Συμβουλές στον «Αρχηγό της Μαφίας»

Ο Κόλιν Πάουελ προσπαθούσε να πιέσει τον Τζορτζ Μπους να σεβαστούν οι ΗΠΑ τη Συνθήκη της Γενεύης. Όταν δεν το κατόρθωσε, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο πρόεδρος δεν ήταν ηλίθιος αλλά όποιος ήθελε μπορούσε να τον «χειριστεί εύκολα». «Έχει αυτό το καουμπόικο χαρακτηριστικό που θέλει να κάνει σκληρές επιλογές», εκμυστηρεύθηκε σε συνεργάτη του ο Πάουελ. «Όταν ξέρεις πώς να τον πλησιάσεις, μπορείς να τον κάνεις να πάρει πολύ βλακώδεις αποφάσεις. Ο Τσέινι γνωρίζει ακριβώς πώς να του πατάει τα κουμπιά».

Oι δικηγόροι του Τζορτζ Μπους του ετοίμαζαν διαρκώς νέα υπηρεσιακά σημειώματα όπου τα σαδιστικά βασανιστήρια αποκαλούνταν «ενισχυμένες τεχνικές ανάκρισης» και τονιζόταν η αξία των «ψυχολογικών μεθόδων» όπως η στέρηση ύπνου για την απόκτηση πληροφοριών. Τα έγγραφα, σχολίασε αργότερα στους «Νew Υork Τimes» ο αρθρογράφος Άντονι Λούις, «ήταν σαν συμβουλές από μαφιόζο δικηγόρο στον αρχηγό της Μαφίας για το πώς να παρακάμψει τον νόμο και να μείνει έξω από τη φυλακή». Το πρόγραμμα «Φοίνιξ» που χρησιμοποιείτο την εποχή του Βιετνάμ και έχει περιγραφεί από ιστορικούς ως «κρατικό πρόγραμμα βασανιστηρίων και δολοφονιών» είχε ενθουσιάσει τον Ντικ Τσέινι, ο οποίος τηλεφωνούσε σχεδόν καθημερινά στα κεντρικά της CΙΑ φωνάζοντας: «Βρείτε πληροφορίες. Μην αφήσετε να ξανασυμβεί». Η CΙΑ ρωτούσε διαρκώς τους Άραβες συμμάχους των ΗΠΑ ποια βασανιστήρια είναι πιο αποδοτικά στην κουλτούρα τους: όταν γυναίκες ταπεινώνουν άνδρες ή όταν καταρρέει ο ανδρισμός τους, ήταν η απάντηση εκ μέρους μερικών εκ των σκληρότερων καθεστώτων του κόσμου, τα οποία μέχρι τότε κατήγγελλε η Ουάσιγκτον.

Έκλεισαν τον Α. Ζουμπάιντα σε ένα φέρετρο όπου ήταν αναγκασμένος να βρίσκεται σε εμβρυακή στάση, γεγονός που έκανε τις πληγές του να ανοίξουν, το κάλυπταν με πετσέτες ώστε να μην μπαίνει αέρας και του έβαζαν δυνατά μουσική των Led Ζeppelin

Οι μαρτυρίες. Ο ελληνικής καταγωγής πράκτορας της CΙΑ Τζον Κυριακού ήταν παρών στις ανακρίσεις του Αμπού Ζουμπάιντα τον Μάρτιο του 2002, ο οποίος πιστευόταν ότι ήταν συνεργάτης του Μπιν Λάντεν. Όταν συνελήφθη είχε ήδη προβλήματα υγείας, τα οποία δεν φρόντισε κανένας γιατρός. Ο πόνος, διαπίστωσαν οι φύλακές του, μπορεί να κάνει και τον πιο σκληρό κρατούμενο να μιλήσει, ιδιαίτερα όταν τον έριχναν με φόρα από τοίχο σε τοίχο και τον κρεμούσαν από τις μασχάλες επί ώρες. Τον έκλεισαν σε ένα φέρετρο όπου ήταν αναγκασμένος να βρίσκεται σε εμβρυακή στάση, γεγονός που έκανε τις πληγές του να ανοίξουν, το κάλυπταν με πετσέτες ώστε να μην μπαίνει αέρας και του έβαζαν δυνατά μουσική των Led Ζeppelin. Ο Ζουμπάιντα έχασε έναν όρχι, πάθαινε συχνά κρίσεις και απέκτησε προβλήματα στην ομιλία του. Όταν αργότερα ο Μπους έμαθε ότι του είχαν χορηγηθεί παυσίπονα, ρώτησε αγριεμένος «Ποιος έδωσε την άδεια;».

Τον Φεβρουάριο του 2008 η κυβέρνηση Μπους παραδέχθηκε για πρώτη φορά ότι οι πράκτορές της είχαν χρησιμοποιήσει τη μέθοδο του εικονικού πνιγμού (waterboarding) όπου ο ύποπτος, ο οποίος ήταν δεμένος και ξαπλωμένος, δεχόταν στο πρόσωπό του που ήταν καλυμμένο από πετσέτα, μεγάλες ποσότητες νερού που δεν του επέτρεπαν να αναπνεύσει.

Οι ανακριτές. Εν τω μεταξύ η στρατιωτική βάση του Γκουαντάναμο είχε δώσει την απάντηση για το πού θα μεταφέρονται οι απαχθέντες, χωρίς να υπάρχουν προβλήματα για την αμερικανική κυβέρνηση. Τουλάχιστον 800 άτομα πέρασαν από τις φυλακές αυτές και από τις 518 περιπτώσεις που εξέτασε η νομική σχολή του Seton Ηall, μόνο το 8% βρέθηκε να έχει κάποια σχέση με την αλ Κάιντα. Οι περισσότεροι είχαν απαχθεί από ξένες μυστικές υπηρεσίες τις οποίες οι ΗΠΑ πλήρωσαν αδρά. Οι στρατιωτικοί ανακριτές στο Γκουαντάναμο πήραν ιδέες για τις μεθόδους που θα ακολουθούσαν από την τηλεοπτική σειρά «24» όπου ο πρωταγωνιστής Τζακ Μπάουερ είχε μόνο έναν τρόπο να κάνει τους υπόπτους να ομολογήσουν: τους βασάνιζε ανελέητα.

Τον Απρίλιο του 2004 είδαν το φως της δημοσιότητας φωτογραφίες Αμερικανών στρατιωτών που πόζαραν γελώντας στις φυλακές Αμπού Γκράιμπ στο Ιράκ- δίπλα τους οι κρατούμενοι γυμνοί, με κουκούλες στο κεφάλι, δεμένοι, κείτονταν ανάμεσα σε περιττώματα, τους εξανάγκαζαν να πίνουν τα ούρα τους, τους έβαζαν να μιμούνται σεξουαλικές πράξεις, τους υπέβαλλαν σε εικονικούς θανάτους. Η στρατιώτης Σαμπρίνα Χάρμον πόζαρε χαρούμενη δίπλα από το πτώμα του Μαναντέλ αλ-Τζαμαντί που είχε πεθάνει από τα βασανιστήρια και είχε καλυφθεί με πάγο, ώστε να μεταφερθεί σε άλλη χώρα.


Ατιμωρησία μέχρι και σήμερα

Ο πρόεδρος Μπους συνεχίζει μέχρι σήμερα να υπερασπίζεται το πρόγραμμα ως «ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία μας στον αγώνα εναντίον της τρομοκρατίας» επιμένοντας ότι τα πάντα ήταν νόμιμα. Το υπουργείο Δικαιοσύνης, τονίζει η Τζέιν Μάγιερ, μετατράπηκε σε πολιτικό όργανο δικαιολόγησης των βασανιστηρίων.

Κανείς από τους 600 στρατιώτες και πολίτες που έχουν κατηγορηθεί για τον βασανισμό περισσότερων από 460 κρατουμένων δεν έχει υποστεί οποιαδήποτε κύρωση, μέχρι σήμερα. Ο Τζορτζ Μπους έχει δηλώσει ότι το Γκουαντάναμο θα κλείσει. Όμως από τον Σεπτέμβριο του 2006 άλλοι 6 νέοι κρατούμενοι έχουν μεταφερθεί εκεί, εκ των οποίων 2 προέρχονται από «μυστικές φυλακές».


«Ούτε ζώα δεν θα άντεχαν»

Ο Ιμπν Αλ-Λίμπι, συνεργάτης του Οσάμα Μπιν Λάντεν, συνελήφθη τον Δεκέμβριο του 2001 στο Πακιστάν, ζήτησε συμφωνία από το FΒΙ για να ομολογήσει, του την υποσχέθηκαν, ξαφνικά μεσολάβησε η CΙΑ, που τον μετέφερε σε άλλο μέρος, υπεβλήθη σε βασανιστήρια και έκτοτε τα ίχνη του χάθηκανσύμφωνα με πληροφορίες οδηγήθηκε στην τρέλα και αφέθηκε ελεύθερος σε άγνωστο μέρος.

Ο Μαμντούχ Χαμπίμπ, Αυστραλός αιγυπτιακής καταγωγής, πήγε το καλοκαίρι του 2001 στο Πακιστάν να αναζητήσει δουλειά. Εκεί απήχθη, μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο, όπου τον ανέκριναν επί 6 μήνες, τον ξυλοκοπούσαν και του έκαναν ηλεκτροσόκ ενώ τον απειλούσαν ότι εάν δεν ομολογούσε ότι ανήκε στην Αλ Κάιντα θα τον βίαζαν ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά.

Τρία χρόνια αργότερα αφέθηκε ελεύθερος χωρίς να του απαγγελθεί καμία κατηγορία.

Ο Μαχέρ Αράρ, ένας 34χρονος Καναδός μηχανικός τηλεπικοινωνιών, απήχθη τον Σεπτέμβριο του 2002 στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης και μεταφέρθηκε σε χώρα της Μέσης Ανατολής όπου τον έδερναν και τον κρατούσαν σ΄ ένα υπόγειο κελί στο μέγεθος φερέτρου. «Ούτε ζώα δεν θα άντεχαν. Κατέληξα να ομολογήσω ό,τι ήθελαν. Δεν άντεχα άλλο». Ένα χρόνο αργότερα αφέθηκε και αυτός ελεύθερος, καθώς δεν βρέθηκε ούτε ένα στοιχείο εναντίον του.

Ένας άλλος απαχθείς ήταν ένας πλούσιος Κουβεϊτιανός ο οποίος κάθε χρόνο έκανε φιλανθρωπικό έργο σε μια διαφορετική χώρα. Το 2001 επέλεξε να επισκεφθεί το Αφγανιστάν. «Το μόνο του έγκλημα ήταν η βλακεία του», έγραψε ο πράκτορας της CΙΑ που τον ανέκρινε. Τελικά αφέθηκε ελεύθερος. Μέχρι τότε, κάθε χρόνο αγόραζε μια νέα Κάντιλακ. Ορκίστηκε ότι δεν θα ξαναγοράσει ποτέ αμερικανικό αυτοκίνητο. Στράφηκε στις Μερσεντές…