Σε πλευρίζουν και κάνουν ρεσάλτο

«Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τον πειρατή, δεν είναι ο φόβος το πρώτο συναίσθημα. Είναι η αγωνία που σε διακατέχει. Η αγωνία να σώσεις το πλήρωμα, να σώσεις το πλοίο σου».

O καπετάνιος Γιώργος Τσουρής έχει επιβιώσει από δύο πειρατείες- και διηγείται στα «ΝΕΑ»: «Ήταν ένα βράδυ του 1990. Βρισκόμασταν στο λιμάνι Αγκραντόζ Ρέιζ στη Βραζιλία- 100 χιλιόμετρα νοτίως του Ρίο Ντε Τζανέιρο», θυμάται ο κ. Τσουρής. «Εγώ υπηρετούσα τότε ως υποπλοίαρχος. Βρισκόμασταν στο λογιστήριο του φορτηγού πλοίου και εργαζόμασταν. Ήταν παρών ο καπετάνιος, ένας επιθεωρητής, και μέλη του πληρώματος. Ο καπετάνιος αποσύρθηκε και κατευθύνθηκε προς την καμπίνα του. Οι υπόλοιποι συνεχίσαμε την εργασία μας». «Από την ώρα που ανέβηκε ο καπετάνιος

ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ

«Οι σύγχρονοι πειρατές χρησιμοποιούν ταχύπλοα, πλησιάζουν τα πλοία ανά ζεύγη, είναι οπλισμένοι και αδίστακτοι»

στην καμπίνα του, ακούγαμε διάφορους θορύβους, σαν γδούπους. Δεν δώσαμε σημασία. Όταν όμως ακούστηκε ένας δυνατός χτύπος και μετά φωνές, κατάλαβα ότι κάτι σοβαρό είχε συμβεί».

Όπως αναφέρει ο κ. Τσουρής, δύο πειρατές είχαν καταφέρει να εισβάλουν στο πλοίο. Είχαν κρυφτεί, περίμεναν τον καπετάνιο και του επιτέθηκαν προκειμένου να πάρουν τα χρήματα. Πρέπει να σας πω ότι τα χρήματα ήταν πολλά- ο καπετάνιος είχε μόλις εισπράξει τα λεφτά για το φορτίο. Αντιστάθηκε, τον χτύπησαν μετά μανίας, και όταν είδαν ότι δεν μπορούσαν να του αποσπάσουν τα κλειδιά του χρηματοκιβωτίου τον μαχαίρωσαν. «Σε διάστημα δευτερολέπτων είχαν ανοίξει το χρηματοκιβώτιο και είχαν αρπάξει το περιεχόμενό του και, φυσικά, εξαφανίστηκαν», λέει. Οι ημέρες που ακολούθησαν, με ανακρίσεις από το λιμεναρχείο, δεν βοήθησαν στο να εντοπιστούν.

Ο καπετάνιος αναφέρει ότι «οι σύγχρονοι πειρατές επιβιβάζονται σε ταχύπλοα, σκούρου συνήθως χρώματος και πλησιάζουν τα πλοία- στόχους ανά ζεύγη. Τα προσεγγίζουν αργά, από τις δυο πλευρές, και σκαρφαλώνουν στο βαπόρι. Συνήθως έχουν άριστη φυσική κατάσταση. Είναι οπλισμένοι- έχουν μαζί τους όπλα, μαχαίρια, χειροβομβίδες- και αδίστακτοι. Έχουν εντοπίσει τα πλοία- στόχους από πριν και αρπάζουν εξοπλισμό, χρήματα και ό,τι άλλο βρουν. Ή ζητάνε λύτρα».

Το δεύτερο περιστατικό πειρατείας συνέβη αρκετά χρόνια αργότερα. Ο κ. Τσουρής υπηρετούσε πλέον ως καπετάνιος σε μεγάλο φορτηγό πλοίο. «Βρισκόμασταν στα στενά της Σιγκαπούρης». Πρόκειται για περάσματα που δεν επιτρέπουν ελιγμούς, είναι σκοτεινά, και δεν αφήνουν περιθώρια στα πληρώματα των πλοίων να αντιδράσουν σε αιφνιδιασμούς. «Είδαμε δυο ύποπτα σκάφη που μας πλησίαζαν μέσα στο σκοτάδι. Κατάλαβα από τις κινήσεις τους ότι έρχονταν προς το μέρος μας. Άρχισα τους ελιγμούς προκειμένου να μην μπορέσουν να μας προσεγγίσουν. Το περίεργο κυνηγητό κράτησε μια ώρα. Τελικά οι πειρατές δεν κατάφεραν να φτάσουν στο πλοίο. Ωστόσο η αγωνία είχε φτάσει στο απροχώρητο».

Με όπλο τις μάνικες!
Ο κ. Τσουρής υπογραμμίζει ότι οι μέθοδοι που εφαρμόζουν οι Έλληνες καπετάνιοι προκειμένου να αποφύγουν τις επιθέσεις είναι συγκεκριμένες. «Ανοίγουμε τις μάνικες και τρέχουν τα νερά προκειμένου να μην μπορεί κάποιος να σκαρφαλώσει, ανάβουμε τα φώτα ώστε να γίνονται αντιληπτές ύποπτες κινήσεις, ενώ οργανώνουμε και περιπολίες μελών του πληρώματος. Βεβαίως παίζει ρόλο και ο τρόπος που κυβερνάς το πλοίο. Ο λόγος που οι επιθέσεις σε καράβια με Έλληνες καπετάνιους είναι πολύ λίγες είναι το γεγονός ότι οι τελευταίοι έχουν μεγάλη εμπειρία και καταφέρνουν και προσαρμόζουν την πορεία τους όταν γίνονται στόχοι. Το θέμα είναι να μην αφήσεις το πειρατικό σκάφος να πλησιάσει», λέει ο κ. Τσουρής.


Αγωνία στα ανοιχτά του Μογκαντίσου

ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ ήταν έως αργά χθες το βράδυ η πειρατεία στο ελληνόκτητο φορτηγό «Σέντσιουρι». Το πλοίο κατέλαβαν Σομαλοί πειρατές, τα ξημερώματα Πέμπτης, περίπου 200 μίλια ανοικτά του Μογκαντίσου.

Είχε αποπλεύσει από το λιμάνι Νασάου της Αιθιοπίας με προορισμό την Κένυα και αναμενόταν στο λιμάνι της Μπομπάσα σήμερα όπου και θα ξεφόρτωνε αλάτι. Οι πειρατές ζήτησαν λύτρα για να απελευθερώσουν το 25μελές πλήρωμα. Στο μεταξύ νέα απόπειρα πειρατείας σε ελληνόκτητο πλοίο την ώρα που έπλεε στο στενό μεταξύ Υεμένης και Σομαλίας έγινε χθες το πρωί. Πρόκειται για το υπό λιβεριανή σημαία φορτηγό «Ρeter S», το οποίο με 24μελές πλήρωμα (22 Φιλιππινέζοι, ένας Ρουμάνος και ο Έλληνας πλοίαρχος) είχε αποπλεύσει από γερμανικό λιμάνι με φορτίο σιτάρι και προορισμό το Ιράν. Τα μέλη του πληρώματος κατάφεραν να αποτρέψουν τους πειρατές εκτοξεύοντας εναντίον τους νερό με υψηλή πίεση από τις μάνικες του πλοίου.