[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι.Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, για το «θαύμα του Βατοπεδίου»)

Η διαπίστωση όμως είναι συνολικά αποκαρδιωτική. Η χώρα ζει τη μεγαλύτερη κρίση της τελευταίας πεντηκονταετίας με τη χειρότερη κυβέρνηση, τη χειρότερη αντιπολίτευση και το χειρότερο πολιτικό προσωπικό της πρόσφατης ιστορίας της. Το σήμερα βουλιάζει και δεν υπάρχει καμία ελπίδα από πουθενά ότι το αύριο θα είναι καλύτερο. Αυτή είναι δυστυχώς η ωμή αλήθεια.

Τρία χαρακτηριστικά περιστατικά τα λένε, νομίζω, όλα:

●Δύο μήνες από την έναρξη της κρίσης και κανένας δεν ξέρει ποια είναι η πολιτική της κυβέρνησης για την κρίση. Πώς θα αντιμετωπίσει την ύφεση; Πώς θα τονώσει την αγορά; Πώς θα αντιπαλέψει την ανεργία και τη διάλυση του παραγωγικού ιστού; Σιγά τις απορίες, θα μου πείτε. Εδώ δεν ξέρουμε τι προϋπολογισμό ή ποιον υπουργό Οικονομίας θα έχουμε σε έναν μήνα!

●Δύο μήνες από την έναρξη της κρίσης, η αντιπολίτευση έχει προτείνει: α) να παγώσουν οι δόσεις όλων των δανείων για έναν χρόνο (που δεν γίνεται, διότι έτσι θα στερέψει η χορήγηση δανείων) και β) να ρυθμίζονται νομοθετικά τα επιτόκια (το οποίο δεν επιτρέπεται από το Κοινοτικό Δίκαιο). Αυτά θα έκανε αν ήταν κυβέρνηση;

●Δύο μήνες από την έναρξη της κρίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αφοσιωθεί ολοψύχως στο «κίνημα των φυλακών». Σοβαρό, ασφαλώς.

Αλλά πόσο προέχει;

Με άλλα λόγια, αποκαλύπτοντας ή συγκαλύπτοντας, το Βατοπαίδι μάς έδειξε τη φάτσα μας στον καθρέφτη. Και υπ΄ αυτή την έννοια μπορεί να μην είναι μόνο σκάνδαλο. Αλλά να είναι και θαύμα!

(«Το Βήμα της Κυριακής»)