Η Ελλάδα στην τροχιά της «Νέας Μεταπολίτευσης»

Την πρότασή του για να γραφτεί η πρώτη σελίδα του επόμενου της Μεταπολίτευσης κεφαλαίου, στο οποίο η «κυβερνώσα Αριστερά» θα αναλάβει να οδηγήσει τη χώρα στην κρίσιμη συγκυρία της οικονομικής κρίσης και των συνθηκών που έχει διαμορφώσει η παγκοσμιοποίηση, καταθέτει ο Κώστας Σκανδαλίδης στο νέο του βιβλίο.

Παρά τα συνθήματα περί αλλαγής σελίδας, το κεφάλαιο που θα ακολουθήσει τη Μεταπολίτευση δεν έχει γραφτεί ακόμη, αφού το ΠΑΣΟΚ «τρώει από τα έτοιμα» και τα στελέχη του προσπάθησαν να το διαιρέσουν και να ιδιοποιηθούν μικρά ή μεγάλα τιμάρια της προσωπικής τους εξουσίας,

«ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ

στην ευημερία, δεν είναι ανάγκη, αλλά η ουσία μιας προοδευτικής στρατηγικής»

παραδέχεται, μεταξύ άλλων, στο νέο του βιβλίο «Κυβερνώσα Αριστερά. Για το δικαίωμα στην ευημερία» που κυκλοφορεί αύριο (από τις Εκδόσεις Λιβάνη) το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. «Να αλλάξουμε οι ίδιοι»
«Ενώ από άλλες αφετηρίες ξεκινήσαμε και άλλες αξίες υπηρετήσαμε, στην πορεία συνηθίσαμε στην ιδέα ότι η πολιτική δεν γίνεται χωρίς λόμπι συμφερόντων για να μας στηρίζει, χωρίς οθόνη για να μας προβάλλει, χωρίς πόρους για να οργανώνουμε τους προσωπικούς μας συσχετισμούς», απολογείται ο Κ. Σκανδαλίδης για την πολιτική και την εικόνα της, τονίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ έχει χρέος να αλλάξει την Ελλάδα. Για να γίνει όμως αυτό, «πρέπει να αλλάξουμε οι ίδιοι, γιατί αν παραμείνουμε όπως πριν, θα είμαστε περαστικοί από τη διακυβέρνηση της χώρας».

Ο πυρήνας του βιβλίου του Κ. Σκανδαλίδη είναι ότι η Ελλάδα έχει μπει στην τροχιά της «Νέας Μεταπολίτευσης» και ότι αυτό το κεφάλαιο είναι υπόθεση των προοδευτικών δυνάμεων. Το δικαίωμα στην ευημερία, λέει, δεν είναι ανάγκη, αλλά η ουσία μιας προοδευτικής στρατηγικής. Και η Νέα Μεταπολίτευση δεν είναι παρά η υπέρβαση του τρόπου με τον οποίο κυβερνάται σήμερα ο τόπος και η αλλαγή σε μια διακυβέρνηση που «δεν εξαντλείται σε ρητορικές εγγυήσεις αλλαγής των πρακτικών της εξουσίας, αλλά ψάχνει πώς θα τις επιβάλει θεσμικά, που δεν βολεύεται απλώς στην καταγγελία της συναλλαγής και της διαφθοράς, αλλά σχεδιάζει μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να μην αναπαραχθεί το φαινόμενο, που δεν ορκίζεται στο όνομα της ανεξαρτησίας των εξουσιών και της αυτονομίας της πολιτικής, αλλά δρομολογεί θεσμικές ρυθμίσεις και διαδικασίες μέσα από τις οποίες αυτές εμπεδώνονται και κατοχυρώνονται». Αναδιαμονή του πλούτου
Μεγάλη σημασία δίνει το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ στη δίκαιη αναδιανομή του πλούτου, που αποτελεί βασικό σύνθημα της Αριστεράς, αλλά συχνά μένει κενό γράμμα. Ο Σκανδαλίδης προτείνει τη μετάβαση από την αρχή της καθολικότητας των παροχών στην αρχή της εξατομικευμένης παροχής, από τη λογική της διανομής από το πλεόνασμα στη μόνιμη διαδικασία αναδιανομής του πλούτου, από την επιδότηση της ανεργίας στην επιδότηση της εργασίας. Εδώ διευκρινίζει πως δεν αμφισβητεί την αρχή της καθολικότητας των κοινωνικών παροχών, αλλά αυτή «δεν μπορεί να εφαρμόζεται ισοπεδωτικά προς όλες τις κατευθύνσεις».

Ο συγγραφέας κάνει ακόμη λόγο για ανασύνταξη της Πολιτείας, αποκέντρωση των εξουσιών, αναβάθμιση της Βουλής και των βουλευτών«είναι αδιανόητο», γράφει, «να ζούμε καθεστώς βουλευτοκρατίας χωρίς βουλευτές, κοινοβουλίου χωρίς δημόσιο λόγο, διαλόγου με στερεότυπα και προειλημμένες αποφάσεις, Βουλής με κενά έδρανα», ενώ τάσσεται κατηγορηματικά υπέρ ενός εκλογικού νόμου (στο πρότυπο του γερμανικού μοντέλου) που θα διευκολύνει τις προεκλογικές συμπράξεις και τις κυβερνητικές συνεργασίες.

Να ξαναβρεί την πυξίδα του
Το ΠΑΣΟΚ, καταλήγει, μπορεί να γίνει ο καταλύτης της προοδευτικής διακυβέρνησης, αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει να ξαναβρεί την πυξίδα του, την ανατρεπτική δυναμική του, να δημιουργήσει τον δρόμο του. Και, κυρίως, στη θέση του δικομματισμού να συγκροτηθεί ένας «διπολισμός», ώστε, όπως σημειώνει, «η κυβερνώσα Αριστερά να γίνει αντιληπτή ως κοινωνική πλειοψηφία που συναινεί και όχι ως άθροισμα μειοψηφικών δυνάμεων στη χώρα». Κι εδώ η αιχμή του είναι σαφής: «Όσοι θέλουν να ξεμπερδεύουν με τον “δικομματισμό”, πρέπει να πείσουν ότι μπορούν να είναι δύναμη κυβερνητικής ευθύνης και να απαιτήσουν, όχι διαπραγματευόμενοι θέσεις ή κατανομές, να συμμετέχουν ισότιμα στην προοδευτική διακυβέρνηση με ενότητα στόχων, στρατηγικών, προγραμμάτων και πολιτικών επιλογών».