[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Οι γυναίκες και τα «ψηφαλάκια»

«Πρώτα απ΄ όλα θέλω να δηλώσω ότι ανήκω στην Ευαγγελική Εκκλησία, κατάγομαι από τον Νότο και είμαι τελείως αντίθετη στις εκτρώσεις. Όμως δεν υποστηρίζω την επιλογή της Σάρας Πέιλιν. Η αλαζονεία της εγγυάται ότι η χώρα θα συνεχίσει στον ίδιο καταστροφικό δρόμο», γράφει η Σούζαν Μ. από το Μέριλαντ.

Ανήκει σε μια μικρή ομάδα Αμερικανίδων που ένιωσαν ότι προσβάλλονται από την εκτίμηση των επικοινωνιολόγων του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, πως η λύση για να ανέβουν τα ποσοστά τους στις δημοσκοπήσεις ήταν η ηχηρή απάντηση στον Ομπάμα απλά να προέρχεται από μια γυναίκα. Οποιαδήποτε γυναίκα. Μιας και οι δυσαρεστημένες ψηφοφόροι της Χίλαρι ήταν πολλές. Άρχισαν λοιπόν να εκφράζουν την αντίθεσή τους στέλνοντας mail. Η ανταπόκριση ήταν ενθουσιώδης. Έτσι αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα blog. Και το όνομα αυτού; Women Αgainst Sarah Ρalin. Η επισκεψιμότητά του αυξάνεται μέρα με την ημέρα και οι γυναίκες που γράφουν προέρχονται από κάθε γωνιά της Αμερικής και από κάθε πλευρά του πολιτικού φάσματος. Συμφωνούν όμως σε ένα πράγμα. Δεν αρκεί το φύλο ενός υποψηφίου για να κερδίσει τα «ψηφαλάκια».

Οι αμερικανικές εκλογές έχουν πάντα μια δόση θεάματος. Και προκαλούν αναπόφευκτα το ενδιαφέρον σου, σε όποιο μήκος και πλάτος του πλανήτη κι αν βρίσκεσαι. Δεν ξεφεύγω από το στερεότυπο. Ωστόσο, το κλίμα που θεωρούσα ότι είχε επικρατήσει μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας της κυνηγού ταράνδου από τη χιονισμένη Αλάσκα σχεδόν με τρομοκράτησε.

Ούτε η Κλίντον μού άρεσε, μπορούσα όμως να της αναγνωρίσω, χωρίς δεύτερη σκέψη, μια σειρά από προτερήματα που την καθιστούσαν άξια να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος των ΗΠΑ- με κυριότερο, μεταξύ μας, την παραδοχή της ότι πρώτα θα εκλεγεί μαύρος πρόεδρος και μετά γυναίκα. Η Πέιλιν όμως προκαλούσε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο τη λογική μου. Και σκεφτόμουν: δεν μπορεί οι γυναίκες στην άλλη άκρη του Ατλαντικού να υποτιμούν τόσο τον εαυτό τους στηρίζοντάς την. Ούτε καν η γιαγιά μου που ζει στην πραγματικότητα της ελληνικής επαρχίας της δεκαετίας του ΄50 δεν θα την άντεχε. Ευτυχώς όμως αυτό το blog μού αποκάλυψε ότι οι φόβοι μου ήταν αβάσιμοι.