Η τέχνη βγήκε (και σχολιάζει) στους δρόμους του Μετσόβου

Υπάρχει μια πινακοθήκη με έργα ελληνικής τέχνης αντάξια μιας μεγαλούπολης. Είναι «χαμένη» στα βουνά της Ηπείρου, στο Μέτσοβο και γιόρτασε τα είκοσι χρόνια της και τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του ιδρυτή της Ευάγγελου Αβέρωφ, με διάθεση να βγει εκτός πεπατημένης. Μετά τα επίσημα εγκαίνια από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, η μικρή πόλη γέμισε έργα τέχνης νέων καλλιτεχνών, ενώ οι καθιερωμένοι δημιούργησαν ειδικά έργα με θέμα το πορτρέτο ενός μουσείου, στους χώρους της Πινακοθήκης.

Ένα δένδρο στην κεντρική πλατεία έγινε φωλιά για το έργο της Σοφίας Αρχοντίδου από κλαδιά, σύρμα και ύφασμα. Πάνω από την είσοδο τράπεζας βλέπεις μια ψηφιακή εγκατάσταση του Γιώργου Καραγιώργου

ΙΝFΟ

«Το πορτρέτο ενός μουσείου» στο Ίδρυμα Ευάγγελου Αβέρωφ- Τοσίτσα (Μέτσοβο), έως τις 12 Ιανουαρίου.

με θέμα τα άγρια ζώα που εξαφανίζονται. Στην είσοδο άλλης τράπεζας καθρεφτίζεσαι σ΄ ένα μεταλλικό κλαδί της Βούλας Φερεντίνου με φύλλα σαν ανθρώπινες μορφές. Στο οινοποιείο Κατώγι κλήματα και φιάλες κρασιού του Κωνσταντίνου Πάτσιου θυμίζουν τον κατακερματισμό του Διονύσου και στο Αρχοντικό κεριά και ψάθινες κυψέλες του Μάριου Σπηλιόπουλου θυμίζουν τα μυστήρια των μελισσών, ενώ τα παιδιά των εικαστικών εργαστηρίων της Πινακοθήκης έχουν στήσει έναν κήπο από χάρτινα λουλούδια και μπουκάλια, με τον τίτλο «Μη ρυπαίνεις, να ομορφαίνεις…». Στο μουσείο, δίπλα στα έργα των Ιακωβίδη, Οικονόμου, Λύτρα, Παρθένη, Μόραλη και στις συλλογές αρχαιοτήτων και βυζαντινών εικόνων βρίσκει κανείς το βίντεο του Άγγελου Σκούρτη με μια κοπέλα να απαριθμεί τα ονόματα εκατοντάδων καλλιτεχνών του μουσείου. Εικαστικός είναι και ο ψηφιακός χάρτης του Μανώλη Ζαχαριουδάκη, ενώ ο Κώστας Πανιάρας σχολιάζει εικαστικά τη θάλασσα από έναν πίνακα του Δ. Πανταζή κ.ά.