[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Ας βγάλουν την κουκούλα και ας εκφράσουν τα αιτήματά τους

Τη διαφύλαξη του ασύλου μπορεί να εγγυηθεί μόνον η πανεπιστημιακή κοινότητα, λέει στα «ΝΕΑ» ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθήνας. Ο κ. Χρ. Κίττας υπέβαλε αγανακτισμένος την παραίτησή του τη νύχτα της Δευτέρας στη διάρκεια των πρωτοφανών επεισοδίων, τονίζοντας ότι «έχουμε αποτύχει». Η παραίτηση ανεκλήθη έπειτα από προσωπική παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια.

Παραίτηση μεσούσης της μεγαλύτερης κρίσης των τελευταίων δεκαετιών. Πράξη οργής η μήπως και αδυναμίας;

Πράξη ουσίας με σκοπό την αφύπνιση όλων μας.

Γιατί αντί να παραιτηθείτε δεν βγήκατε να καλέσετε την κυβέρνηση σε άμεση δράση;

Νομίζω ότι αυτό έκανα. Κάλεσα όλους και όλα τα κόμματα, σε άμεση δράση μέσα από συνεργασία και συναίνεση.

Γιατί τώρα κι όχι σε άλλες από τις δεκάδες καταστροφές πανεπιστημιακής περιουσίας που έχουν συμβεί στο παρελθόν;

Υπάρχει καμία σύγκριση στα γεγονότα των τελευταίων ημερών με άλλα του παρελθόντος; Σε κάθε περίπτωση και κατά το παρελθόν πράξαμε για τη διαφύλαξη του πανεπιστημίου ό,τι ήταν δυνατόν.

Πολλοί εξήραν την πράξη σας, ορισμένοι όμως υπονόησαν «επίδειξη» χωρίς ουσία. Τι απαντάτε;
Η μέχρι σήμερα πολιτεία μου δίνει την απάντηση σε όλους.

Εφόσον καλούσατε το κράτος να προστατεύσει το πανεπιστήμιο, γιατί δεν ήρατε το άσυλο;
Άρση του ασύλου σε αυτήν την έκρυθμη κατάσταση θα προκαλούσε ανυπολόγιστες ζημιές. Εξάλλου συνέβησαν πολλά και χειρότερα και σε χώρους όπου δεν υπήρχε άσυλο.

Έχετε τονίσει ότι το άσυλο καταστρατηγείται από όσους βιαιοπραγούν. Τότε λοιπόν γιατί οι πανεπιστημιακοί δεν το αίρουν όταν γίνονται βανδαλισμοί;

Κάθε περιστατικό είναι ξεχωριστό και η απόφαση των χειρισμών πρέπει να λαμβάνεται έπειτα από εκτίμηση της συγκεκριμένης κατάστασης. Πολλές φορές τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας προστατεύουμε εμείς οι ίδιοι το πανεπιστήμιο.

Μήπως το άσυλο έχει γίνει «καυτή πατάτα» που ο καθένας πετάει στα χέρια του άλλου;
Η εμπειρία των τελευταίων ετών μάς δίδαξε ότι η επίλυση των προβλημάτων που προκύπτουν από τη διαστρέβλωση της έννοιας του ασύλου δεν μπορεί να επιτευχθεί με διοικητικές ρυθμίσεις που δίδουν την ευθύνη του ασύλου σε Όργανα ή Επιτροπές.

Τότε ποιος μπορεί να το διαφυλάξει αποτελεσματικά;

Τη διαφύλαξη και την υπεράσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου μπορεί να την εγγυηθεί μόνο η πανεπιστημιακή κοινότητα.

Τι θα πράξετε σε τυχόν επόμενες καταστροφές;

Τα τελευταία χρόνια η πανεπιστημιακή κοινότητα προστάτεψε το πανεπιστήμιο από χειρότερες καταστροφές. Αυτήν την οδό θα ακολουθήσουμε και στο μέλλον, ίσως πιο οργανωμένα.

Δεχθήκατε τηλεφώνημα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να μην παραιτηθείτε. Συναίσθημα;
Δεν περιγράφεται με λόγια. Είναι ίσως μια κορυφαία στιγμή στη ζωή ενός πολίτη.

Τι θα πράξετε τελικώς;
Αν και η απόφασή μου ήταν αμετάκλητη, παρά τις πιέσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας, τελικά αποδεικνύεται ότι το «ποτέ μη λες ποτέ» ισχύει, ιδίως ύστερα από όσα μου ζήτησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Προμηνύονται καταλήψεις τουλάχιστον μέχρι τις γιορτές. Τι λέτε;
Ενδεχομένως να υπάρξει κύμα καταλήψεων. Ωστόσο στην παρούσα κρίσιμη φάση για τη χώρα και για το δημόσιο Πανεπιστήμιο κάνω έκκληση σύνεσης και νηφάλιας αντιμετώπισης της κατάστασης.

Πόσο καλός στην ισορροπία πρέπει να είναι κανείς για να καθήσει στην καρέκλα του πρύτανη σήμερα;

Το καλύτερο είναι να είναι ειλικρινής.

Ακροβατείτε;
Προσπαθώ να έχω καθαρό, ήπιο λόγο και να πείθω με επιχειρήματα.

Τι θα λέγατε στους κουκουλοφόρους;

Τα προβλήματα δεν λύνονται με βία. Ας βγάλουν την κουκούλα και ας εκφράσουν οργανωμένα και ανοικτά τα αιτήματά τους. Στην Αστυνομία;
Προέχει η αποκατάσταση της σχέσης της Αστυνομίας με την κοινωνία, ώστε η Αστυνομία να εκπληρώνει το καθήκον της με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις δημοκρατικές αρχές. Είπατε: «Κάποιος φταίει, δεν είναι δυνατόν να μη φταίει κανείς!» Τελικά, ποιος νομίζετε ότι φταίει;

Όλοι φταίμε, ο καθένας στο μερίδιο και στον χώρο ευθύνης που του αναλογεί.

Είπατε: «Αποτύχαμε». Αν όμως οι πολιτικοί και οι ακαδημαϊκοί αποτύχατε, τα παιδιά που τα σπάνε οργισμένα σε τι φταίνε;
Η διαπίστωση ότι όλοι φταίμε, άρα αποτύχαμε, ισχύει και γι΄ αυτό ο λόγος μας δεν εισακούεται, δεν πείθει τους νέους. Ωστόσο, στη δημοκρατία όλοι πρέπει να συμμετέχουν ενεργητικά, όχι μόνο διεκδικώντας αλλά και διαμορφώνοντας το μέλλον με την ενεργό συμμετοχή τους και όχι με τον μηδενισμό και τη βία.

Στις μέρες μας έχει διαρραγεί η επαφή του δασκάλου- μαθητή;
Ναι και πρέπει να εργαστούμε για να ξανακτίσουμε αυτή τη σχέση. Σαράντα χρόνια στο πανεπιστήμιο. Γεύση;

Πολλές χαρές αλλά και μεγάλη πίκρα για όσα συμβαίνουν αυτήν την περίοδο στον χώρο της Παιδείας.