Επιπλοκές από τις επεμβάσεις για τη νόσο Περονί
? Είμαι 54 χρόνων. Πριν από έναν χρόνο ένιωσα έναν πόνο στο πέος κατά τη στύση και έναν μήνα μετά ψηλάφησα κάτι σκληρό. Ο γιατρός διέγνωσε νόσο Περονί. Ακολούθησα θεραπεία με βιταμίνες. Επτά μήνες μετά, το πρόβλημα εξακολουθούσε να υπάρχει. Άλλος ουρολόγος μού συνέστησε εγχείρηση. Υποβλήθηκα στην επέμβαση, αλλά η στύση δεν έχει επανέλθει μετά την εγχείρηση. Ο γιατρός είπε να περιμένω. Τώρα, κάνω θεραπεία με ενδοπεϊκές ενέσεις. Το πρόβλημα αυτό είναι σύνηθες ύστερα από μια τέτοια επέμβαση; Τι με συμβουλεύετε να κάνω; (Γ.

Ο ανδρολόγος, διευθυντής στο Νοσοκομείο «Αμαλία Φλέμινγκ» και αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας κ. Ν. Αντωνίου απαντά ότι για τη νόσο του Περονί υπάρχουν πολλά είδη επεμβάσεων.
Υπάρχουν οι απλές επεμβάσεις (με πιο γνωστή την εγχείρηση κατά Νέσμπιτ), στις οποίες γίνεται απλώς ευθειασμός του πέους, με τοποθέτηση ραμμάτων στην κάτω επιφάνεια. Οι επεμβάσεις αυτές δεν έχουν επιπλοκές. Υπάρχουν και οι πιο πολύπλοκες, στις οποίες γίνεται αφαίρεση της πλάκας από το πέος και τοποθέτηση διαφόρων μοσχευμάτων. Κατά τις επεμβάσεις αυτές, μπορεί να προκληθεί τραυματισμός του νευροαγγειακού δικτύου και να δημιουργηθεί πρόβλημα στη στυτική λειτουργία.
Δεν γνωρίζουμε ποιος τύπος επέμβασης έχει εφαρμοσθεί στην περίπτωσή σας. Εφόσον, όμως, υπάρχει – έστω μερική – στύση, το πιθανότερο είναι ο τραυματισμός να είναι προσωρινός.
Μπορείτε να συνεχίσετε με τις ενδοπεϊκές ενέσεις, λαμβάνοντας παράλληλα τα αγγειοδιασταλτικά φάρμακα για τη στυτική δυσλειτουργία (σιλντεναφίλη, βαρντεβαφίλη ή ταδαλαφίλη). Εάν δεν διαπιστώσετε βελτίωση ύστερα από ένα δίμηνο, θα πρέπει να συμβουλευθείτε ξανά τον γιατρό σας.













