει αξιολόγηση της κατάστασης και του μεγέθους του λάθους. Αν δηλαδή είναι κάτι που έχει τη δυνατότητα να το διορθώσει μόνος του ή όχι».

«Χρειάζεται ευελιξία»
Ο κ. Γαλανάκης υποστηρίζει ότι οι εργαζόμενοι όχι απλώς μπορούν να αποφύγουν τα χειρότερα αλλά υπάρχει περίπτωση να εκμεταλλευθούν προς όφελός τους ένα εργασιακό λάθος. «Αυτό μάλιστα που ξεχωρίζει έναν ικανό και επιτυχημένο εργαζόμενο από έναν που μοιρολατρικά υπομένει τις συνέπειες των λαθών του είναι η εκμετάλλευση- διαχείρισή τους. Αν υποτεθεί ότι ένας εργαζόμενος π.χ. σε ένα οικονομικό τμήμα κάνει ένα λάθος στη σύνταξη μιας αναφοράς μπορεί, αν το συνειδητοποιήσει εγκαίρως, ειδοποιήσει τους εμπλεκομένους και το διορθώσει, να δείξει εικόνα υπευθυνότητας, συνέπειας, πρωτοβουλίας, ευστροφίας, ευελιξίας, ταχύτητας που μπορεί να οδηγήσει μέχρι και σε προαγωγή», τονίζει ο κ. Γαλανάκης και προσθέτει ότι τόσο για τις εταιρείες όσο και για τους υπαλλήλους «βασικός στόχος δεν πρέπει να είναι η πρόληψη λαθών, καθώς αυτή προσκρούει στην ανθρώπινη φύση που είναι ατελής, αλλά η διαχείριση του λάθους».

Βέβαια επισημαίνει ότι τα πράγματα δεν είναι πάντα τόσο ρόδινα, μιας και όπως δηλώνει «οι σύγχρονες εταιρείες πλέον διαρθρώνονται με τέτοιες δομές και διαδικασίες που είναι δύσκολο ένα λάθος κάποιου εργαζομένου να οδηγήσει σε καταστροφικές συνέπειες. Ωστόσο οι ίδιες δομές μπορούν κάλλιστα για ένα μέτριας σοβαρότητας λάθος να οδηγήσουν σε απόλυση για λόγους παραδειγματισμού και πρόληψης κινδύνων στο μέλλον. Γενικά τα προβλήματα είτε για μια εταιρεία είτε για έναν εργαζόμενο από ένα λάθος είναι πρωτίστως οικονομικά ή καταλήγουν να είναι οικονομικά».


«Σημασία έχει πόσο… θα κοστίσει η γκάφα»

ΟΙ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΕΣ οικονομικές επιπτώσεις του λάθους είναι και ο βασικός παράγοντας που επηρεάζει τη στάση της εργοδοσίας απέναντι στον εργαζόμενο που έσφαλε. Υπάρχουν όμως και άλλα εξίσου σημαντικά κριτήρια που καθορίζουν τη στάση της εργοδοσίας; Όπως αναφέρει ο εργασιακός ψυχολόγος κ. Γαλανάκης «τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει κάποιος λόγω εργασιακών λαθών εξαρτώνται καθαρά από το επίπεδο της θέσης και το είδος της επιχείρησης. Δηλαδή ένας υπάλληλος αποθήκης που κάνει λάθος σε μια παραγγελία δεν μπορεί να έχει τις ίδιες συνέπειες με την απόφαση ενός εμπορικού διευθυντή για το λανσάρισμα ενός προϊόντος σε μια συγκεκριμένη τιμή με βάση την οποία λόγω των εξόδων παραγωγής, αποθήκευσης, διανομής και προβολής η εταιρεία καταγράφει ζημία ανεξαρτήτως μεγέθους πωλήσεων».