Ηχηρό «όχι» των δικαστών στην κατάργηση του αυτοδιοίκητου

ΑΠΕΙΧΑΝ

από τη διαδικασία εκλογής των αιρετών μελών των διοικήσεων

ΗΧΗΡΟ ΜΗΝΥΜΑ στην κυβέρνηση για την κατάργηση του αυτοδιοίκητου των μεγάλων δικαστηρίων και εισαγγελιών της χώρας έστειλε η πλειονότητα των δικαστικών λειτουργών, απέχοντας από τη διαδικασία εκλογής των αιρετών μελών των διοικήσεων και αμφισβητώντας με ψηφίσματα τη συνταγματικότητα του νόμου.

Στα πολιτικά δικαστήρια η αποδοκιμασία εκφράστηκε με αποχή των δικαστών από τη διαδικασία, ενώ στα διοικητικά οι Ολομέλειες εξέδωσαν ψηφίσματα όπου επισημαίνουν τις ατέλειες του επίμαχου νόμου, με τον οποίο καταργήθηκε το αυτοδιοίκητο, οι οποίεςτονίζουν- έχουν ως συνέπεια την αμφισβήτηση της συνταγματικότητας των διατάξεων.

Σαφή θέση κατά του νέου καθεστώτος, όπου ο πρόεδρος της διοίκησης του δικαστηρίου επιλέγεται από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, ενώ τα άλλα δύο μέλη εκλέγονται από την Ολομέλεια κάθε δικαστηρίου, πήραν το περασμένο Σάββατο οι δικαστικοί λειτουργοί που υπηρετούν στο Πρωτοδικείο της Αθήνας, καθώς από τους 400 δικαστές εμφανίστηκαν μόνο 35! Αποτέλεσμα της εντυπωσιακής αποχής ήταν η αναβολή της συνεδρίασης της Ολομέλειας λόγω έλλειψης απαρτίας.

Στο Εφετείο Αθηνών, παρά το γεγονός ότι επίσης σημειώθηκαν πολλές απουσίες- αφού επί 256 δικαστών προσήλθαν 136- η Ολομέλεια συνεδρίασε και εξελέγησαν η κ. Μαρία Χυτήρογλου και ο κ. Λεων. Ντούλης. Στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης εξελέγησαν ο κ. Σπ. Κουτσοχρήστος και η κ. Θεοδώρα Τσαμαδιά. Οι δικαστές των Διοικητικών Πρωτοδικείων προσήλθαν κανονικά στις Ολομέλειες και εξέλεξαν τα μέλη των διοικήσεων, αλλά συγχρόνως εξέδωσαν ψηφίσματα όπου στηλιτεύουν τον επίμαχο νόμο. Ειδικότερα, οι Ολομέλειες των Διοικητικών Πρωτοδικείων Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Πειραιά, εξέλεξαν τους κ.κ. Χ. Χουτόπουλο και Α. Τσαμαρδίνο (Αθήνα), Μάρθα Παυλίδου και Π. Παπαμόσχου (Θεσσαλονίκη), καθώς και τις Αγγελική Παπαναγιώτου-Λέζα και Αικατερίνη Στρατή (Πειραιά). Με τα ψηφίσματά τους, ωστόσο, διατυπώνουν την αντίθεσή τους με το πνεύμα του νόμου που δεν θεσπίζει κριτήρια για την επιλογή των προϊσταμένων των δικαστηρίων, εκθέτοντας το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο στον κίνδυνο «να του αποδοθεί μεροληπτική κρίση υπέρ όχι των αρίστων, αλλά των αρεστών».