Μάχες με λάφυρα τα παιδιά

«Έχουν περάσει σχεδόν δυόμισι μήνες από τότε που έχω να δω την κόρη μου. Η Ζαχαρένια είναι μόλις τριάμισι χρόνων. Την πήρε ο πατέρας της παραβιάζοντας τη δικαστική απόφαση για την επιμέλεια και εξαφανίσθηκε. Μετά την αρπαγή κάθε γέφυρα επικοινωνίας μου με το παιδί έχει κοπεί».

Η Ζαχαρένια είναι ένα από τα δεκάδες παιδιά που βρέθηκαν τα τελευταία χρόνια στη δίνη οικογενειακών διαφορών και έπεσαν θύματα γονικής αρπαγής. Από τις 2 Αυγούστου, που την πήρε ο πατέρας της και εξαφανίσθηκε- όπως εκτιμάται βρίσκεται πλέον στο εξωτερικό- η μητέρα της Σεβαστή Παρασκευαδάκη ζει μέσα στην αγωνία. Αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει το σπίτι της στην Κω και να έρθει στην Αθήνα, όπου φιλοξενείται από συγγενείς της, προκειμένου να αναζητήσει τη μικρή. Παλεύει, όπως λέει, μόνη της. Συμπαράσταση στην πολύ δύσκολη προσπάθειά της έχει μόνο από τους αρμόδιους της οργάνωσης Το Χαμόγελο του Παιδιού, που τύπωσαν αφίσα για την

ΔΕΝ… ΑΝΑΜΕΙΓΝΥΟΝΤΑΙ

Η γονική αρπαγή είναι τραυματική εμπειρία για το παιδί, αλλά οι Αρχές δεν αναμειγνύονται γιατί το θεωρούν ενδοοικογενειακό πρόβλημα

αρπαγή της Ζαχαρένιας και κίνησαν όλες τις διαδικασίες αναζήτησης.

«Οι Αρχές θεωρούν τη γονική αρπαγή ως ενδοοικογενειακό πρόβλημα και αποφεύγουν να αναμειγνύονται. Επικρατεί η αντίληψη ότι το παιδί δεν βρίσκεται σε κίνδυνο. Δεν λαμβάνουν υπόψη το πόσο τραυματική είναι αυτή η εμπειρία για ένα παιδί: απομακρύνεται βίαια από την καθημερινότητά του, αλλάζει απότομα η ζωή του», προσθέτει η κ. Παρασκευαδάκη.

Έξαρση το 2008
Μόνο τα τελευταία δυόμισι χρόνια είκοσι δύο παιδιά έπεσαν θύματα αρπαγής από τον έναν από τους γονείς τους. Φέτος το πρώτο εξάμηνο ο αριθμός των παιδιών που βρέθηκαν στο επίκεντρο οικογενειακής διαμάχης και αναζητούνται αυξήθηκαν στα 11, όσα ήταν συνολικά τα δύο προηγούμενα χρόνια (3 το 2007 και 8 το 2006).

Η μικρή Ζαχαρένια εξαφανίσθηκε κατά τη διάρκεια διανυκτέρευσης στο σπίτι του πατέρα της στην Κω. Όπως υποστηρίζει η κ. Παρασκευαδάκη, «παρά τις διαφορές με τον πρώην σύζυγό μου, πάντα το παιδί είχε συχνή επικοινωνία με τον πατέρα του. Θεώρησα ότι το παιδί πρέπει να διατηρήσει την επαφή μαζί του για να μεγαλώσει σωστά. Ποτέ δεν στέρησα τον πατέρα του από την επικοινωνία με το παιδί. Και μάλιστα περισσότερο από όσο όριζε ο νόμος. Ο ίδιος όμως διεκδικούσε επίμονα την επιμέλεια. Το δικαστήριο την έδωσε σε μένα. Δεν το δέχθηκε και πήρε τον νόμο στα χέρια του».

Την αντιμετώπιση των Αρχών στα θέματα των γονικών αρπαγών καταγγέλλει και ο πρόεδρος του Συλλόγου Το Χαμόγελο του Παιδιού κ. Κ. Γιαννόπουλος. «Γι΄ αυτό το θέμα η Ελλάδα έχει καταδικασθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έπειτα από προσφυγή πολίτη. Η Αστυνομία σε αυτές τις περιπτώσεις δεν δείχνει ενδιαφέρον, όπως σε άλλες υποθέσεις που αφορούν ανηλίκους. Η αντίληψη που επικρατεί είναι ότι το παιδί είναι με τον γονέα του και είναι ασφαλές. Μια αρπαγή παιδιού όμως, είναι πάντα αρπαγή. Η ψυχική υγεία του παιδιού καταρρακώνεται. Αναγκάζεται να περιφέρεται σαν φυγάς, αναγκάζεται να κρύβεται, χωρίς να καταλαβαίνει γιατί. Οικογενειακό δικαστήριο
Η οργάνωση Το Χαμόγελο του Παιδιού αντιμετωπίζει τις γονικές αρπαγές με την ίδια βαρύτητα, ακολουθώντας τις ίδιες διαδικασίες κινητοποίησης, όπως και στις άλλες περιπτώσεις εξαφάνισης ανηλίκου». Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο κ. Γιαννόπουλος, «σε αρκετές περιπτώσεις ο γονέας αναγκάζεται να καταφύγει στα άκρα κάτω από πίεση επειδή δεν βρίσκει λύση από τη νόμιμη οδό. Γι΄ αυτούς τους λόγους πιστεύουμε ότι είναι αναγκαίο και στην Ελλάδα να λειτουργήσει οικογενειακό δικαστήριο με εξειδίκευση σε αυτά τα ζητήματα».


«Τραυματική εμπειρία για το παιδί η γονική αρπαγή»

ΣΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ και τις επιπτώσεις στην ψυχική υγεία του παιδιού αναφέρεται η ψυχολόγος κ. Βανέσα Χατζηθανάση. «Η γονική αρπαγή, ακόμα και όταν δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος, όπως ψυχολογικά ή αλλά προβλήματα του γονέα, είναι ούτως ή άλλως τραυματική εμπειρία για το παιδί. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

Περισσότερο τραυματική είναι η αρπαγή παιδιών προσχολικής ηλικίας.

Το παιδί απομακρύνεται ξαφνικά από το σταθερό περιβάλλον, από τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Αυτή η κατάσταση βάζει το παιδί σε σύγχυση.

Δεν καταλαβαίνει τον λόγο αυτής της απομάκρυνσης και αδυνατεί να κατανοήσει τις εξηγήσεις που θα του δοθούν».

Για τα μεγαλύτερα παιδιά, ο σημαντικότερος κίνδυνος, σύμφωνα με την ψυχολόγο, είναι να προσπαθήσει ο γονέας να το στρέψει εναντίον τού άλλου γονιού.