Γυναικολογικοί καρκίνοι: η σωστή θεραπεία περνάει από το πιάτο

Οι καρκίνοι που προσβάλλουν την πύελο (τις ωοθήκες και τον τράχηλο της μήτρας) είναι πιθανό να οδηγήσουν σε καρκινική καχεξία, μια κατάσταση κατά την οποία παρουσιάζεται απώλεια βάρους και σταδιακή εξάντληση του οργανισμού λόγω ανορεξίας και εντεινόμενης υποθρεψίας, δηλαδή ελλιπούς πρόσληψης θρεπτικών συστατικών.

Κατά την καρκινική καχεξία οι θερμιδικές ανάγκες αυξάνονται, αλλά η όρεξη για φαγητό είναι πολύ μικρή, ενώ παράλληλα είναι δεδομένη η αποστροφή για αρκετά φαγητά.

Η διαιτολογική υποστήριξη πρέπει πάντοτε να είναι έγκαιρη και εξειδικευμένη, ούτως ώστε η γυναίκα να είναι μια ενημερωμένη ασθενής και να γνωρίζει σε κάθε στάδιο της θεραπείας της τι να περιμένει.

Έτσι, σε πρώτη φάση ο θεράπων ιατρός θα ενημερώσει την ιατρική ομάδα ποια θα είναι η στρατηγική της θεραπείας. Συνήθως η πρώτη ενέργεια που γίνεται _ πάντα κατά περίπτωση _ είναι η χειρουργική επέμβαση.

Ο ρόλος του διαιτολόγου αφορά τη μετεγχειρητική διατροφική αγωγή της ασθενούς, η οποία πρέπει να περιέχει τρόφιμα πλούσια σε θερμίδες και θρεπτικά συστατικά (σούπες κρέατος με βραστά λαχανικά, αρκετά φρούτα και ζυμαρικά ή ρύζι).

Η καρκινική καχεξία μπορεί να εκδηλωθεί αναπάντεχα και χωρίς συνοδά συμπτώματα γι’ αυτό ο διαιτολόγος έχοντας πλήρη γνώση των διατροφικών συμπληρωμάτων, πρέπει να είναι σε θέση να επιλέξει έγκαιρα το σωστό συμπλήρωμα.

Συνήθως μετά το χειρουργείο ακολουθεί χημειοθεραπεία. Αυτή είναι η περίοδος κατά την οποία αναμένουμε τις περισσότερες φορές να εκδηλωθούν η ανορεξία, η αποστροφή σε συγκεκριμένα τρόφιμα (π.χ. κόκκινο κρέας), η δυσγευσία, η δυσκοιλιότητα ή η διάρροια και η έντονη κατάπτωση.

Σε αυτό το στάδιο η διαιτολογική παρέμβαση εστιάζει στην παρασκευή γευμάτων με έντονη γεύση (χρησιμοποιούνται λεμόνι και μπαχαρικά) σε θερμοκρασία δωματίου, ενώ αποκλείονται όλα τα τρόφιμα που δεν είναι ανεκτά.

Βέβαια, πρέπει να σημειωθεί ότι ιδιαίτερη σημασία δίνεται στη μείωση του σωματικού βάρους της ασθενούς: αυτή πρέπει να είναι η μικρότερη δυνατή. Παράλληλα οι εργαστηριακές εξετάσεις που διενεργούνται θα καταδεικνύουν και την κατάσταση θρέψης. Σε αυτό το στάδιο, ίσως οι τροφές δεν θα μπορέσουν να ανατάξουν πλήρως την υποθρεψία και η χρησιμοποίηση των διατροφικών συμπληρωμάτων να είναι αναγκαία.

Παράλληλα με τη χημειοθεραπεία (ή και ως ξεχωριστή θεραπεία) ακολουθεί η ακτινοβόληση του όγκου της πυέλου (ακτινοθεραπεία). Το σημαντικότερο συνοδό σύμπτωμα σε αυτό το στάδιο είναι η διάρροια, που οφείλεται σε εντερίτιδα λόγω της ακτινοβόλησης.

Σε αυτό το στάδιο θεραπευτικός θεωρείται ο αποκλεισμός των τροφίμων που εντείνουν τη συχνότητα και τη διάρκεια της διάρροιας (όπως είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, το πορτοκάλι, τα σταφύλια, τα ωμά λαχανικά κ.τ.λ.).

Σημειώνεται πως καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας, οι επιστήμονες που εμπλέκονται, πρέπει να εναρμονίζονται με τις αρχές της παρηγορητικής θεραπείας και της ανακούφισης του πόνου της ασθενούς – κάτι που τις περισσότερες φορές έχει και τη μεγαλύτερη αξία.