Πρωταθλήτρια Ευρώπης στην παραβίαση των εργασιακών δικαιωμάτων η Ελλάδα

ΤΟΝ ΥΨΗΛΟΤΕΡΟ βαθμό παραβίασης των εργασιακών δικαιωμάτων σε όλο το φάσμα της εργατικής νομοθεσίας (ύψος μισθού, καταβολή δεδουλευμένων, ωράρια, πληρωμή υπερωριών, χορήγηση αδειών κ.ά.) εμφανίζει η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο συμπέρασμα αυτό οδηγείται μελέτη του ΙΝΕ ΓΣΕΕ (Γιάννης Κουζής) σχετικά με τις εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα. Από τα στοιχεία προκύπτει ότι στη χώρα μας η αγορά εργασίας έχει μετατραπεί σε ζούγκλα, αφού έχει υιοθετηθεί ένα παραγωγικό μοντέλο που στηρίζεται στο χαμηλό κόστος εργασίας (χαμηλές αμοιβές, παράνομη και νόμιμη «ευελιξία») και οδηγεί σε περαιτέρω υποβάθμιση των εργασιακών σχέσεων. Όπως επισημαίνεται στη μελέτη, παράγοντες ανάπτυξης και διαιώνισης του προβλήματος αποτελούν ο μικρός αριθμός επιθεωρητών εργασίας (400 επιθεωρητές για 900.000 επιχειρήσεις), οι περιορισμένοι έλεγχοι, οι περιορισμένες αρμοδιότητές τους, οι σχετικά μικρές ποινές και κυρώσεις, η έλλειψη ουσιαστικής συνεργασίας και συντονισμού των μηχανισμών ελέγχου (ΙΚΑ, ΔΟΥ κ.ά.), η ανασφάλεια και ο φόβος των εργαζομένων να καταγγείλουν τις αυθαιρεσίες της εργοδοσίας.

Τι δείχνει η μελέτη
● Η Ελλάδα παρουσιάζει τον υψηλότερο χρόνο με βάση το νόμιμο ετήσιο ωράριο εργασίας πλήρους απασχόλησης (1.820 ώρες, έναντι 1.690 της Ε.Ε.-15 και 1.760 της Ε.Ε.-27 συμπεριλαμβανομένων του συμβατικού χρόνου της εβδομαδιαίας εργασίας, των ετήσιων αδειών και των αργιών). Επιπλέον παρουσιάζει και από τα υψηλότερα μεγέθη πραγματικού χρόνου εργασίας στον οποίο συνυπολογίζεται η υπερωριακή απασχόληση.

● Λόγω της οικονομικής στενότητας, 20% των εργαζομένων πολυαπασχολείται κατά τη διάρκεια του έτους. Μάλιστα ο Έλληνας εργαζόμενος πρέπει να δουλεύει διπλάσιο χρόνο για να αποκτήσει τα ίδια αγαθά που αποκτούν εργαζόμενοι ευρωπαϊκών χωρών της πρώτης ταχύτητας.

● Το ποσοστό ανασφάλιστων που απασχολούνται στην Ελλάδα υπολογίζεται σε 20%-22% (επτά στους δέκα είναι Έλληνες). Η πλειονότητα όσων έχουν δεύτερη εργασία αμείβεται με μαύρες αποδοχές και 84% από αυτούς είναι ανασφάλιστοι.

● Η επιδότηση της ανεργίας στη χώρα μας χαρακτηρίζεται από το χαμηλό ποσό του επιδόματος και τη μικρή διάρκεια (50% του κατώτατου μισθού, έναντι 60%-90% στην Ε.Ε.-15, και μέχρι 12 μήνες επιδότησης έναντι της τουλάχιστον 18μηνης μέχρι και πενταετούς ή και αόριστης διάρκειας επιδότησης). ● Η αύξηση του αριθμού των απασχολουμένων αφορά κατά 70% «ευέλικτες» μορφές. Σε 330.000 ανέρχονται οι προσωρινά απασχολούμενοι, σε 270.000

οι μερικώς απασχολούμενοι, σε 20.000

οι εργαζόμενοι με μορφές δανεισμού, ενώ 25% των επιχειρήσεων κάνει χρήση εργολαβιών και υπεργολαβιών. Από το 2004 και μετά 74.000 περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται σε καθεστώς ημιαπασχόλησης. Περίπου 27.000 περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται σε θέσεις ημιαπασχόλησης γιατί δεν μπορούν να βρουν πλήρη απασχόληση. ● Από το 2003 έως το 2006 οι συμβάσεις έργου ή οι συμβάσεις παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών, δηλαδή τα «μπλοκάκια» σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, αυξήθηκαν κατά 77%.

● Η πλειονότητα των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα αμείβεται με καθαρό μηνιαίο εισόδημα από 1.000 έως 1.250 ευρώ. Αντίστοιχα το μεγαλύτερο ποσοστό των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα έχει μηνιαίες καθαρές αποδοχές από 750 έως 1.000 ευρω. Οι μισθοί στην Ελλάδα αντιστοιχούν σε 68% του αντίστοιχου μέσου όρου της Ε.Ε.-15.