«Το Θιβέτ με έκανε φωτογράφο»

«Η φωτογραφία ήρθε στη ζωή μου ύστερα από έναν μήνα πορείας στο Θιβέτ παρέα με μοναχούς», λέει ο αναγνωρισμένος διεθνώς Vassi Koutsaftis, που εκθέτει «Μοναχούς και νομάδες»
«Είμαι ένας μοναχικός ταξιδιώτης. Μου αρέσει να ταξιδεύω μόνος μου ή με μικρή παρέα και να κάνω ορειβασία. Η ερημιά στα βουνά και η ζωή στα απομακρυσμένα και μυστηριακά μοναστήρια του Θιβέτ πάντα με γοήτευαν», λέει ο Vassi Κoutsaftis, ο ελληνικής καταγωγής και παγκοσμίου φήμης φωτογράφος. Μέσα από την έκθεσή του «Μοναχοί και νομάδες»στην Ελληνοαμερικανι- κή Ένωσηπαρουσιάζει το φωτογραφικό οδοιπορικό του στην ασιατική ήπειρο.

Ταξίδεψε στο Θιβέτ, το Νεπάλ, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, την Καμπότζη, το Μπουτάν. Με τον φωτογραφικό φακό του απαθανάτισε ανθρώπους που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην προσευχή και ζουν σε συνθήκες φτώχειας. «Κάθε φορά που ταξιδεύω σε δύσβατες περιοχές, θεωρώ

ΙΝFΟ

«Μοναχοί και νομάδες» στην Ελληνοαμερικανική Ένωση (Μασσαλίας 22, Κολωνάκι, τηλ.:
210-3680.900).
Διάλεξη του Vassi Koutsaftis απόψε στις 20.00. Έως 13 Δεκεμβρίου.
Είσοδος ελεύθερη.

τον εαυτό μου τρελό. Θα μπορούσα να είμαι σπίτι μου, στο άνετο κρεβάτι μου. Συμβαίνει όμως κάτι μαγικό και όταν φεύγω, θέλω να ξαναπάω. Βέβαια, δεν θα έμενα μόνιμα σε κάποια από αυτές τις περιοχές. Θέλω να έχω την επιλογή της άνεσης», λέει ο φωτογράφος, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μαρούσι και σήμερα ζει μόνιμα στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ.

Για περισσότερα από 20 χρόνια εξερευνά απομακρυσμένες περιοχές σε αποστολές για την εταιρεία ταξιδιών Geographic Εxpeditions, στην οποία είναι εταίρος. «Είναι τρομακτικά αυτά που βιώνει το Θιβέτ από τις βιαιότητες του κινεζικού στρατού κατοχής. Η κινεζική αστυνομία ξυλοκοπάει μέχρι θανάτου βουδιστές μοναχούς που τολμούν να διαδηλώσουν εναντίον της Κίνας. Στη δεκαετία του ΄90, υπήρξα ένα είδος μεσολαβητή ανάμεσα στο Θιβέτ και τον Δαλάι Λάμα. Λάμβανα γράμματα με παράπονα των μοναχών και τα έδινα στον θρησκευτικό τους ηγέτη».

Οι φωτογραφίες του δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά, όπως το «Νational Geographic Traveler», το «USΑ Τoday», το «Αsia Week» και το «Μarin Μagazine». Έχει συνεργαστεί και με τηλεοπτικά κανάλια (CΒS Νews) και κινηματογραφικές εταιρείες (Dream Works, Walt Disney). «Αυτό που θέλω είναι ο κόσμος να “μπαίνει” στις φωτογραφίες μου, να θέλει να πάει στα μέρη που απεικονίζονται σε αυτές. Ίσως ο ζωντανός τρόπος με τον οποίο φωτογραφίζω να τράβηξε την προσοχή των μεγάλων περιοδικών», εξηγεί.

Είναι ο προσωπικός φωτογράφος του Δαλάι Λάμα σε δημόσιες εμφανίσεις του σε ΗΠΑ και Ινδία, ενώ έχει κάνει παρουσιάσεις προς τιμήν του σε αμερικανικά πανεπιστήμια. «Ο Δαλάι Λάμα είναι ο πιο αληθινός άνθρωπος που έχω γνωρίσει. Με εντυπωσιάζει η φιλοσοφία που έχει για τη ζωή και τα διδάγματά του περί ειρήνης και γαλήνης με έχουν επηρεάσει βαθιά. Είμαι άθεος, αλλά αν ήταν να επιλέξω μια θρησκεία, αυτή θα ήταν ο Βουδισμός», λέει ο Vassi Κoutsaftis. «Δυστυχώς, όμως, τα δεδομένα σε πολλές χώρες της Ασίας έχουν αλλάξει. Πριν από 25 χρόνια, όταν πρωτοπήγα εκεί, γνώρισα αθώους και καλοπροαίρετους ανθρώπους, Τώρα, οι περισσότεροι έχουν αρχίσει να γίνονται υλιστές».


«Τους τρόμαξαν τα γυαλιά ηλίου»

«Στο Αφγανιστάν, σε ένα χωριό με τρία σπίτια, μου συνέβη κάτι παράξενο και συνάμα αστείο. Όταν έφθασα εκεί, οι κάτοικοι άρχισαν να τρέχουν. Οι γυναίκες φώναζαν και τα παιδιά έκλαιγαν. Όταν ρώτησα τι συνέβη, μου απάντησαν ότι τους τρόμαξαν τα γυαλιά ηλίου που φορούσα. Δεν είχαν ξαναδεί άνθρωπο με μαύρα γυαλιά», λέει ο Vassi Koutsaftis αφηγούμενος τις εμπειρίες του από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και το Θιβέτ.

«Πριν από κάποια χρόνια βρέθηκα σε μια νέα περιοχή του Αφγανιστάν, όπου όλοι οι κάτοικοι μιλούσαν για τον Μέγα Αλέξανδρο. Μάλιστα, όταν τους είπα ότι είμαι Έλληνας, ήθελαν να σφάξουν ένα αρνί για να γιορτάσουν τον ερχομό μου. Ήταν ξανθοί με γαλάζια μάτια και ισχυρίζονταν ότι είναι απόγονοι του μεγάλου Έλληνα κατακτητή», λέει.

«Σε καμία χώρα του κόσμου δεν αντιμετώπισα τον ρατσισμό. Μπορεί στο Πακιστάν οι άνθρωποι να είναι κλειστοφοβικοί και να μην τους αρέσει να φωτογραφίζονται, αλλά βρήκα τον τρόπο να τους προσεγγίσω. Δεν άκουσα ποτέ κατηγορίες για τον τρόπο ζωής όλων εμάς που κατοικούμε σε μεγαλουπόλεις».