Γνώμη

Μακριά από τους άθλους
του , Μιχάλη Μορφωνιού

Με τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από την ίδρυσή του ο Ηρακλής μοιάζει να έχει ξεχάσει πού έχει αφήσει το… ρόπαλό του και ο μόνιμος άθλος του τα τελευταία χρόνια είναι ο αγώνας επιβίωσης στη μεγάλη κατηγορία. Η ομάδα που μας έχει χαρίσει ξεχωριστές στιγμές στο ποδόσφαιρο (αλλά και σε άλλα αθλήματα) με αποκορύφωμα την εποχή του Βασίλη Χατζηπαναγή και αρκετών ακόμη άσων αποτελούσε έναν από τους πιο αξιόπιστους εκπροσώπους της Θεσσαλονίκης, όμως τώρα βρίσκεται μόλις δύο βαθμούς πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού, με δύο νίκες στο ενεργητικό της σε δώδεκα παιχνίδια και με παθητικό τερμάτων 8-13.

Η αναζήτηση τρίτου προπονητή (μετά τους Ισπανούς Πεντράθα και Μπορέλ) ίσως να μην αποτελεί τη λύση για όλα τα προβλήματα του Ηρακλή που διαθέτει πάντως το ρόστερ της ελπίδας, με βάση την ηλικία και το ταλέντο των παικτών του.

Α πλά, ο ρομαντισμός τού «παίζουμε καλά, αλλά δεν κερδίζουμε» θα πρέπει να αντικατασταθεί με την καλή οργάνωση που θα φέρει και το αποτέλεσμα ενώ θα αφήσει μακριά από το «Καυταντζόγλειο» τα λάθη του παρελθόντος.

Περάσανε, βλέπετε, τα χρόνια…