Γνώμη

Άλλοθι κατασκευασμένο
του , Μανώλη Σαριδάκη

Ηυπερτίμηση μέτριου αντιπάλου στο ποδόσφαιρο ισοδυναμεί με υποτίμηση. Επιπλέον αυτή, η υπερτίμηση, προσφέρει άλλοθι στον προπονητή και τους παίκτες διότι είτε χάσουν, είτε κερδίσουν, θα βγουν από πάνω!

Σε περίπτωση ήττας θα μας υπενθυμίσουν: «Εμείς σας το λέγαμε ότι παίζαμε με ομαδάρα, αλλά εσείς δεν μας πιστεύατε». Σε περίπτωση νίκης- κι αφού ο αντίπαλος επί ημέρες είχε χαρακτηριστεί θηρίο- η επιτυχία θα λάβει διαστάσεις θριάμβου και θα αναγορεύσει τον προπονητή σε σύγχρονο Ερνστ Χάπελ, επειδή νίκησε μια κυπριακή ομάδα…

Στο θέμα μας: ο Παναθηναϊκός, εάν θέλει να συνεχίσει στο Τσάμπιονς Λιγκ, δεν έχει κανένα περιθώριο αποτυχίας με αντίπαλο την Ανόρθωση. Μια καλή ομάδα, η οποία μάχεται και στα μέτρα των δυνατοτήτων της έχει κάνει ήδη την υπέρβαση. Βεβαίως στο ποδόσφαιρο όλα μπορούν να συμβούν, πλην όμως αυτό ισχύει για τον Παναθηναϊκό των τελευταίων δέκα ετών. Διότι παλιά ο Παναθηναϊκός στην Ευρώπη δεν έτρωγε εξάρες και πολύ περισσότερο δεν έτρεμε σαν ψάρι με αντιπάλους κυπριακές ή μαλτέζικες ομάδες.

Εάν μιλάμε για τον ίδιο Παναθηναϊκό, που έφτασε σε έναν τελικό και δύο ημιτελικούς της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, τότε, συγγνώμη, το αποψινό ματς πρέπει να αποτελέσει μονόδρομο επιτυχίας, επίδειξη ισχύος, βάση για πρόκριση.

Εάν μιλάμε για «άλλον Παναθηναϊκό», της τελευταίας δεκαετίας, της δεύτερης και της τρίτης θέσης, τον ουραγό της Γηραιάς Ηπείρου, τότε η συζήτηση δεν αφορά τα εκατομμύρια των φίλων του αλλά ένα κλειστό κλαμπ.

Όποιος αναφέρεται στον Παναθηναϊκό των ευρωπαϊκών οραμάτων και των διεθνών επιτυχιών, τότε αυτονόητο είναι να ζητεί νίκες. Σας φαίνεται παράλογο;