«Θα βάλω τον θεατή-ακροατή στο σπίτι των φαντασμάτων»

«Έχω το όνειρο να γίνω Έλληνας» λέει ο Γαλλοκαναδός βιρτουόζος του πιάνου Αλέν Λεφέβρ και το εννοεί. Πολλά έργα του έχουν ελληνικούς τίτλους και έχει πολλές ιστορίες να αφηγηθεί για τη χώρα μας. «Έχω αδυναμία στα κομπολόγια. Μου χάρισαν λοιπόν ένα πολύ ωραίο κομπολόι εξαιτίας του οποίου στα ταξίδια μου, παραλίγο να έχω περιπέτειες. Ένας τελωνειακός υπάλληλος στις ΗΠΑ που με είδε με το κομπολόι μού είπε: “Μήπως είστε μουσουλμάνος;” Τον έπεισα εν τέλει ότι το κομπολόι ήταν ελληνικό. Στη Γερμανία πάλι με ρώτησαν, βλέποντας το κομπολόι, αν είμαι φανατικός χριστιανός! Και στην Κίνα αν είμαι Θιβετιανός!».

Την πρώτη φορά που έπαιξε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών ο Λεφέβρ ήταν στην αρχή της καριέρας του. Τώρα ξαναπαίζει έχοντας περιοδεύσει σε σαράντα χώρες, έχοντας ηχογραφήσει αρκετά CDs, έχοντας δώσει πάμπολλα ρεσιτάλ, τώρα μάλιστα θα γυρίσει και ταινία. Στη σαββατιάτικη συναυλία του, ο διάσημος πιανίστας έχει επιλέξει πέντε σονάτες του Ντομένικο Σκαρλάτι, τρεις του Πάδρε Αντόνιο Σολέρ και τις Εtudes-tableaux του Σεργκέι Ρ αχμάνινοφ.

«Ο Ραχμάνινοφ είχε ερωτευθεί ένα μέλος της οικογένειάς του και αυτό του δημιούργησε μεγάλες ενοχές, σε τέτοιο βαθμό ώστε να βλέπει φαντάσματα» αναφέρει ο Αλέν Λεφέβρ. «Οι Εtudes-tableaux – και ανατριχιάζω που το λέω- μοιάζουν με πίνακες με έντονο κόκκινο, μοβ, μαύρο χρώμα και στους οποίους ξεχειλίζουν το πάθος και ο φόβος. Ο καλλιτέχνης δεν πρέπει να αποδώσει απλώς σωστά το έργο. Πρέπει να προτείνει στον θεατή-ακροατή να μπει στο σπίτι με τα φαντάσματα. Τέτοια έργα θα τα παίζουμε πλέον όλο και πιο σπάνια, γιατί σε πρώτο πλάνο μπαίνουν οι πωλήσεις και το πλατύ κοινό. Και δεν λέω,

ΙΝFΟ

Το Σάββατο 15 Νοεμβρίου στις 20.30, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Βασ. Σοφίας και Κόκκαλη, τηλ. 210-
7282.333). Εισιτήρια: 15, 27, 38, 55 ευρώ, φοιτητικά: 9.

είναι πολύ ωραίο έργο οι “Τέσσερις εποχές” του Βιβάλντι, αλλά είναι βαρετό να το παίζεις συνέχεια» εξηγεί ο 41άχρονος πληθωρικός πιανίστας, που συχνά παίζει σε σχολεία και νοσοκομεία για παιδιά χωρίς αμοιβή, προκειμένου να τα μυήσει στην ομορφιά της λόγιας μουσικής.

«Η κλασική μουσική περνάει κρίση» υποστηρίζει. «Ο πολιτισμός μας είναι τόσο συνεπαρμένος από τις εικόνες της ποπ μουσικής που δεν προσφέρει την παραμικρή δυνατότητα στους νέους και τα παιδιά να ακούσουν κάτι που δεν συνοδεύεται από βίντεο του ΜΤ V».