ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Περιβάλλον

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Αντ. Μιχαηλάκης γράφει από το Τόκιο:

«Είμαι διδάκτωρ των Γεωπονικών Επιστημών. Είμαι ερευνητής στο Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο στο Τμήμα Εντομολογίας. Τη συγκεκριμένη περίοδο βρίσκομαι με υποτροφία από την ιαπωνική κυβέρνηση στο Τόκιο, στο University of Αgriculture and Τechnology. Το Τόκιο έχει πληθυσμό άνω των 15 εκατ. και όμως όλα μοιάζουν τόσο ήσυχα. Παντού υπάρχουν πάρκα και μικρά δάση. Πιο συγκεκριμένα, εγώ διαμένω μέσα στον χώρο του Πανεπιστημίου σε μια περιοχή που ανήκει στο Τόκιο (όχι προάστιο). Εκτός του ότι όλο το Πανεπιστήμιο βρίσκεται μέσα σε ένα μικρό δάσος (όπως ο “Δημόκριτος” που τυγχάνει να γνωρίζω) σε ακτίνα μικρότερη των 5 χλμ. μπορεί να βρει κανείς τουλάχιστον τρία μεγάλα πάρκα. Το ένα μάλιστα από αυτά είναι αρκετά μεγάλο (και ανήκει και σε άλλη περιοχή) με μέγεθος περίπου το 1/3 του Ελληνικού (παλιό αεροδρόμιο).

Το εντυπωσιακό είναι ότι έτσι είναι σχεδόν όλο το Τόκιο. Το κέντρο του είναι γεμάτο λίμνες και δάση! Ο μόνος λόγος για να πάει κανείς στο κέντρο (εκτός αν δουλεύει σε κάποιο υπουργείο ή είναι τουρίστας) είναι για να κάνει… τζόγκινγκ! Βλέπει κανείς εκατοντάδες ανθρώπους να τρέχουν στο κέντρο μιας μεγαλούπολης των 15 εκατ. ανθρώπων. Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν παιδεία και σεβασμό στο περιβάλλον από τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Τα τελευταία χρόνια ακούμε για “ανακύκλωση”: ο τάδε δήμος έδωσε ειδικές τσάντες, μπλε και κίτρινοι κάδοι τοποθετήθηκαν και άλλα αστεία πράγματα.

Εδώ η ανακύκλωση γίνεται κατευθείαν στην “πηγή”. Κάθε νοικοκυριό ξεχωρίζει σε ειδικές σακούλες τα σκουπίδια του ανάλογα με το αν είναι τρόφιμα, χαρτί, χαρτόνι, πλαστική συσκευασία, πλαστικό ή γυάλινο μπουκάλι, μεταλλικό κουτάκι, ρούχα- δερμάτινα κ.τ.λ. (τις σακούλες τις προμηθεύεται κανείς από το σούπερ μάρκετ και είναι διαφορετικό χρώμα για κάθε είδος απορρίμματος). Όλοι ανεξαιρέτως εφαρμόζουν το σύστημα αυτό χωρίς παρατυπίες και γκρίνια. Στο σούπερ μάρκετ, αν θέλεις σακούλα πλαστική, την πληρώνεις.

Έτσι ο καθένας έχει την τσάντα του (πλαστική ή οτιδήποτε άλλο). Επίσης μπορεί να πάρει και άδειες κούτες που προορίζονται για ανακύκλωση και να μεταφέρει τα προϊόντα που αγόρασε.

Όλη η χώρα είναι καθαρή και πουθενά δεν βλέπεις σκουπίδι. Στους δρόμους δεν υπάρχουν κάδοι απορριμμάτων. Αν έχεις σκουπίδια, τα κρατάς και τα πετάς όταν βρεθείς σε σημείο όπου υπάρχουν οι ειδικοί κάδοι.

Όλοι ανεξαιρέτως χρησιμοποιούν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, το δίκτυο των οποίων όμως είναι σαν ιστός αράχνης και πάνε παντού. Υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται στο Πανεπιστήμιο και απαιτείται διαδρομή μιάμισης ώρας για να έρθουν! Όλοι εδώ ζουν αρμονικά με το περιβάλλον και γι΄ αυτό ίσως να είναι και πρωτοπόροι…

Προχθές με συναδέλφους πήγα με το ποδήλατο σε ένα πάρκο με λίμνη και δάσος, 30 λεπτά από το Πανεπιστήμιο, όπου και καθήσαμε στο γρασίδι και φάγαμε το μεσημεριανό μας. Εκεί έβλεπες οικογένειες με παιδιά να παίζουν. Αναρωτιέμαι λοιπόν, όταν θα γυρίσω στην Αθήνα, πού μπορώ να πάω να κάνω το ίδιο με τη γυναίκα μου και τον γιο μου;».