ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Θα φύγουν νύχτα, όπως οι προπονητές…

Δεν κάνω τον μάγο, ούτε διαθέτω το «κληρονομικό χάρισμα». Επίσης δεν διαβάζω φλιτζάνια, ούτε «κουνάω» τραπεζάκια. Αλλά, να το κρύψω; Αφού το βλέπω να ΄ρχεται. Δηλαδή το είχα δει από καιρό, αλλά δεν ήμουν και τόσο βέβαιος πότε θα συμβεί. Με ξεγελούσαν διάφορα γεγονότα, που με απέτρεπαν να το δω καθαρά. Αλλά τώρα δεν μου μένει η παραμικρή αμφιβολία. Έρχεται. Τόσο γρήγορα που με έχει πιάσει ένας φόβος. Ένας πανικός. Μια αγωνία. Θα φύγουν που θα φύγουν, θα αφήσουν και τίποτε όρθιο; Άσε που βλέποντάς τους μαζεμένους γύρω από το τραπέζι του Υπουργικού Τετάρτη μεσημέρι, όλες αυτές τις υπέροχες φιγούρες, που η καθεμιά τους χωριστά θα μπορούσε να στηρίξει ολόκληρη επιθεώρηση στο «Δελφινάριο» του Μαροσούλη, αντιλήφθηκα ότι τελικά πολιτική και ποδόσφαιρο έχουν τεράστιες ομοιότητες. Δεν μιλώ για την περίφημη ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής, ούτε για την πολιτικοποίηση του ποδοσφαίρου, όροι του ΄89 (του «βρώμικου» ΄89, για να μην ξεχνιόμαστε…). Όχι. Εγώ απλώς στην κοινή μοίρα προπονητών και κυβερνήσεων θέλω να αναφερθώ. Πειράζει;

Μαύρα μεσάνυχτα
Λοιπόν, τους βλέπω να μη φεύγουν ομαλά. Ήτοι ολοκληρώσαμε τον κύκλο μας, κλείσαμε την τετραετία και αποχωρούμε. Όχιιιι… Τους βλέπω να φεύγουν νύχτα! Μαύρα μεσάνυχτα. Σαν κάτι προπονητές στον Ολυμπιακό. Που έφευγαν με το τρένο το νυχτερινό και μέχρι να ξημερώσει είχαν πιάσει Κλειδί Ημαθίας, κι άντε βρες τους. Γιατί το να φύγουν από το αεροδρόμιο οι άνθρωποι, ήθελε κουράγιο. Εξαγριωμένοι «γαύροι» τούς περίμεναν με τα «κορνέ» στο χέρι να τους ξεπροβοδίσουν- γιατί του «γαύρου» είναι να μη του γυρίσει το μάτι, του «επιστήμονα». Επανέρχομαι- νύχτα θα φύγουν, και φοβάμαι ότι θα το κάνουν τόσο αιφνιδιαστικά που δεν θα υπάρχει κανείς να παραλάβει. Σαν τη χούντα του Ιωαννίδη, που εξαφανίστηκε νύχτα από προσώπου γης, και έμεινε να παραδώσει τη χώρα στους πολιτικούς, ένας αρχηγός του Ναυτικού! Τους βλέπω λοιπόν να φεύγουν. Το πότε δεν το έχω καθαρό ακόμη, αλλά με αυτά που κάνει ο Καραμανλής και οι γύρω του, φαντάζομαι ότι «σιμά κοντά είν΄ τα Γιάννενα», που λένε και στην πατρίδα μου…

Ο Θεός και οι μεσίτες
Κοντά είναι επίσης και η στιγμή που δεν θα έχουν «μούτρα» να βγουν σε κόσμο. Όπου τους βλέπουν, θα τους «υποδέχονται» με γιαούρτια- με χαμηλά ή κανονικά λιπαρά, άσχετο. Όπως και τους Αγιορείτες μοναχούς της γνωστής μονής (που «σέρνει» κυβερνήσεις!). Είσαι, ας πούμε, εσύ θρησκευόμενος και πιστεύεις. Και θέλεις να πας στο Άγιον Όρος, γιατί εκεί θεωρείς ότι έρχεσαι πιο κοντά με τον Θεό. Βρίσκεις τον μοναχό, τον όποιο μοναχό (δεν σου λέω εγώ να πας στον Εφραίμ, ούτε στον Αρσένιο- αυτοί έχουν άλλες δουλειές, πουλάνε οικόπεδα, κάνουν επενδύσεις, ξομολογάνε «βιπς» (υπουργούς, υφυπουργούς, παρατρεχάμενους). Βρίσκεις έναν άλλο, οποιονδήποτε. Και του ζητάς να κάνει παράκληση για σένα, για την οικογένειά σου. Νομίζεις ότι θα σου δώσει σημασία; Ότι θα μπορέσει να σκύψει πάνω από το πρόβλημά σου και να κάνει τον διαμεσολαβητή μεταξύ εσένα και του Θεού; Ότι θα πλακώσει τα “πατερημά”; Όχι βέβαια. Όπως είπε και η Φωτεινή Πιπιλή «πού να βρουν χρόνο αυτοί να μιλήσουν με τον Θεό, αυτοί μιλάνε με τους κτηματομεσίτες»! Συνεταίρος στην τσέπη σου
Εγώ πάλι μιλάω με τον κόσμο. Δεν έχω βρει έναν να μου πει έναν καλό λόγο για τον Αλογοσκούφη, και ό,τι κάνει. Δεν έχω βρει έναν που να λέει ότι καλά έκανε και έβαλε τα τεκμήρια. Δεν έχω βρει έναν που να λέει ότι η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης είναι πετυχημένη. Όλοι βρίζουν. Θα μου πεις βρίζουν ναι, αλλά εκτονώνονται. Δεν αντιλέγω. Αλλά εδώ το πράγμα ξεπερνάει τα όρια μιας ψυχολογικής θεώρησης. Γιατί εδώ δεν μιλάμε για κάποια μέτρα, έτσι γενικά και αόριστα. Εδώ μιλάμε ότι ο άλλος θέλει να μπει συνεταίρος στην τσέπη σου. Να μη δουλεύεις πια για τον εαυτό σου, αλλά να δουλεύεις για να βγάζουν δύο: εσύ κι αυτός. Λες και έχεις υπογράψει μαζί του το «σύμφωνο συμβίωσης» που προτείνει και ο Γιώργος (και καθόλου δεν αρέσει στην ομοφυλοφιλική κοινότητα – τέταρτο κόμμα βγαίνει το ΠΑΣΟΚ σε ένα γκάλοπ που έγινε στο εσωτερικό της, με πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ, δεύτερο τους Οικολόγους Πράσινους, τρίτο τη Νέα Δημοκρατία παρακαλώ και πέμπτο το ΛΑΟΣ- θα τρελαθούμε εντελώς)…

Άλλοθι κανένα
Πάντως, ανεξάρτητα από όλα αυτά, να ξέρετε ότι όπως είπε κι ο Καραμανλής «δεν εθελοτυφλεί»- το λέω για να μη βρεθούν μετά τίποτε κυβερνητικά γραμμόφωνα και πουν «ναι, έχετε δίκιο, αλλά ο Καραμανλής δεν το γνώριζε». Ο άνθρωπος που έκανε γαργάρα την έννοια της πολιτικής ευθύνης, όλα τα ξέρει, και τίποτε δεν του ξεφεύγει. Ως εκ τούτου, άλλοθι κανένα. Να μου πεις ότι (από) κάπου τον κρατάνε, να το καταλάβω. Αλλά όχι ότι δεν ξέρει. Κι άμα θέλετε να ξέρετε κι εσείς, ο Βουλγαράκης στον οποίο έχουν επιπέσει όλοι να κατασπαράξουν ως το απόλυτο κακό αυτής της κυβέρνησης, υπέβαλε παραίτηση προ 10ημέρου και την έκανε αποδεκτή χτές ο Πρωθυπουργός. Και κάτι ακόμη, για να ξέρουμε όλοι τι λέμε: θυμάστε που ο Βουλγαράκης βγήκε ένα βράδυ στις τηλεοράσεις, υποτίθεται «ζωντανά», αλλά ήταν μαγνητοσκοπημένος; Ε, ο Καραμανλής τού το σύστησε και βγήκε- άσχετα αν τα έκανε χειρότερα. Γιατί ο Καραμανλής, είπαμε, όλα τα ξέρει- κατά το όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω…

Του τρώνε την έδρα
Γυρίζω σελίδα, αλλά όλο στο Βατοπαίδι, πέφτω- Βατοπαίδιο είναι αυτό ή… ναρκοπέδιο; Γυρίζω λοιπόν σελίδα και βρίσκω βουλευτή, εξ εκείνων των πολλών της Βουλής, που είναι χαμένοι στην ανωνυμία, γιατί τα ηλεκτρονικά μέσα προτιμάνε εκείνους που φωνάζουν, που χειρονομούν, βρίζουν, φτύνουν, προσβάλλουν- αλλά δίνουν νούμερα (τηλεθέασης διευκρινίζω, μη και μπερδευτεί κανείς). Ο βουλευτής είναι της Ν.Δ., ονομάζεται Αθηναίος Φλωρίνης, εκλέγεται στη Χαλκιδική και φωνάζει ότι του τρώνε την έδρα, επειδή τα έβαλε με τη Μονή Βατοπαιδίου. Γιατί του την τρώνε; Επειδή λέει του βρήκαν κάτι ψηφοδέλτια που δεν είχαν την υπογραφή του δικηγόρου δικαστικού αντιπροσώπου δίπλα στον σταυρό προτίμησης. Ο ίδιος διατείνεται ότι πληρώνει την άρνησή του να κάνει το κορόιδο στις ανομίες της Μονής. Εμείς λέμε, για άλλη μια φορά, ωραία Δικαιοσύνη έχουμε…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ «Μυρίζει» το εστιατόριο στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως

Μια χαρά είναι το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως και σύντομα θα λειτουργήσει για να μπορέσει να παρουσιάσει μερικά από τα αριστουργήματα του ελληνικού πολιτισμού. Κι όποιος περνάει καμιά φορά εκεί από του Μακρυγιάννη, καταλαβαίνει ότι αυτό το μνημειώδες έργο των κυβερνήσεων Σημίτη το είχε ανάγκη η χώρα- άσχετο αν η Νέα Δημοκρατία το σαμποτάριζε όπως μπορούσε όσο ήταν στην αντιπολίτευση. Το Μουσείο θα λειτουργήσει λοιπόν, αλλά πληροφορούμαι ότι στήνεται σκανδαλάρα, από αυτές που βγάζουν μάτι, Μιχάλη (Λιάπη) μου. Έγκυρη πηγή μού είπε ότι παράγοντας του υπουργείου (παράγοντας λέμε…) αποφάσισε να δώσει το εστιατόριο και το κυλικείο του Μουσείου σε κολλητό της κατάστασης και για περίοδο… 20 χρόνων!! Από τώρα ώς το 2028!! (θα ΄βαζα είκοσι θαυμαστικά, όσα και τα χρόνια, αλλά δεν με παίρνει). Ερώτηση: το ξέρει ο υπουργός; Εγώ θέλω να πιστεύω πως όχι. Θέλω όμως να δω τι θα κάνει τώρα που το έμαθε. Άκου μίσθωση για 20 χρόνια! Πολύ κολλητός τελικά πρέπει να είναι αυτός που παίρνει τη δουλειά. Και προφανώς θα έχει και συνεταίρους, δεν γίνεται… (Α, ελπίζω να μας διαφωτίσουν και για τη διαδικασία μέσω της οποίας έγινε το κόλπο, όπως φυσικά και για το αντίτιμο…)