Εναλλακτικά

Το φάντασμα της Κεντροαριστεράς
Του Δημήτρη Μητρόπουλου mhtro@dolnet.gr

ΠΑΡΑΦΡΑΖΟΝΤΑΣ τους Μαρξ και Ένγκελς, ένα φάντασμα πλανάται πάνω από την Ελλάδα, το φάντασμα της Κεντροαριστεράς. Το παρατηρούν στη Ν.Δ., το βλέπουν και στη Χαριλάου Τρικούπη: το άθροισμα ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ δίνει κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Οι της Ν.Δ. φοβούνται. Και έχουν προνοήσει. Ο εκλογικός νόμος Παυλόπουλου κόβει το μπόνους των 50 εδρών από το πρώτο κόμμα αν αποτελεί συνασπισμό κομμάτων. Οι του ΠΑΣΟΚ, πεινασμένοι από εξουσία, ονειρεύονται μια συμμαχία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί που δεν βλέπουν καθόλου έτσι τα πράγματα είναι στο κόμμα του Αλέξη και του Αλέκου. Με την πολιτική της, η Κουμουνδούρου επιδιώκει σαφώς και σε κάθε ευκαιρία «μια μετατόπιση του πολιτικού σκηνικού προς τα αριστερά». Πιο πρόσφατο παράδειγμα, η επίσκεψη Τσίπρα στην Ολυμπιακή.

Κάπως έτσι, η Κεντροαριστερά είναι υπόθεση τυφλών. Τύφλωση έχει το ΠΑΣΟΚ. Όπου αντιλαμβάνονται τη συμμαχία με τον ΣΥΡΙΖΑ με τρόπο εντελώς ψυχαναγκαστικό. Η Κεντροαριστερά πρέπει να υπάρξει, γιατί τους βολεύει. Είναι ο ασφαλέστερος τρόπος να επιστρέψουν στην εξουσία. Αν όμως η εξουσία είναι το ζητούμενο για το προοδευτικό εκλογικό σώμα, τότε γιατί υπάρχει διαρροή ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ προς τον ΣΥΡΙΖΑ; Τι εκφράζει αυτή η κίνηση, ιδίως στη νέα γενιά;

ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, το ΠΑΣΟΚ έχει απώλεια προσανατολισμού. Και έλλειμμα κατανόησης της εκλογικής ετυμηγορίας του 2007. Ακόμη χειρότερα: στη Χαριλάου Τρικούπη δεν εννοούν να δουν τα πράγματα με την οπτική γωνία της Κουμουνδούρου. Τα βλέπουν όπως τα θέλουν: πέφτει ο ΣΥΝ στις δημοσκοπήσεις, άρα είναι υποχρεωμένος να συζητήσει συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, αυτό που συμβαίνει είναι μια αναμενόμενη διόρθωση. Το ποσοστό του ΣΥΝ πάνω από 15% ήταν αφρός. Αλλά κάτω από την κρέμα του καπουτσίνο, υπάρχει ο εσπρέσο.

Ασχέτως αυτού, μια συζήτηση περί Κεντροαριστεράς είναι πρόωρη. Και αποτελεί διάλογο κωφών. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Χαριλάου Τρικούπη δεν βρήκε τίποτε- πέραν των ειρωνικών σχολίων- να απαντήσει στην πρόταση των έξι σημείων του Αλαβάνου. Όπως φάνηκε, το πολιτικό πάντρεμα θα είναι δύσκολο. Παράδειγμα: Ο ΣΥΡΙΖΑ απέκτησε φόρα στη μετωπική για το άρθρο 16. Πώς θα ταιριάξει με το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου όπου συγκρούονται διαφορετικές αντιλήψεις για την ανώτατη εκπαίδευση;

ΤΟ ΠΑΣΟΚ συνέστησε την επιτροπή Ραγκούση, Σκανδαλίδη, Ξενογιαννακοπούλου, Λαμπρινίδη, ενώ θα έπρεπε να προβληματιστεί για τις πολιτικές του θέσεις. Αποτελούν αλαλούμ με στοιχεία από τη διακυβέρνηση Σημίτη, τον κρυπτοφιλελευθερισμό του Παπανδρέου και τις παλαιοπασοκικές αντιλήψεις προσώπων σαν τον Παναγιωτακόπουλο.

Ερωτηματικό αποτελεί και το πολιτικό χρονοδιάγραμμα. Ασφαλώς, η Κουμουνδούρου θα προτιμούσε να προηγηθούν οι ευρωεκλογές των βουλευτικών εκλογών. Στις ευρωεκλογές η ψήφος είναι πιο χαλαρή. Και είναι, βέβαια, άλλο πράγμα να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ διψήφιος στις δημοσκοπήσεις κι άλλο στις κάλπες. Ακόμη όμως κι αν ο Καραμανλής τραβήξει το χαρτί των πρόωρων εκλογών από τώρα μέχρι την άνοιξη, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα βρεθεί αναγκαστικά στη γωνία. Ο ισχύων εκλογικός νόμος δεν δίνει αυτοδυναμία. Όλοι ξέρουν πως θα ακολουθήσουν νέες κάλπες με το νόμο Παυλόπουλου. Άρα, θα έχουμε εκλογές δύο γύρων και όχι πόλωσης. Όπερ σημαίνει ότι στον πρώτο γύρο οι ψηφοφόροι θα εκφραστούν πιο χαλαρά, ψηφίζοντας κόμμα και όχι κυβέρνηση, κάτι που δεν είναι εις βάρος της Κουμουνδούρου. Συμπέρασμα: Το ΠΑΣΟΚ θέλει Κεντροαριστερά με το στανιό. Η Ν.Δ. θέλει να την αποτρέψει. Και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει λόγο να τη θέλει! Αντιθέτως, ο Τσίπρας τραβάει το σχοινί προς τα αριστερά.