«Επίθεση» πουλιών στα αεροπλάνα

Από τότε που υπάρχουν αεροπλάνα, υπάρχουν και προβλήματα με τα πουλιά: Η πρώτη συντριβή αεροσκάφους εξαιτίας εισρόφησης πτηνού καταγράφηκε το 1912, εννέα χρόνια μετά την πτήση των αδελφών Ράιτ. Τα πρότυπα ασφαλείας είναι σήμερα πολύ υψηλότερα αλλά σε τελική ανάλυση, όταν ένα αεροσκάφος, όπως το Αirbus 320 των US Αirlines, χάνει και τους δύο κινητήρες έπειτα από ένα κακό συναπάντημα με κοπάδι πτηνών, όλα εξαρτώνται από την πείρα του πιλότου και τη θεά Τύχη.

Oι έπαινοι περίσσευαν χθες για τον Τσέσλι «Σάλι» Σάλενμπεργκερ, τον κυβερνήτη με τη 40χρονη εμπειρία και την παλαιότερη θητεία στην Πολεμική Αεροπορία που πραγματοποίησε την Πέμπτη με άψογο τρόπο αναγκαστική προσυδάτωση στα παγωμένα νερά του ποταμού Χάντσον, στη Νέα Υόρκη, γλιτώνοντας και τους 155 επιβαίνοντες. Η ταυτόχρονη εξουδετέρωση δύο κινητήρων από πτηνά είναι κάτι σπάνιο, λένε οι ειδικοί. Τα πουλιά όμως αποτελούν μόνιμο κίνδυνο για τους πιλότους.

Το φονικότερο συμβάν καταγράφηκε το 1962, όταν ένα αεροσκάφος των Εastern Αirlines προσέκρουσε κατά την απογείωση από τη Βοστώνη με ένα σμήνος ψαρόνια, με αποτέλεσμα να καταστραφούν και οι τέσσερις κινητήρες: 62 άνθρωποι σκοτώθηκαν. Το πιο πρόσφατο καταγράφηκε τον περασμένο Νοέμβριο, όταν ένα αεροσκάφος της Ryanair από Φρανκφούρτη για Ρώμη έχασε και τους δύο κινητήρες· οι πιλότοι κατάφεραν ωστόσο να το προσγειώσουν με ασφάλεια στη Ρώμη. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, 200 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί σε αεροπορικά δυστυχήματα εξαιτίας εισρόφησης πτηνών. Μεταξύ 1998 και 2004, αναφέρθηκαν στην αμερικανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπλοΐας 56.000 εισροφήσεις. Εννέα φορές στις δέκα, συμβαίνουν κοντά στο έδαφος, κατά την απογείωση και την προσγείω ση. Έχει καταγραφεί ωστόσο και εισρόφηση πτηνού στα 37.000 πόδια!

Οι αρχές των αεροδρομίων χρησιμοποιούν εκπαιδευμένα γεράκια καθώς και πυροτεχνήματα, ηχογραφημένες φωνές άγριων ζώων, ακόμα και κανονάκια προπανίου για να κρατούν τα πουλιά μακριά. Ως έσχατη λύση, μπορεί να φτάσουν και στη θανάτωση. Παράλληλα, οι κινητήρες δοκιμάζονται τόσο στην πράξη όσο και μέσω ηλεκτρονικής προσομοίω- σης- δοκιμάζονται ωστόσο ένας ένας· στην περίπτωση που χαθούν και οι δύο και οι επιβαίνοντες διασωθούν, όλοι μιλούν για θαύμα.


«Χειρότερη η προσθαλάσσωση από την πρόσκρουση στο έδαφος»
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΝΤΕΛΕΖΟΣ

Η αναγκαστική προσθαλάσσωση, όπως όλοι οι πιλότοι ομολογούν, είναι η χειρότερη κατάσταση που καλείται να διαχειριστεί ένας κυβερνήτης αεροσκάφους, χειρότερη ακόμα και από αυτήν της πρόσκρουσης στο έδαφος. Κι αν στη θάλασσα το νερό έχει μεγαλύτερη πυκνότητα λόγω του αλατιού, γεγονός που συμβάλλει στο να κρατηθεί περισσότερο χρόνο ένα αεροσκάφος στην επιφάνεια, η κατάσταση είναι ακόμα δυσκολότερη όταν ο πιλότος αναγκάζεται να επιλέξει την προσυδάτωση του αεροσκάφους στα γλυκά νερά ποταμών ή λιμνών. Υπάρχουν διαδικασίες προσθαλάσσωσης τις οποίες θεωρητικά διδάσκονται όλοι οι χειριστές των αεροσκαφών, λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος της Ένωσης Χειριστών Πολιτικής Αεροπορίας κ. Γρ. Κωνσταντέλλος. Ωστόσο, όπως ο ίδιος εξηγεί, κατά την εκπαίδευση η πλήρης προσομοίωση της προσθαλάσσωσης είναι δύσκολη, πράγμα που σημαίνει ότι η διαχείριση μιας τέτοιας κατάστασης γίνεται μόνο με όσα ο πιλότος γνωρίζει θεωρητικά.

Επιπλέον, λέει ο κ. Κωνσταντέλλος, κατά την προσθαλάσσωση η πρόσκρουση του αεροσκάφους στο νερό είναι πολύ βίαιη, καθώς το νερό είναι ασυμπίεστο, σε αντίθεση με το χώμα που υποχωρεί. Στην περίπτωση του Αirbus της U.S. Αirways, λόγω και της εμπειρίας του πιλότου, είχαμε «μαλακή προσυδάτωση», πράγμα που σημαίνει ότι το αεροσκάφος χωρίς τους κινητήρες του σε λειτουργία έκανε ανεμοπορία ουσιαστικά «γλιστρώντας» πάνω στα παγωμένα νερά του ποταμού Χάντσον.

Θεωρητικά, λέει ο κ. Κωνσταντέλλος, ένα αεροσκάφος μπορεί να παραμείνει στην επιφάνεια του νερού από 3 έως 7 λεπτά και μετά βυθίζεται. Αυτό όμως εξαρτάται και από τον όγκο των καυσίμων. Όσο πιο πολλά είναι τα καύσιμα τόσο πιο γρήγορα βυθίζεται το αεροσκάφος. Το αμερικανικό αεροσκάφος εκτελούσε εσωτερική πτήση, οπότε λογικά δεν πρέπει να είχε φουλαρισμένες τις δεξαμενές του.