[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι.Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος για τον ανασχηματισμό) Ο ανασχηματισμός, αν θέλουμε να ακριβολογήσουμε, ήταν μια σειρά επί μέρους διευθετήσεων. Το οικονομικό επιτελείο, οι «Βατοπαιδινοί» και λοιποί εμπλεκόμενοι, οι τομείς της Δημόσιας Τάξης και της Παιδείας, για όλα αυτά ο Πρωθυπουργός είχε κάτι να πει. Το ερώτημα είναι αν όλες αυτές οι επί μέρους απαντήσεις συγκροτούν κυβέρνηση κι αν είναι ικανές να απαντήσουν στο έλλειμμα διακυβέρνησης.

Δεν είμαι καθόλου βέβαιος. Για δύο λόγους: Πρώτον, επειδή το έλλειμμα διακυβέρνησης προκύπτει κυρίως από τη «χαλαρή» (και ο όρος είναι εξαιρετικά επιεικής…) διεύθυνση της κυβέρνησης. Δεν είναι καθόλου σαφές για ποιο λόγο, ας πούμε, ο Καραμανλής θα διευθύνει στην Παιδεία τον Σπηλιωτόπουλο καλύτερα από τον Στυλιανίδη.

Δεύτερον, επειδή σε υπουργεία με τεράστια προβλήματα (όπως, π.χ., το υπουργείο Υγείας) παρέμειναν επιδεικτικά οι ίδιοι υπουργοί. Γιατί θα λύσουν αύριο τα προβλήματα που δεν έλυσαν ώς σήμερα;

Υπό αυτή την έννοια, με έναν «μισογεμάτο – μισοάδειο» ανασχηματισμό, ο Καραμανλής διευθέτησε ορισμένα ζητήματα και κέρδισε κάποιο χρόνο. Δύσκολα, όμως, θα αποδειχτεί ο συγκεκριμένος ανασχηματισμός το πολιτικό εφαλτήριο που έψαχνε η κυβέρνησή του.

Όχι απαραιτήτως επειδή ο Πρωθυπουργός έκανε χθες κάτι σωστό ή κάτι λάθος. Αλλά επειδή στις κάλπες (που όπως φαίνεται δεν θα αργήσουν) κρίνονται οι κυβερνήσεις και όχι οι ανασχηματισμοί.

(«Το Βήμα»)