«Κερδίζουμε τη μάχη ενάντια στον καρκίνο του μαστού»

Μειώνεται την τελευταία δεκαετία η θνησιμότητα καρκίνο του μαστού, τόσο στην Αμερική όσο και στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην Ελλάδα.
Αυτό οφείλεται, όπως εξηγεί ο ογκολόγος, καθηγητής και διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», κ. Μελέτιος- Αθανάσιος, Κ. Δημόπουλος, σε δύο λόγους:
1. Στην αυξανόμενη χρήση της μαστογραφίας, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τη διάγνωση του καρκίνου σε ολοένα και πιο πρώιμο στάδιο (μικρότεροι όγκοι, χωρίς διήθηση των λεμφαδένων της μασχάλης).
2. Στη συνεχή βελτίωση και διαθεσιμότητα των θεραπειών, που περιλαμβάνουν τη χειρουργική αντιμετώπιση, την ακτινοθεραπεία και τη συστηματική θεραπεία (χημειοθεραπεία, ορμονοθεραπεία, στοχευμένη θεραπεία).
Ποια είναι, λοιπόν, σήμερα η πρόγνωση σε μια γυναίκα που διαγιγνώσκεται με καρκίνο μαστού;
«Η πρόγνωση της νόσου επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες», απαντά ο κ. Δημόπουλος, «όπως είναι η ηλικία, το στάδιο της νόσου κατά τη διάγνωση, ο βαθμός διαφοροποίησης του όγκου, η ύπαρξη ή όχι οιστρογονικών και προγεστερονικών υποδοχέων, η υπερέκφραση του ογκογονιδίου c-erb-2 κ.ά.».
Νέες θεραπείες προσθέτουν χρόνια στη ζωή των γυναικών με καρκίνο μαστού.«Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και αφορούν κυρίως συστηματικές θεραπείες», μας πληροφορεί ο κ. Δημόπουλος. Τρία φάρμακα έχουν προστεθεί στη θεραπευτική φαρέτρα:
1.Η μπεβασισουμάβη, η οποία είναι ένας αντιαγγειογενετικός παράγων. Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι η προσθήκη του στη χημειοθεραπεία βελτιώνει την πρόγνωση σε ασθενείς με μεταστατική νόσο.
2. Το ζολεδρονικό οξύ είναι ένα διφωσφονικό, το οποίο χρησιμοποιείται και στην οστεοπόρωση. Δεν κατατάσσεται στους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες, αλλά η δράση του σε ασθενείς με οστικές μεταστάσεις είναι ιδιαίτερα ευεργετική στην αντιμετώπιση του πόνου και την πρόληψη των καταγμάτων. Πρόσφατη αυστριακή μελέτη, που ανακοινώθηκε στο τελευταίο Συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Ογκολογίας (ΑSCΟ), έδειξε ότι η χορήγησή του ανά εξάμηνο αυξάνει το διάστημα έως την υποτροπή της νόσου, καθιερώνοντας έτσι την προληπτική χρήση του.
3. Η λαπατινίβη. Είναι η πρώτη στοχευμένη θεραπεία, η οποία εφαρμόζεται μετά την αποτυχία μιας άλλης στοχευμένης θεραπείας, σε ασθενείς με μεταστάσεις που υπερεκφράζουν την πρωτεΐνη c-erb-2. Σε πρόσφατη τυχαιοποιημένη μελέτη έδειξε ότι επιμηκύνει την επιβίωση των ασθενών.
Τα μονοκλωνικά αντισώματα έχουν εδώ και αρκετά χρόνια καθιερωθεί στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού, αρχικά με την τρανστουζουμάβη. Η ουσία αυτή εγκρίθηκε πρόσφατα και για προληπτική χορήγηση σε πρώιμα στάδια της νόσου.
«Η μοριακή βιολογία παίζει έναν διαρκώς αυξανόμενο ρόλο στην εντόπιση θεραπευτικών στόχων και στην εξατομίκευση των θεραπειών στον καρκίνο του μαστού», λέει ο κ. Δημόπουλος.
Σημειώνεται ότι όλες οι θεραπείες που προαναφέρθηκαν είναι εγκεκριμένες και στην Ελλάδα.
Σήμερα, άλλωστε, ολοένα και περισσότερες γυναίκες με καρκίνο του μαστού μπορούν να έχουν μία φυσιολογική ζωή μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας τους. «Σε περίπτωση παχυσαρκίας, η απώλεια βάρους και η τακτική σωματική δραστηριότητα είναι επιβεβλημένες», συμβουλεύει ο καθηγητής. «Οι γυναίκες αυτές πρέπει να βρίσκονται σε επαφή με τον γιατρό τους, προκειμένου να καθορίζεται ο απαραίτητος κλινικός και εργαστηριακός έλεγχος».
Oκαρκίνος του μαστού εξακολουθεί να είναι ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες, παρά την αύξηση των περιπτώσεων του καρκίνου του πνεύμονος. Σε παγκόσμια κλίμακα, η συχνότητα καρκίνου του μαστού αυξάνεται με ετήσιο ρυθμό περίπου 2%. «Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αυξημένη εφαρμογή της μαστογραφίας, που επιτρέπει την ανακάλυψη ακόμη και μικρών όγκων σε πρώιμα στάδια», εξηγεί η αναπληρώτρια καθηγήτρια Επιδημιολογίας κ. Παγώνα Λάγιου. «Ενδέχεται να υπάρχει και μια πραγματική αύξηση της συχνότητας εξαιτίας της καθυστέρησης πρώτης εγκυμοσύνης, του μικρότερου αριθμού παιδιών, της παχυσαρκίας μετά την εμμηνόπαυση και, ίσως, του μεγαλύτερου αναστήματος των γυναικών σήμερα».