«Η γυναίκα πάντα θα αναζητά την ελευθερία»

«Στο φλαμένκο δεν πρέπει να σταματήσεις να μάχεσαι», λένε στα «ΝΕΑ» η «Κάρμεν» Στέλλα Αραούζο και ο «Δον Χοσέ» Αντριάν Γκαλία, που θα παρουσιάσουν στην Αθήνα τη θρυλική παράσταση των Αντόνιο Γάδες (χορογραφία) και Κάρλος Σάουρα (σκηνοθεσία)

«Η Κάρμεν πάνω από όλα είναι γυναίκα με κεφαλαία. Κρύβει πολλές διαφορετικές πλευρές. Είναι δυνατή, αισθησιακή, σεξουαλική, γεμάτη ενέργεια και μαχητικότητα χωρίς να χάνει τη θηλυκότητά της», λέει στα «ΝΕΑ» η Στέλλα Αραούζο, η Ισπανίδα χορεύτρια που εδώ και δύο δεκαετίες φορά το φόρεμα της πιο «ρομαντικής, παθιασμένης και αισθησιακής γυναίκας». Φόρεμα που θα φορέσει για δεύτερη φορά στην Ελλάδα (η πρώτη ήταν πριν 13 χρόνια στο Ηρώδειο) για να δώσει τέσσερις παραστάσεις μαζί με το μπαλέτο της Compania Αntonio Gades, δημιουργού της θρυλικής παράστασης, σχεδόν παράλληλα με την ομώνυμη ταινία του διάσημου σκηνοθέτη Κάρλος Σάουρα.

Πόσο έχει αλλάξει η «Κάρμεν» στα 20 χρόνια που η Στέλλα Αραούζο- καλλιτεχνική διευθύντρια της Compania Αntonio Gades – ερμηνεύει τον ρόλο, ως διάδοχος της θρυλικής Κριστίνα Όγιος;

ΙΝFΟ

«Κάρμεν» από 30 Οκτωβρίου έως και 2 Νοεμβρίου στο Θέατρο Βadminton. Εισιτήρια 15-65 ευρώ.

Η χορογραφία και τα βήματα παραμένουν τα ίδια. Εκείνο που έχει αλλάξει είναι η εμπειρία που αποτυπώνεται στον χορό. Η κάθε κίνηση μπορεί να σου διηγηθεί τα 20 χρόνια της Κάρμεν, που ξέρει να απολαμβάνει ακόμη και τις παύσεις, που δείχνει την ωριμότητα και που τελικά δίνει αξία, εξηγεί η χορεύτρια που έκανε το ντεμπούτο της σε ηλικία 13 ετών.

Εξακολουθεί η «Κάρμεν» να είναι επίκαιρη; Είναι μια ιστορία που θα μπορούσε να συμβεί σε οποιαδήποτε εποχή. Ο Προσπέρ Μεριμέ το 1837 έγραψε για μια γυναίκα που ήταν μπροστά από την εποχή της και αν αλλάζουν οι εποχές, η γυναίκα πάντοτε θα αναζητά την ελευθερία της.

Κι αν η Κάρμεν για τη Στέλλα Αραούζο είναι η χειραφετημένη γυναίκα, πώς τη βλέπει ο Αντριάν Γκαλία, ο Αργεντινός χορευτής που θα υποδυθεί τον Δον Χοσέ;

Βλέποντάς την απέξω έχει τη γοητεία του απαγορευμένου, του άπιαστου. Είναι η γυναίκα που δεν υποτάσσεται, που δεν βάζει περιορισμούς και δεν δέχεται να τις κόψουν τα φτερά, ακόμη και αν το τίμημα είναι να πεθάνει, απαντά ο 43χρονος χορευτής.

Αξίζει να πεθάνει κάποιος για έναν έρωτα; Για τον έρωτα όχι. Για την ελευθερία ναι. Αν δώσουμε στον έρωτα κι άλλες διαστάσεις, πέρα από τη σαρκική, όπως αγάπη για τη ζωή και την ελευθερία, ίσως, λέει η Στέλλα Αραούζο. Προσωπικά επειδή έχω παιδιά, θα πέθανα για χάρη τους. Για έναν έρωτα όχι, υποστηρίζει ο Αντριάν Γκαλία.

Γιατί να δει κάποιος τη δική σας «Κάρμεν»; Για τους παλιούς, που έχουν δει την ταινία, είναι σαν να δίνουν με την «Κάρμεν» ένα δεύτερο ραντεβού. Για τους νεώτερους, είναι μια ευκαιρία να δουν τη δουλειά μιας καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας, απαντά η Στέλλα Αραούζο.

Εξάλλου είναι από τα πιο σημαντικά έργα με μεγάλη ιστορία, που θα γεμίσει την ψυχή τους με γέλιο, κλάμα, ειρωνεία, χαρά, πόνο και γι΄ αυτό δεν πρέπει να το χάσει, προσθέτει ο Αντριάν Γκαλία.


«Το φλαμένκο είναι σαν το πινέλο»

«Το φλαμένκο στη σφαίρα της τέχνης είναι ένα καλλιτεχνικό εργαλείο, όπως ο λόγος ή το πινέλο. Μπορεί να έχει πλούσια παράδοση καθώς συνδέεται με τον τρόπο ζωής και τη φιλοσοφία της Ανδαλουσίας, αλλά αν ήταν απλώς φολκλόρ δεν θα είχε βγει από τα σύνορα και δεν θα είχε την απήχηση που έχει παγκοσμίως», λέει στα «ΝΕΑ» ο Αντριάν Γκαλία.

Είναι παρεξηγημένο; Όχι. Έχει κερδίσει την καταξίωση, ασχέτως αν έχει ο κόσμος τις βασικές γνώσεις για να το καταλάβει. Είναι άμεσο και κερδίζει τον θεατή, τον παθιάζει, ακόμη και αν δεν γνωρίζει πολλά.

Ποιο είναι το καλό φλαμένκο; Το αληθινό και το ειλικρινές. Είναι εύκολο να εξαπατήσεις τον κόσμο, αλλά το σωστό είναι να είσαι αυθεντικός πάνω στη σκηνή και όχι να δίνεις ό,τι αρέσει και είναι εντυπωσιακό.