Γνώμη Η απαγωγή…

Ας περιοριστούμε στους αριθμούς. Ψυχροί καθώς είναι, μας προφυλάσσουν από επικίνδυνα συναισθήματα- οργή, φρίκη ή συμπόνοια…

Με τη γλώσσα των αριθμών, λοιπόν. Οι ρουκέτες, με τις οποίες η Χαμάς επιτίθεται εναντίον ισραηλινών οικισμών, έχουν αφαιρέσει από το 2004 ώς σήμερα τη ζωή 15 πολιτών του Ισραήλ. Στις έξι ημέρες των επιχειρήσεων στη Λωρίδα της Γάζας, που ξεκίνησαν ως «απάντηση» στις ρουκέτες, έχασαν τη ζωή τους πάνω από 400 Παλαιστίνιοι. Η ασυμμετρία είναι τερατώδης. Και αν αυτό φυσικά δεν κάνει τις ρουκέτες της Χαμάς, ως πρακτική, περισσότερο ανεκτή ή λιγότερο καταδικαστέα, φρικτή ή ηλίθια, θέτει ωστόσο ένα πελώριο θέμα νομιμοποίησης των μέσων που το Ισραήλ χρησιμοποιεί.

Θέτει, προπάντων, εν αμφιβόλω τα κίνητρα και τον στόχο των βομβαρδισμών: Αυτή η σφαγή, της οποίας είμαστε ανήμποροι μάρτυρες, αντιμετωπίζει ή ανατροφοδοτεί το πρόβλημα; Και ο οικονομικός αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας, που έχει καταδικάσει σε οικονομική εξαθλίωση, καθημερινό εξευτελισμό και καταστροφή τον πληθυσμό της, ήταν μέσο που οδηγούσε στη μείωση της βίας ή στον πολλαπλασιασμό των ευκαιριών για την εκδήλωσή της; Και η εμπειρία των αντίστοιχων επιθέσεων εναντίον της Χεζμπολάχ στον Λίβανο το 2006 οδήγησε σε άμβλυνση ή ενίσχυση της απειλής; Και αν τα μέσα αντιστοιχούν σε κάποιον σκοπό, ο σκοπός είναι ο περιορισμός της δύναμης ή αντίθετα η ενίσχυση των εξτρεμιστών της άλλης πλευράς; Έχουμε λόγους να αναρωτιόμαστε…

Ας επιστρέψουμε στη γλώσσα των αριθμών. Τα τελευταία δύο χρόνια της εύθραυστης εκεχειρίας, η επιρροή της ακραίας ισλαμικής Χαμάς μεταξύ του παλαιστινιακού πληθυσμού φαίνεται πως είχε περιοριστεί θεαματικά. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε στην «Ουάσιγκτον Ποστ» ο γνωστός Παλαιστίνιος δημοσιογράφος Νταούντ Κουτάμπ, η επιρροή της Χαμάς έπεσε από το 30% το 2006 στο 22% το 2007, για να προσγειωθεί στο 17% το 2008- έναντι 40% υπέρ

Αν η Χαμάς είχε λόγους να επιτεθεί, το Ισραήλ τι λόγο είχε να της κάνει δώρο την ασύμμετρη επίθεσή του και να της προσφέρει όμηρο τον παλαιστινιακό πληθυσμό;

της Φατάχ του προέδρου Αμπάς. Τα στοιχεία μπορεί να ελέγχονται για την ακρίβειά τους, αλλά δείχνουν ασφαλώς μια τάση. Και για όσους αγαπούν τις απλές εξηγήσεις, δίνουν και μια πειστική απάντηση στο ερώτημα γιατί η Χαμάς αποφάσισε να «σπάσει» την εκεχειρία και να ξαναρχίσει τις επιθέσεις της, στις 19 Δεκεμβρίου. Αφήνουν όμως αναπάντητο το ερώτημα: Αν η Χαμάς είχε λόγους να επιτεθεί, το Ισραήλ τι λόγο είχε να της κάνει δώρο την ασύμμετρη επίθεσή του και να της προσφέρει όμηρο τον παλαιστινιακό πληθυσμό- και μάλιστα σε εποχή που οι παλαιστινιακές εκλογές πλησιάζουν; Πώς αλλιώς παρά ως σκόπιμη ενίσχυση των αδιάλλακτων εξτρεμιστών της άλλης πλευράς, για να νομιμοποιηθεί η εξτρεμιστική αδιαλλαξία της πλευράς των επιτιθεμένων (που και αυτοί έχουν σε λίγο εκλογές), μπορεί να ερμηνευθεί η χρονική στιγμή που επελέγη για να εκδηλωθούν οι επιθέσεις;

Ένας ακόμη, τελευταίος, αριθμός. Η 27η Δεκεμβρίου, η ημέρα έναρξης των βομβαρδισμών στη Λωρίδα της Γάζας, απέχει μόλις 24 ημέρες από την ορκωμοσία του νέου Προέδρου των ΗΠΑ. Κι αν πολλοίκαι δικαίως- εκφράζουν την απογοήτευσή τους που ο Ομπάμα προτίμησε να σωπάσει και να κρυφτεί πίσω από το δόγμα «μέχρι τις 20 Ιανουαρίου πρόεδρος είναι ο Μπους», λιγότεροι θέτουν το προφανές και εύλογο ερώτημα: Γιατί αποφάσισε η ηγεσία του Ισραήλ να εξαπολύσει επιθέσεις με αποτέλεσμα να βυθιστεί η Γάζα σε λουτρό αίματος λίγες ημέρες πριν ορκιστεί ένας πρόεδρος που εξελέγη με την υπόσχεση της αλλαγής της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και που έχει δεσμευθεί ρητά να συνομιλεί (και να ενθαρρύνει συνομιλίες) ακόμη και με τους χειρότερους, πιο επικίνδυνους και βίαιους «εχθρούς»;

Το ερώτημα προφανώς περιέχει και την απάντησή του. Και καθιστά σαφή τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει η νέα αμερικανική διοίκηση- αλλά και όλοι μας: να γίνει, για άλλη μία φορά, όμηρος των αδιάλλακτων εχθρών της μόνης εφικτής λύσης του Μεσανατολικού- της λύσης δύο κρατών, ενός ισραηλινού και ενός παλαιστινιακού, με τα μεταξύ τους σύνορα να χαράσσονται στα όρια του 1967-μία ακόμη, αμυδρή έστω, ευκαιρία ειρήνευσης. Σε μια εποχή οικονομικής κρίσης, που κάνει να ανοίγουν ευκολότερα τα καπάκια της αβύσσου, η ματαίωση αυτή τη φορά κινδυνεύει να έχει πολύ βαρύτερες συνέπειες από τις τόσες άλλες που προηγήθηκαν.