Εναλλακτικά Υπολογισμένο ρίσκο

ΠΟΣΟ ΔΙΑΡΚΕΙ η θητεία ενός αρχηγού; Πάρα πολύ ή πολύ λίγο. Ο Κώστας Καραμανλής ανήκει στην πρώτη κατηγορία. Αρχηγός της Ν.Δ. από το 1997, βρίσκεται στη θέση του εντεκάμισι χρόνια. Η διάρκεια είναι αξιοσημείωτη. Ιδίως αν σκεφθεί κανείς ότι τα πρώτα επτά χρόνια της αρχηγίας του, η Ν.Δ. ήταν στην αντιπολίτευση.

Οι μακρόβιοι πρόεδροι κομμάτων έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό, αλλάζουν πολιτική και αλλάζουν επιτελεία. Ίσχυσε για τη Θάτσερ και τον Μιτεράν, αλλά και για τον Ανδρέα Παπανδρέου. Οι υπουργικές συνθέσεις πήγαιναν και έρχονταν. Και μεταξύ των συνεργατών τους, οι ευνοούμενοι του χθες ήταν οι εξοστρακισμένοι της σήμερον. Μακροβιότερος όλων ο Μιτεράν, που σε μια δεκατετραετία εθνικοποίησε και ιδιωτικοποίησε ξανά τη γαλλική βιομηχανία, συγκυβέρνησε με την Αριστερά αλλά και τη Δεξιά και, γενικώς, επέδειξε Πρωτεϊκή ευελιξία. Αντιθέτως, η Θάτσερ πλήρωσε τον δογματικό αντιευρωπαϊσμό της με την πτώση της.

ΦΥΣΙΚΑ, ο νεώτερος Καραμανλής δεν ανήκει στην κατηγορία των «τιτάνων» της πολιτικής. Εντεκάμισι χρόνια τώρα δεν υπήρξε σαγηνευτικός Πρωτέας, αλλά προτίμησε σταθερά την πολιτική της χελώνας. Έχοντας το ονοματεπώνυμό του ως καβούκι, πορεύτηκε αργά και χωρίς πολλά ζιγκ ζαγκ. Μόνο στη δεύτερη πρωθυπουργική θητεία του άγγιξε το Ασφαλιστικό ή το θέμα του ΟΤΕ. Και παρά το δημοσιονομικό αδιέξοδο που διαγράφεται εδώ και έναν χρόνο, ο Καραμανλής δεν μπορεί να το πάρει απόφαση πως πρέπει να σκληρύνει την οικονομική πολιτική του.

Ακόμη περισσότερο, ο Κώστας Καραμανλής είχε μονίμως ολιγομελή επιτελεία που δυσκολευόταν εξαιρετικά να αποχωριστεί. Από το 1997 έως το 2000 ήταν ο Άρης Σπηλιωτόπουλος και η παρέα του. Τον απέπεμψε έπειτα από αρκετές οδύνες και πιέσειςαλλά και μια εκλογική ήττα. Έκτοτε το alter ego του Καραμανλή είναι ο Θόδωρος Ρουσόπουλος. Ως διευθυντής Γραφείου, ο Γιάννης Αγγέλου αποτελεί σταθερά του νεοκαραμανλικού συστήματος. Όπως- εκτός Γραφείου όμως- και ο Γιάννης Λούλης.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ομάδα- όπως και η πρώτη- έχει αναλωθεί. Η εξουσία φθείρει- και η απόλυτη εξουσία φθείρει απόλυτα. Ωστόσο, ο Καραμανλής δεν θέλει να αλλάξει συνεργάτες. «Πάγκος» δεν υπάρχειούτε ο Ρουσόπουλος ούτε ο Αγγέλου έχουν αναπληρωτές που μπορούν να τους ντουμπλάρουν. Και ο Γιάννης Ανδριανός έχει τη στενή επαφή με το DVD στην υπόθεση Ζαχόπουλου. Ένα φρέσκο- άρα άπειροεπιτελείο περί τον Καραμανλή θα σήμαινε de facto ενίσχυση του πολιτικού ρόλου της Ντόρας, του Μεϊμαράκη, του Σουφλιά- ακόμη και του Αβραμόπουλου. Καραμανλικός υπουργός αντιλαμβάνεται μια τέτοια ενίσχυση ως «θέση του Πρωθυπουργού υπό κηδεμονία». Το υπονοούμενο είναι ότι ο Καραμανλής δεν την επιθυμεί. Όπως δεν επιθυμεί και να αλλάξει υπουργό ή πολιτική στα οικονομικά, ζήτημα που διχάζει την κυβέρνησή του.

Αντ΄ αυτών, ο Καραμανλής επέλεξε να προκαλέσει μια σύγκρουση με τους βουλευτές «χωρίς όνομα» που κάνουν κριτική στο Μαξίμου. Με- υπολογισμένο- ρίσκο να οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές. Κανείς – μεταξύ των υπουργών- δεν παίρνει όρκο ότι η Ν.Δ. θα είναι πρώτο κόμμα, πόσω μάλλον ότι θα υπάρχει αυτοδυναμία. Θα επέλθει δηλαδή κοσμογονία. Το ερώτημα είναι αν ο Καραμανλής θα προτιμούσε να δει να αλλάζει το πολιτικό τοπίο, παρά να αλλάξει ο ίδιος.