«Δεν είμαι και τίποτα σπουδαίο»

Ένα ξωκκλήσι μετακομίζει από το Σούνιο στην καρδιά της Αθήνας ως «μια προσευχή που πάντα χρωστούσε» ο ακαδημαϊκός και ζωγράφος Δημήτρης Μυταράς
Ανατρεπτικός και απρόβλεπτος ο ακαδημαϊκός και ζωγράφος Δημήτρης Μυταράς μπορεί να μην πρωτοτύπησε αγιογραφώντας ένα ξωκκλήσι στο Σούνιο πριν από δυο χρόνια, καθώς έχουν προηγηθεί ο Σπύρος Βασιλείου με τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη ή ο Νίκος Νικολάου με τη Ζωοδόχο Πηγή. Δεν ακολούθησε όμως το κλασικό εικονογραφικό πρόγραμμα. Τα έντονα κίτρινα, τα ζωντανά κόκκινα πήραν τη θέση του βυζαντινού πορφυρού και του χρυσού φόντου, ενώ δέντρα και άνεμοι, καράβια, γλάροι και χελιδόνια αντικατέστησαν τους αγίους. Και στη μέση «ο Χριστός, δυνατή παρουσία ενός αληθινού νέου, γεμάτου φλόγα επαναστάτη, που μίλησε συγκλονιστικά και πλήρωσε πολύ ακριβά γι΄ αυτό. Μάταια προσπαθούμε να κάνουμε πράξη τον λόγο του. Το εκκλησάκι αυτό είναι μια προσευχή που πάντα χρωστούσα. Πιστεύω ότι αν υπάρχει Θεός βρίσκεται εκεί», λέει ο καταξιωμένος ζωγράφος.

Το εκκλησάκι αυτό- που ο ίδιος βάφτισε «Παναγία η Καταφυγιώτισσα»- «μετακομίζει» από το 58ο χιλιόμετρο της οδού ΑθηνώνΣουνίου στην καρδιά της Αθήνας, στο Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη και μαζί με περίπου 50 έργα του, χαρακτηριστικά της εικαστικής διαδρομής του από το 1964 ώς σήμερα συνθέτουν την πολυεπίπεδη έκθεσή του «Ιστορώντας μορφές» που εγκαινιάζεται αύριο.

Πώς επέλεξε όμως 50 έργα από τα 5.000 και πλέον που έχει δημιουργήσει σε μισό αιώνα καριέρας στη ζωγραφική; «Για να είμαι ειλικρινής έβαλα όσα μπόρεσα να συγκεντρώσω. Δεν ήταν εύκολο. Σαφώς όμως πρόκειται για

ΙΝFΟ

Η έκθεση του Δημήτρη Μυταρά «Ιστορώντας Μορφές» εγκαινιάζεται αύριο στις 20.00 στο Ίδρυμα Β.&Μ. Θεοχαράκη (Βασ. Σοφίας 9). Έως τις 21 Νοεμβρίου.

αντιπροσωπευτικά, αλλά υπάρχουν και πολλά καινούργια», δίνει το στίγμα της έκθεσης ο 74χρονος ζωγράφος. «Εκείνο που με ενδιέφερε περισσότερο όμως ήταν να παρουσιάσω το εκκλησάκι υλοποιώντας την ιδέα του φίλου μου Γιώργου Καρτάλου. Πιστεύω πως θα έρθει ο κόσμος διότι θέλει να δει κάτι διαφορετικό».

Τι γεύση έχετε όταν βλέπετε όλα τα βήματα της πορείας συγκεντρωμένα σε μία έκθεση;

Διαπιστώνω ότι εκείνο που υποψιαζόμουν για μένα είναι τελικά σωστό.

Δηλαδή; Ότι δεν είμαι και τίποτα σπουδαίο. Η πλειοψηφία όμως φαίνεται να έχει αντίθετη άποψη.

Οι πολλοί συνήθως έχουν δίκιο. Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, μου άρεσε να κάνω πολλά και διαφορετικά πράγματα: ζωγραφική, θέατρο, ποίηση, διδασκαλία, εικονογραφήσεις… Τελικά μου βγήκε σε καλό.

Τι αγαπήσατε περισσότερο; Ίσως την ποίηση. Καταξιωθήκατε όμως μέσω της ζωγραφικής.

Τι σημασία έχει;
Πιο βίαιος, πιο επιθετικός

Ενδιαφέρον δε, δεν είναι μόνο το ξωκκλήσι, αλλά και αρκετά από τα νέα έργα του, στα οποία επανέρχονται παλιότερα θέματά του, όπως οι «Μοτοσυκλέτες» και τα «Αυτοκίνητα». Σε τι διαφέρουν από τα παλαιότερα; «Η “Μηχανή” του 2008 έχεις την αίσθηση ότι μέσα από τη βίαιη εξπρεσιονιστική, αλλά συνάμα ελλειπτική της γραφή, γίνεται περισσότερο επιθετική», εκτιμά ο επιμελητής της έκθεσης, ιστορικός τέχνης Τάκης Μαυρωτάς. Όσο για τα «Αυτοκίνητα»; «Τα παλιά γίνονται για μία ακόμη φορά το πρόσχημα για να ζωγραφίσει ο Δημήτρης Μυταράς αυτήν τη φορά θαρρείς με μεγαλύτερη ελευθερία, βυθίζοντας την εμπειρία του στην αθωότητα της ενστικτώδους καλλιτεχνικής έκφρασης».