Γίνε Θεός με ένα κλικ

Πώς θα έφτιαχνε ο καθένας από μας τον κόσμο; Τι χαρακτηριστικά θα είχε το πιο νοήμον ον που θα δημιουργούσαμε; Και τι θα έκανε αυτό το ον για να κατακτήσει το Σύμπαν; Το Spore, ένα νέο και πολυαναμενόμενο βιντεοπαιχνίδι που κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες, δεν έχει βία, αίμα, καλούς και κακούς. Ο παίκτης καλείται απλώς να παίξει με τη θεωρία της εξέλιξης με τον ίδιο να κρατά τον ρόλο του Θεού.

Πίσω από τον ευφυή σχεδιασμό του Spore βρίσκεται ο Γουίλ Ράιτ, ο Αμερικανός σχεδιαστής που πρώτα με το SimCity κι έπειτα με τους Sims απέδειξε ότι τα βιντεοπαιχνίδια δεν είναι μόνο ράλι, τρισδιάστατες «ντουλάπες» που καθαρίζουν όποιον βρουν μπροστά τους ή ακόμη πιο πολεμοχαρείς εκδοχές του Ράμπο. Ο 48χρονος Ράιτ τάραξε πριν από περίπου 20 χρόνια τα νερά της κομπιουτερίστικης βίας με το SimCity όπου ο παίκτης ήταν ένας δήμαρχος, υπεύθυνος για την ευμάρεια και την ανάπτυξη της πόλης του. Έντεκα χρόνια αργότερα ήρθε η επανάσταση των Sims. Εκεί ο παίκτης αναλάμβανε τις τύχες μιας οικογένειας, εξασφάλιζε στα μέλη της τροφή, ρούχα, διασκέδαση, φίλους, εραστές κι ό,τι άλλο χρειάζεται ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας για να μη μελαγχολήσει. Οι Sims πέτυχαν τρία πράγματα: Πρώτον, ανέβηκε κατακόρυφα ο μέσος όρος ηλικίας των παικτών- το βιντεοπαιχνίδι δεν ήταν πλέον υπόθεση των πιτσιρικάδων. Έπειτα, δημιούργησε για πρώτη φορά ένα φανατικό κοινό γυναικών. Τέλος, έγινε το προϊόν με τις περισσότερες πωλήσεις στην ιστορία της βιομηχανίας της διασκέδασης, ξεπερνώντας σε εισπράξεις ακόμη και τον κινηματογραφικό «Τιτανικό».

Οι ειδικοί ονόμασαν αυτήν την κατηγορία παιχνιδιών God Games. Ο παίκτης είναι μια ανώτερη δύναμη που ελέγχει ανθρώπους και κοινωνίες, φροντίζει για την ευτυχία τους και δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για την καθημερινότητά τους. Στο Spore, αυτή η ανώτερη δύναμη πηγαίνει ακόμη πιο πίσω: Χτίζει έναν κόσμο από την αρχή. Ένας μετεωρίτης πέφτει σε έναν πλανήτη, σπέρνοντας ζωή. Ένας μονοκύτταρος οργανισμός πρέπει να επιβιώσει ανάμεσα σε άλλους μικροοργανισμούς. Έπειτα βγαίνει στη στεριά και εξελίσσεται σε νοήμον πλάσμα. Πώς θα είναι; Εδώ είναι η στιγμή της δημιουργίας: Χρειάζεται μεγάλα μπράτσα με χέρια σαν αγκαθωτές μπάλες για να αντιμετωπίζει τους εχθρούς του ή γρήγορα πόδια για να τους αποφεύγει; Το στόμα του πρέπει να είναι μεγάλο σαν το ρύγχος του καρχαρία ή δεν χρειάζεται μεγάλες ποσότητες τροφής για να επιβιώσει; Το πλάσμα αναπαράγεται, ο παίκτης ελέγχει πλέον μια ολόκληρη φυλή της γενετικής δημιουργίας του και την οδηγεί στον πολιτισμό, στην ανακάλυψη της τεχνολογίας και της αρχιτεκτονικής. Κάπου εκεί αρχίζει η ώρα της επικοινωνίας με μακρινούς πολιτισμούς, ο εποικισμός άλλων πλανητών. Αλλά σε αυτή την περίπτωση ο «Θεός» που κατευθύνει τις τύχες των πλασμάτων του πρέπει να επιλέξει: Η επαφή θα είναι ειρηνική, θα γίνει με έναν κλάδο ελαίας ή θα επιλέξει μια βίαιη κατάκτηση με σκοπό την υποδούλωση των άλλων; Μάλλον εξαρτάται από το πώς αισθάνεται κανείς παντοδύναμος…

LΙΝΚ:

www.spore.com

Κομήτες, εξωγήινοι και «εγωιστικά γονίδια»

Έπειτα από επτά χρόνια εντατικού σχεδιασμού και αρκετές αναβολές, μιας και επρόκειτο να παρουσιαστεί το 2007, το Spore κυκλοφόρησε πριν από μερικές ημέρες πρώτα στις ΗΠΑ κι έπειτα στην Ευρώπη. Ο παίκτης μπορεί να αναζητήσει εργαλεία και ιδέες για το δημιούργημά του στην ιστοσελίδα Sporopedia. Για το δικό του δημιούργημα, ο Γουίλ Ράιτ αναζήτησε εργαλεία και ιδέες σε διάφορες επιστημονικές θεωρίες πέρα από τη θεωρία της εξέλιξης. Στο παιχνίδι είναι σαφής η επιρροή της θεωρίας της πανσπερμίας, σύμφωνα με την οποία σπόροι ζωής μεταφέρθηκαν με κομήτες από το ένα αστρικό σύστημα στο άλλο. Εξίσου εμφανής είναι και η εξίσωση του Ντρέικ, από το όνομα του Αμερικανού αστρονόμου που επιχείρησε το 1960 να υπολογίσει την πιθανότητα επαφής με έναν εξωγήινο πολιτισμό βάσει του αριθμού των πλανητών, στους οποίους θα μπορούσε θεωρητικά να υπάρχει ζωή. Ο Ράιτ εμπνεύστηκε, επίσης, από το «Εγωιστικό Γονίδιο» του Ρίτσαρντ Ντόουκινς, με το οποίο ο Βρετανός καθηγητής της Εξελικτικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης συνδέει τη θεωρία της φυσικής επιλογής με τη συμπεριφορά του ατόμου. Όπως σημειώνουν οι «Νew Υork Τimes», οι φαν τις επιστήμης βρήκαν το παιχνίδι τους.


Control, Αlt και ροκ εν ρολ

Oυρά για μια θέση στο Guitar Ηero κάνουν πολλοί αστέρες της ροκ και της ποπ. Το βιντεοπαιχνίδι που καλεί τον παίκτη να παίξει με την πλαστική του κιθάρα τραγούδια μυθικών συναυλιών, έχει φτάσει σε πωλήσεις τα 22 εκατομμύρια αντίτυπα.

Στην τέταρτη έκδοσή του, που θα κυκλοφορήσει τον Νοέμβριο με την ονομασία «World Τour», θα εμφανιστούν στην οθόνη αρκετοί από τους μεγαλύτερους σταρ και τα μεγαλύτερα συγκροτήματα της μουσικής σκηνής- από τον Στινγκ, τον Όζι Όσμπορν και τους Smashing Ρumpkins έως τον Μάικλ Τζάκσον και τους Sex Ρistols. Όταν το Guitar Ηero έκανε την εμφάνισή του το 2005, κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα έφτανε τόσο ψηλά. Ο παίκτης βλέπει στην οθόνη χρωματιστές νότες και καλείται να τις επαναλάβει στην κιθάρα του όσο πιο γρήγορα και συγχρονισμένα μπορεί. Κι όμως, αυτό το απλό παιχνίδι συγκίνησε εκατομμύρια ανθρώπους και έγινε παγκόσμιο φαινόμενο. Η επιτυχία του οφείλεται και στο γεγονός ότι στις επόμενες εκδόσεις του Guitar Ηero απέκτησε διαδραστική διάσταση, επιτρέποντας στους χρήστες να κατεβάσουν χιλιάδες τραγούδια από το Διαδίκτυο. Στην τέταρτη έκδοση, οι παίκτες θα μπορούν να συνδεθούν online και να κάνουν το δικό τους συγκρότημα με μπάσο, ντραμς και μικρόφωνο. Για τους σταρ της ροκ και της ποπ θα ήταν αδύνατο να λείπουν από ένα τέτοιο περιβάλλον.