Εμφύλιος α λα ισπανικά για την τουριστική κατοικία

Πόλεμος για το ισπανικό μοντέλο ανάπτυξης του τουρισμού έχει ξεσπάσει μεταξύ περιβαλλοντικών οργανώσεων και ΥΠΕΧΩΔΕ. Οι πρώτοι υποστηρίζουν ότι θα χτιστούν όλες οι παραλίες, ενώ το ΥΠΕΧΩΔΕ χαρακτηρίζει «ανυπόστατες» τις καταγγελίες.

«Θα γίνουν τεράστιες τουριστικές εγκαταστάσεις δίπλα στον αιγιαλό», υποστηρίζει ο διευθυντής του Ελληνικού Γραφείου της Greenpeace κ. Νίκος Χαραλαμπίδης. «Στο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά στη “φέρουσα ικανότητα” των περιοχών, δηλαδή αν τα νησιά, αλλά και οι παραθεριστικές περιοχές, όπου προβλέπονται να γίνουν οι μεγάλες τουριστικές εγκαταστάσεις μπορούν- ή έχουν γίνει οι υποδομές- να ανταποκριθούν στην ενέργεια, το νερό και οδικό δίκτυο που απαιτούνται για να στηριχθούν όλα τα σχεδιαζόμενα έργα».

Αντίθετη άποψη έχουν από το ΥΠΕΧΩΔΕ. «Είναι απολύτως ψευδές ότι με το Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό προωθούμε το ισπανικό μοντέλο και την τσιμεντοποίηση της παραλίας», υποστηρίζει ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιώργος Σουφλιάς. «Οι κατηγορίες αυτές είναι παντελώς ανυπόστατες και αναντίστοιχες στην τεράστια προσπάθεια που γίνεται».

Σε 5 βραχονησίδες
Με το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό προβλέπεται η κατασκευή ξενοδοχειακών μονάδων σε 5 βραχονησίδες- ή ακατοίκητα νησιά- και ανέγερση ξενοδοχείων 100 μέτρα από τον αιγιαλό. Σε ό,τι αφορά τις σύνθετες τουριστικές κατοικίες- όπου δίνεται η δυνατότητα στον ιδιώτη να παραχωρεί την παραθεριστική κατοικία του στο ξενοδοχείο το διάστημα που δεν τη χρειάζεται- επιτρέπεται να περιλαμβάνουν τουριστικές κατοικίες έως 30% επί του ποσοστού των υποδομών φιλοξενίας και μπορούν μόνο σε εκτάσεις μεγαλύτερες των 150 στρεμμάτων. Ο συντελεστής δόμησης είναι 0,2 και είναι υποχρεωτική η διάσπαση των όγκων. Επιτρέπονται μόνο διώροφα κτίρια και σε ποσοστό 30% τριώροφα, με τον όρο τα τριώροφα να απέχουν τουλάχιστον 200 μέτρα απο τον αιγιαλό.

Παγωμένη αγορά
Όπως υποστηρίζει ο σύμβουλος διαχείρισης ακινήτων κ. Νίκος Γιαννουλέλης «η κατάσταση αυτή τη στιγμή στην τουριστική κατοικία είναι παγωμένη εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Πριν από μερικούς μήνες μιλούσαμε για κατασκευή ενός εκατομμυρίου τουριστικών κατοικιών, αφού πριν ξεσπάσει η οικονομική κρίση, υπήρχε έντονο ενδιαφέρον κυρίως από Άγγλους και Γερμανούς να αγοράσουν κατοικία στην Ελλάδα. Τώρα είναι δύσκολο ακόμη και να εγκριθεί δάνειο για τέτοιου είδους επενδύσεις».

Σύμφωνα με τον δρα πολιτικό μηχανικό, πρώην διευθύνοντα σύμβουλο των Τουριστικών Ακινήτων κ. Τάσο Χωμενίδη, «το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό είναι ένα ευχολόγιο και χρειάζονται πολλές υπουργικές αποφάσεις προκειμένου να υλοποιηθούν τα επί μέρους θέματα. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας υπάρχει από τη δεκαετία του ΄90, αλλά ακόμη χρησιμοποιούνται τα παλιά Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια».


Πολυκατοικίες δίπλα στο κύμα

ΤΟ ΙΣΠΑΝΙΚΟ μοντέλο για την τουριστική κατοικία άρχισε να υλοποιείται στα τέλη της δεκαετίας του ΄70. Οι Ισπανοί προκειμένου να προσελκύσουν αγοραστές- κυρίως- από την Αγγλία και τη Γερμανία άρχισαν να χτίζουν παντού παραθεριστικές κατοικίες, ακόμη και πάνω στις παραλίες. Το μοντέλο είχε εφαρμοστεί αρχικά στη Ριβιέρα και την Κυανή Ακτή, κυρίως με τη μορφή παραθεριστικών χωριών.

Η ζήτηση αυξήθηκε κατακόρυφα τη δεκαετία του ΄90, ιδίως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992. Έτσι, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η τεράστια ζήτηση, άρχισαν να χτίζονται δίπλα στο κύμα τεράστιες πολυκατοικίες. Η τεράστια οικονομική ανάπτυξη όμως συνοδεύτηκε με υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι, για παράδειγμα, στη Βαλένθια, το 1/3 της ακτογραμμής έχει γίνει τσιμέντο, καθώς και τα 3/5 των ακτών της Ανδαλουσίας, ενώ σε ορισμένες περιοχές, όπως η Μάλαγα, έχει χτιστεί το 100%.


«Στο σφυρί η Ελλάδα»

ΟΠΩΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ο υπεύθυνος του Τομέα Περιβάλλοντος του ΠΑΣΟΚ κ. Σπύρος Κουβέλης, «το Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό, με τη μορφή που βγάζει στο σφυρί τις πραγματικές αξίες και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας, υποθηκεύει το μέλλον μας και γι΄ αυτό πρέπει να πάει στον κάδο ανακύκλωσης. Το να προστατεύει μια χώρα το φυσικό τοπίο και το περιβάλλον της από την αλόγιστη υπέρ-δόμηση, αποτελεί ισχυρό συγκριτικό της πλεονέκτημα- και αυτό οφείλουν να το κατανοήσουν έγκαιρα στο ΥΠΕΧΩΔΕ». Ωστόσο, η συντονίστρια περιβαλλοντικής πολιτικής της περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF κ. Θεοδότα Νάνσου θεωρεί ότι «με το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό ευνοείται η οικοδομή».