Αρνητικό πρόσημο

Μάλλον δεν είναι ευχάριστοι οι οιωνοί για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο στη χρονιά που όλοι περιμένουμε.

Στον προθάλαμο του νέου έτους οι ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες δείχνουν να έχουν την ίδια τάση με τα περισσότερα νοικοκυριά της χώρας μας και να μη μπορούν να βγουν από τη λίστα των «υπερχρεωμένων», αφού παρά το γεγονός ότι έχουν αρχίσει τα… κάλαντα των μεταγραφών, εντούτοις το μπόνους που αναμένεται να πάρουν από τον νοικοκύρη του σπιτιού δεν προβλέπεται να είναι ιδιαίτερα υψηλό.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που απλώνεται σε όλα τα επίπεδα δεν είναι δυνατόν να μην ακουμπήσει και το ποδόσφαιρο και η μεγαλύτερη απειλή που υπάρχει αυτή την περίοδο για τα ταμεία των συλλόγων μας είναι όσον αφορά το σκέλος του προϋπολογισμού που έχει να κάνει με τα έσοδα.

Σύμφωνα με το κουμάντο που έχουν κάνει σχεδόν όλες οι ποδοσφαιρικές εταιρείες, βασικές πηγές εισροής χρημάτων θεωρούνται αυτές που προέρχονται από τα τηλεοπτικά δικαιώματα και τους χορηγούς.

ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΡΙΒΗΣ άλλωστε που απασχόλησε για αρκετό καιρό τις συνεδριάσεις της Σούπερ Λίγκας δεν ήταν άλλο από το θέμα της κεντρικής τηλεοπτικής διαχείρισης, αφού δεν απαιτείται και ιδιαίτερη εξυπνάδα για την πρόβλεψη της καταιγίδας που έρχεται.

ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ έσπευσαν όλοι να ανοίξουν την ομπρέλα της κεντρικής διαχείρισης για να μπουν από κάτω, με εξαίρεση τον Ολυμπιακό και την Ξάνθη που έχουν κάνει τις δικές τους συμφωνίες με την κρατική τηλεόραση και δεν θέλησαν να ακολουθήσουν τους υπόλοιπους στη στέγη του συνδρομητικού καναλιού.

Το ποσό των 140 εκατομμυρίων ευρώ που συγκεντρώθηκε δεν θεωρείται και ευκαταφρόνητο, αλλά το πρόβλημα θα υπάρξει αν και εφόσον προκύψει ζήτημα αναθεώρησης της συμφωνίας, με βάση ότι η κρίση δεν κάνει… διακρίσεις.

Πάμε τώρα στους χορηγούς; Εδώ τα πράγματα είναι ακόμη πιο σοβαρά αφού διαπιστώνουμε και από το εξωτερικό ότι οι κολοσσοί του χώρου αρχίζουν να μαζεύονται σιγά σιγά και να αποχωρούν ακόμη και από τις πιο διάσημες φανέλες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Αν συμβεί κάτι τέτοιο και με τους δικούς μας συλλόγους τότε το έλλειμμα θα είναι σημαντικό, αφού ο συγκεκριμένος κλάδος θεωρείται και είναι ένα από τα στηρίγματα του προϋπολογισμού της μπάλας.

Βλέπετε, οι ηγέτες των ποδοσφαιρικών μας εταιρειών έχουν στηρίξει πολλά σε αυτούς τους δύο συγκεκριμένους παράγοντες και έχουν αγνοήσει την απευθείας καλή σχέση με τον οπαδό-πελάτη, αφού είναι αλλιώς να φτάνει σε αυτόν το ποδόσφαιρο μέσω τρίτου και διαφορετικά να υπάρχει η αμεσότητα με την παρουσία του στην εξέδρα.

Ο ΟΠΑΔΟΣ μιας ομάδας υπολογίζεται σοβαρά κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες όταν τίθενται σε διάθεση τα εισιτήρια διαρκείας. Η προοπτική για την καλύτερη επόμενη σεζόν καθώς και οι υποσχέσεις με τις μεταγραφές αποτελούν το καλύτερο δέλεαρ για τον οπαδό μιας ομάδας, που καλείται να προπληρώσει τη θέση του στο γήπεδο αλλά στη συνέχεια αγνοείται η τύχη του.

Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε άλλωστε ότι σε αρκετά από τα παιχνίδια του πρωταθλήματος οι ΠΑΕ ανακοινώνουν ότι έκοψαν λιγότερα εισιτήρια ακόμη και από τα διαρκείας που έχουν δώσει από την αρχή της αγωνιστικής περιόδου. Σε μία τέτοια περίπτωση ο φίλος μιας ομάδας αναγνωρίζει το… λάθος του, αλλά τουλάχιστον φροντίζει να αποφεύγει την ταλαιπωρία και χρησιμοποιεί τον ίδιο καναπέ με τον ομοϊδεάτη του, με τη διαφορά ότι αυτός έχει πληρώσει κιόλας για να έχει την (άδεια) θέση του στο γήπεδο.

Το ζητούμενο για τους οικονομολόγους της μπάλας είναι πώς θα αντιμετωπίσουν τη διαφαινόμενη κρίση αφού οι ρυθμίσεις της (εκάστοτε) Πολιτείας για κάθε τύπου οφειλές έχουν εξαντληθεί προ πολλού. Και μέσα σε όλα αυτά υπολογίστε και το θέμα των νέων γηπέδων που εξακολουθεί να απασχολεί τους περισσότερους και κυρίως τους πιο βασικούς πρωταγωνιστές του ελληνικού πρωταθλήματος.

Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο δεν φτάνει να καταλήξει η μπάλα στα δίχτυα από ένα σουτ ή μία κεφαλιά. Χρειάζεται να κινηθεί όλη η μηχανή του θεάματος, με τη διαφορά ότι η προσπάθεια γίνεται όλο και πιο δύσκολη αφού αναζητείται κάτι περισσότερο από ένα… φλουρί στη βασιλόπιτα.