Στην κουζίνα των αμερικανικών εκλογών

Το Βιβλίο Μαγειρικής της Εκστρατείας του Ομπάμα- που γράφεται τώραδεν αφορά τις διατροφικές συνήθειες του υποψήφιου των Δημοκρατικών αλλά συνταγές Αμερικανών πολιτών, ενώ περιλαμβάνει ακόμη ιστορίες και ανέκδοτα
Συμβαίνουν διάφορα αστεία όταν συνεισφέρεις διαδικτυακώς σε μια έξυπνη, πρωτότυπη πολιτική εκστρατείαστην περίπτωσή μου, για τον πρώτο μαύρο υποψήφιο πρόεδρο των ΗΠΑ. Βομβαρδίζεσαι από μέιλ και συνδέσεις για κάθε είδους ιστορίες, ιστοσελίδες κ.λπ. Λαμβάνεις ακόμα και πρόσκληση για να έχεις πρόσβαση και να συνεισφέρεις στο Βιβλίο Μαγειρικής της Εκστρατείας του Ομπάμα.

Μου άρεσε πάρα πολύ η ιδέα. Επειδή υποστηρίζω θερμά ότι «είμαστε ό,τι τρώμε», θεωρώ ότι η ιδέα για την έκδοση βιβλίου μαγειρικής μιας εκστρατείας ως εργαλείου για την ανεύρεση χρηματικών πόρων είναι έξοχη και εξαιρετικά διορατική.

Το φαγητό ενώνει και σε αυτό αποτυπώνονται οι διαφορές μεταξύ των πολιτισμών, των εθνικών ομάδων και των περιοχών. «Το φαγητό είναι το κοινό μας σημείο, μια παγκόσμια εμπειρία», έγραφε ο διάσημος Αμερικανός συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής James Βeard και στο αμερικανικό γεύμα μπορεί να απεικονιστεί η εθνική εκλογική διαδικασία. Οι περισσότεροι άνθρωποι εκτός ΗΠΑ δεν συνειδητοποιούν το πλούσιο μείγμα των τοπικών στοιχείων που απαρτίζουν την αμερικανική μαγειρική, κατ΄ επέκταση και πολιτισμική παράδοση. Με μια γρήγορη ματιά στις πολιτείες των υποψηφίων, για παράδειγμα, βλέπουμε συγκεκριμένα υλικά, όπως ροδάκινα Delaware (της πολιτείας του Joe Βiden) ή μύρτιλλα Αλάσκας και σολομό (από την πολιτεία του Ρalin). Τουλάχιστον μία μεξικάνικη σπεσιαλιτέ, το chimichanga- τηγανητό μπουρίτο με γέμιση κιμά, που μοιάζει με πίτα- εφευρέθηκε στην πολιτεία του ΜcCain, στην Αριζόνα.

Ο Μπάρακ Ομπάμα, είναι γνωστό ότι απέχει πλήρως από τα οινοπνευματώδη και ακολουθεί υγιεινή διατροφή, ενώ είναι μανιώδης καπνιστής- ποτέ βέβαια δημοσίως! Είναι ένας από τους ελάχιστους υποψηφίους που έχουν κατορθώσει να βρουν χρόνο για τρία γεύματα την ημέρα κατά την εκλογική εκστρατεία, καθώς και για ένα απογευματινό υγιεινό σνακ – συνήθως ένα μήλο, ή λίγα αμύγδαλα, ή μια μπάρα δημητριακών. Μια διαδικτυακή έρευνα για τις συνταγές της οικογένειάς του είναι σχεδόν κενή περιεχομένου, εκτός από τη συνταγή για τσίλι της οικογένειας του Ομπάμα (πικάντικος κιμάς και φασόλια) και μία για ζυμαρικά (λινγκουίνι) με κόκκινη σάλτσα και γαρίδες. Λόγω της καταγωγής του, σίγουρα έχει πολλές μνήμες από μεγάλη ποικιλία φαγητών – από τα πιροσκί και την πίτσα με αφράτη ζύμη του Σικάγου, μέχρι τα τροπικά φρούτα της Χαβάης και τα μπαχαρικά από την Ινδονησία όπου μεγάλωσε.

Το Βιβλίο Μαγειρικής της Εκστρατείας του Ομπάμα δεν αφορά τις διατροφικές συνήθειες του Ομπάμα, παρ΄ όλα αυτά είναι μια εύστοχη μαρτυρία της άποψης του υποψηφίου για τη ζωή. Περιλαμβάνει συνταγές από Αμερικανούς πολίτες οποιασδήποτε πολιτείας οι οποίοι συνεισφέρουν στην εκστρατεία του Ομπάμα (διά νόμου, πρέπει να είσαι Αμερικανός πολίτης για να συνεισφέρεις σε μια εκλογική εκστρατεία) και είναι ένα τέλειο παράδειγμα της αμερικανικής κουλτούρας. Το μήνυμα που θέλει να δώσει είναι ότι ο Ομπάμα αποτελεί το ενοποιητικό στοιχείο που μπορεί να αγκαλιάσει τους πάντες, ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας κ.λπ., ενώ αποοδεικνύει τα εκπληκτικά ταλέντα του ανθρώπου αυτού για συμφιλίωση και συνεργασία. Το βιβλίο γράφεται, ακόμα και τώρα που μιλάμε, από τη μεγάλη διαδικτυακή ομάδα μπλόγκερ και υποστηρικτών του. Για μένα, είναι ένα τέλειο παράδειγμα αυθεντικού πατροπαράδοτου λαϊκού βιβλίου μαγειρικήςσαν τα διασκεδαστικά εκκλησιαστικά και σχολικά βιβλία μαγειρικής του παρελθόντος που παρουσίαζαν με εύστοχο τρόπο κάποια στοιχεία της μαγειρικής παράδοσης όλης της Αμερικής. (Για παράδειγμα, στα ελληνικά βιβλία μαγειρικής παρουσιάζονται οι αλλαγές στις παραδοσιακές συνταγές καθώς οι μετανάστες γνώρισαν νέα προϊόντα ή απλώς έπρεπε να προσαρμόσουν τις παραδοσιακές συνταγές γιατί τα παλιά, χωριάτικα υλικά δεν ήταν πλέον διαθέσιμα). Το βιβλίο αποτελεί μέρος των πρωτοποριακών προσπαθειών για την ανεύρεση χρηματικών πόρων.

Το Βιβλίο Μαγειρικής της Εκστρατείας του Ομπάμα περιλαμβάνει ιστορίες και ανέκδοτα από το πλήθος των υποστηρικτών του. Θα παραμείνει ανοιχτό μέχρι την ημέρα της εγκατάστασης στο αξίωμα, όπου πολλοί εύχονται να δουν τον πρώτο μαύρο Αμερικανό να ορκίζεται ως ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ.

LΙΝΚ

http://my.barackobama.com/page/community/post/mymontana1/gGCjnn/commentary

«Έχουμε γίνει έθνος καταναλωτών…»

Είμαι μια λευκή γυναίκα 56 ετών που μεγάλωσε στην Καλιφόρνια και τώρα ζει κάπου στη μέση των συντηρητικών κεντροδυτικών περιοχών. Θυμάμαι την ακριβή τοποθεσία και την ώρα που δολοφονήθηκαν οι JFΚ, RFΚ και ΜLΚ. Οι χρονικές αυτές στιγμές έχουν χαραχθεί στη μνήμη μου κατά τον ίδιο τρόπο που με καταδιώκει και η 11η Σεπτεμβρίου. Θυμάμαι που ήμουν μια νεαρή, αισιόδοξη φοιτήτρια που περπατούσε μεταξύ εκατοντάδων ανθρώπων σε διαμαρτυρία κατά του πολέμου στο Βιετνάμ.

Θυμάμαι να ζω σε μια χώρα που ήταν σεβαστή παγκοσμίως ως η χώρα των ευκαιριών… Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που ήμουν νέα. Έχω υπάρξει μάρτυρας της αργής διάβρωσης της θέσης των ΗΠΑ στον κόσμο. Σήμερα όταν ταξιδεύουν οι Αμερικανοί σε ξένες χώρες κινδυνεύει η ζωή τους. Πολλοί ξένοι μάς κοιτούν σαν τους «Κακούς Αμερικανούς». Αυτό δεν ήταν πάντα η αλήθεια.

Οι εργάτες δεν προστατεύονται όπως πριν από 40 χρόνια και οι πολύτιμες θέσεις εργασίας μας στέλλονται στην Κίνα, στην Ινδία και αλλού. Έχουμε γίνει ένα έθνος καταναλωτών και όχι προμηθευτών. Οι πλούσιοι έχουν γίνει πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Η μεσαία τάξη σχεδόν εξαφανίζεται. Η ιατρική περίθαλψη έχει μετατραπεί σε πρόβλημα ζωτικής σημασίας…. Τελευταία, έχω δει τα πιο πολύτιμα δώρα των προγόνων μας, όπως το Σύνταγμα, να «χρησιμοποιούνται» λανθασμένα από τον τωρινό μας πρόεδρο Μπους…

Και μέσα από τα σύννεφα της απελπισίας ξεπρόβαλε η ελπίδα. Ελπίδα με τη μορφή ενός αδύνατου, ευγενικού ανθρώπου, που είναι σήμερα το νέο υπόδειγμα του καλού στον κόσμο αυτόν. Όταν ο Μπάρακ Ομπάμα αποφοίτησε από τη Νομική, θα μπορούσε να είχε εξασφαλίσει μια σειρά από θέσεις εργασίας που δίνουν τριπλάσιους μισθούς σε σχέση με τα χρήματα που εκείνος αποκομίζει. Αντίθετα, ο Ομπάμα επέλεξε να αγωνιστεί κατά της φτώχειας και έθεσε στόχο του να βοηθήσει τους καταπιεσμένους. Ο Ομπάμα έχει φέρει μια νέα ελπίδα σε εκατομμύρια ανθρώπων στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. Νιώθω την ελπίδα να σκιρτά μέσα μου όπως και τις ημέρες της νιότης μου.

Απόσπασμα από το Βιβλίο Μαγειρικής της Εκστρατείας του Ομπάμα (Από την Joan Κ.,

Οsage Βeach, Μιζούρι)


Τσίλι οικογένειας Ομπάμα

● 1 μεγάλο κρεμμύδι κομμένο ● 1 πράσινη πιπεριά κομμένη ● Αρκετές σκελίδες σκόρδο ● 1 κ.σ. ελαιόλαδο ● 500 γρ. κιμά μοσχαρίσιο ή γαλοπούλας ● 1/4 κ.γλ. κύμινο σε σκόνη ● 1/4 κ.γλ. ψιλοτριμμένη ρίγανη ● 1/4 κ.γλ. κουρκουμά σε σκόνη ● 1/4 κ.γλ. ψιλοτριμμένο βασιλικό ● 1 κ.σ. τσίλι σε σκόνη ● 3 κ.σ. ξίδι από κόκκινο κρασί ● Αρκετές ντομάτες, κομμένες ● 1 κονσέρβα κόκκινα φασόλια 1. Σοτάρουμε το κρεμμύδι, την πράσινη πιπεριά και το σκόρδο στο ελαιόλαδο μέχρι να μαλακώσουν.

2. Προσθέτουμε τον κιμά και ροδίζουμε.

3. Αναμειγνύουμε τα μπαχαρικά και τα προσθέτουμε στον κιμά, όπως και το ξίδι.

4. Προσθέτουμε τις ντομάτες και αφήνουμε να σιγοβράσουν, μέχρι να μαγειρευτούν οι ντομάτες. Προσθέτουμε τα φασόλια και μαγειρεύουμε για λίγα λεπτά ακόμα.

5. Σερβίρουμε πάνω σε λίγο άσπρο ή καφέ ρύζι και γαρνίρουμε με τριμμένο τυρί τσένταρ, κρεμμύδια και ξινή κρέμα (sour cream).


Ταϊλανδέζικο κοτόπουλο με αράπικα φιστίκια

Από τον Cody Μ. (από την περιοχή του Σιάτλ, Ουάσιγκτον)

Για 3-4 μερίδες ● 500 γρ. κοτόπουλο, χωρίς πέτσα και κόκαλα ● 1 κονσέρβα (420 γρ.) μαγειρεμένες ντομάτες σε στυλ Cajun εάν είναι δυνατόν ● 1/2 κονσέρβα γάλα καρύδας (210 γρ. ή 420 γρ.)

● 1/4 φλιτζ. κομμένο κόλιανδρο ● 1/4 φλιτζ. φυστικοβούτυρο (κρεμώδες ή τραγανό με κομματάκια!)

● 2-3 κομμένες σκελίδες σκόρδο ● 1/2 κ.γ. λειωμένες κόκκινες καυτερές πιπεριές ● 1/2 κ.γ. πιπέρι καγιέν ● 1/2 κ.γ. αλάτι ● 1/2 κ.γ. κανέλα ● 1 κ.γ. κύμινο ● 1 ματσάκι/σακουλάκι σπανάκι, πλυμένο και στεγνωμένο ● 3-4 μερίδες άσπρο ή καφέ ρύζι 1. Κόβουμε το κοτόπουλο σε μικρά κομμάτια και το μαγειρεύουμε σε ένα τηγάνι σε χαμηλή/μέτρια θερμοκρασία μαζί με το καπάκι.

2. Αναμειγνύουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά (εκτός από το σπανάκι και το ρύζι) σε ένα άλλο τηγάνι και σιγοβράζουμε.

3. Προσθέτουμε το κοτόπουλο αφού μαγειρευτεί και σιγοβράζουμε όλα τα υλικά μαζί για 10-15 λεπτά τουλάχιστον ή και περισσότερο αν χρειαστεί για να δέσει η σάλτσα και βγάζουμε το καπάκι τα τελευταία 5 λεπτά του μαγειρέματος για να βοηθήσουμε στο δέσιμο της σάλτσας εάν χρειαστεί.

4. Πολλοί φτιάχνουν τη σάλτσα πολύ πυκνή, όπως μια σάλτσα ζυμαρικών, ενώ άλλοι την προτιμούν πιο ρευστή και προσθέτουν περισσότερο γάλα καρύδας και ντομάτες ή τη σιγοβράζουν λιγότερο.

5. Ρίχνουμε το καγιέν και τις λειωμένες πιπεριές στην ποσότητα που θέλουμε.

6. Σερβίρουμε πάνω σε φρέσκο σπανάκι και ρύζι και θα… αλλάξει τον κόσμο!