Γνώμη

Οι καλοί λογαριασμοί
του , Μιχάλη Μορφωνιού

Η διαχείριση των οπαδών αποτελεί ίσως το πιο δύσκολο- μετά το οικονομικόκομμάτι για μία ποδοσφαιρική εταιρεία.

Ακόμη και στην περίπτωση που ο πρόεδρος είναι «ένας από αυτούς» ή προέρχεται από την εντεκάδα της ομάδας, όπως μας δείχνουν οι περιπτώσεις του Ντέμη Νικολαΐδη αλλά και του Θοδωρή Ζαγοράκη, δεν σημαίνει ότι ο «στρατός με τα κασκόλ» θα υπακούει σε κάθε εντολή.

Ο Ζαγοράκης μπορεί να μη μας συνηθίζει σε εμφανίσεις με προεδρικό κοστούμι και γραβάτα, αλλά με το κάζουαλ ντύσιμο να είναι πιο κοντά στην εξέδρα, ωστόσο η παράδοση δείχνει πως αν ξεκινήσεις με χάδια τη συμπεριφορά σου απέναντι στα «άτακτα παιδιά», τότε σύντομα θα κληθείς να αντιμετωπίσεις και τα χειρότερα.

Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους αλλά από την αρχή της θητείας του ο αρχηγός του Εuro 2004 επέδειξε ανεκτικότητα σε ό,τι αφορά τη συμπεριφορά ορισμένων οπαδών της ομάδας του.

Καλό είναι να γεμίζει σε κάθε ματς η Τούμπα, ακόμη καλύτερο όταν καλείται ο κόσμος να συμμετέχει στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου, όμως όταν αρχίζουν τα φαινόμενα της εισόδου με το «έτσι θέλω» στα γήπεδα, όπως έγινε στους αγώνες του ΠΑΟΚ στο Καυταντζόγλειο και στη Φυλή, τότε χάνεται ο έλεγχος. Όταν το κοινό αποθεώνει τον Πάμπλο Γκαρσία για το εκτός φάσης χτύπημα στον Ντιόγκο και δεν συγκινείται κανείς, τότε έρχεται και η κλωτσιά του Κοντρέρας στον Τζιμπούρ και μένει η ομάδα με δέκα παίκτες σε ένα καθοριστικής σημασίας παιχνίδι. Σωστή η επέμβαση του Ζαγοράκη που έχει τον τίτλο «ώς εδώ και μη παρέκει».

Και μάλλον καθυστερημένη.