Κάστρο απόρθητο

Ποιος; Ποιος; Ο Τζινόμπιλι! Το σουτ του Βασίλη Σπανούλη βρήκε σίδερο αυτήν τη φορά και η Εθνική μας ομάδα στρογγυλοκάθισε στην- καθιερωμένη πλέον- 5η θέση που έχει ρεζερβέ σε κάθε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Η ήττα από την Αργεντινή (80-78) στον προημιτελικό του Ολυμπιακού τουρνουά διέλυσε τα ελληνικά όνειρα και η «στοιχειωμένη» (σε Ολυμπιάδα) τετράδα για την Εθνική παρέμεινε απόρθητο οχυρό.

«Δυστυχώς επτωχεύσαμε» για μια ακόμα φορά, αλλά κακά τα ψέματα, μπάσκετ δεν παίξαμε σε αυτό το τουρνουά. Όσες φορές αγωνιστήκαμε με σοβαρό αντίπαλο, είχαμε προβλήματα ανάπτυξης, πολλά λάθη και γενικά ήμασταν αγνώριστοι.

Τα 13 λάθη μπορεί να μην είναι τραγικό ποσοστό (τόσα είχε και η Αργεντινή), αλλά ήταν τραγικό το ότι έγιναν σε καθοριστικά σημεία, όπως τα πέντε (μαζεμένα) του Σπανούλη στην 3η περίοδο. Κάθε φορά που είτε περνούσαμε μπροστά είτε μαζεύαμε τη διαφορά, κάτι γινόταν και κλωτσούσαμε την καρδάρα με το γάλα. Ναι, η Αργεντινή δεν είχε το βάθος του δικού μας πάγκου και την ίδια ομαδικότητα, αλλά είχε έναν Μανού Τζινόμπιλι και έναν Κάρλος Ντελφίνο από άλλο ανέκδοτο- ή μάλλον από ΝΒΑ. Ο πρώτος άρχισε να μας εκτελεί από την αρχή, ο δεύτερος συνέχισε με 16 συνεχόμενους πόντους στην 4η περίοδο, φτάνοντας από το σκορ 53-53 (λίγο πριν από το τέλος του τρίτου δεκαλέπτου) στο 69-66 για να βάλει φαρδιά πλατειά την υπογραφή του ο Τζινόμπιλι με το λέι άπ- μαχαιριά (80-75) απέναντι σε οργανωμένη άμυνα.

Ο Βασιλόπουλος απάντησε με τρίποντο, η άμυνα βγήκε άψογα, αλλά τελικά ο Σπανούλης δεν μιμήθηκε τον Χαρίση στο Μπόρας (2003 με την Κροατία), τον Διαμαντίδη στο Βελιγράδι (2005 με τη Γαλλία), τον Ζήση στη Χαμαμάτσου (2006 με την Αυστραλία), και τον εαυτό του στη Μαδρίτη (2007 με την Κροατία). Ο «Κill Βill» αφοπλίστηκε και δεν μπόρεσε να εξιλεωθεί για την κακή βραδιά στην άμυνα (είχε την περισσότερη ώρα τον Τζινόμπιλι).

Η Αργεντινή είχε χάσει με τον Νοτσιόνι το 2006 στον ημιτελικό του παγκοσμίου με την Ισπανία το τελευταίο σουτ που θα της έδινε το εισιτήριο για τον τελικό. Έτσι είναι το μπάσκετ. Ρόδα και γυρίζει…

Είπαμε όμως. Η Εθνική δεν παρουσιάστηκε βάσει των δυνατοτήτων της εδώ στο Πεκίνο, στα παιχνίδια- πρόκληση, χάνοντας με κάτω τα χέρια από Ισπανία και ΗΠΑ και επιτρέποντας στην Αργεντινή να μείνει μέχρι το τέλος στο ματς, καθαρά με το ταλέντο και την προσωπικότητα δύο παικτών της.

«Η Ελλάδα είναι εξαιρετική ομάδα και μας έβγαλε έξω από το παιχνίδι μας, αναγκάζοντάς μας να κυνηγάμε τα μακρινά σουτ», παραδέχτηκε ο Τζινόμπιλι και ήταν κρίμα, διότι ενώ η άμυνα απενεργοποίησε το μεγάλο πλεονέκτημα της «μπιανκοσελέστε» (αιφνιδιασμός και μπασίματα), την πάτησε σαν αρχάρια στην περιφέρεια (6/13 τρ. ο Τζινόμπιλι και 5/8 ο Ντελφίνο, από τα 14 συνολικά των Αργεντίνων).

Οι πόντοι από τα γκάρντ της Εθνικής έμπαιναν αυτήν τη φορά με το σταγονόμετρο και έτσι, το θρίλερ δεν είχε happy end. Φώτσης, Τσαρτσαρής και Μπουρούσης ήταν εξαιρετικοί, αλλά δεν έφτανε αυτό. Επόμενο ραντεβού το Ευρωμπάσκετ στην Πολωνία του χρόνου, όπου με την προσθήκη του Κώστα Κουφού και τον Σοφοκλή Σχορτσιανίτη σε καλή κατάσταση, η ομάδα ανεβαίνει τουλάχιστον ένα επίπεδο.

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ (17/31 δ., 14/32 τρ., 4/5 β., 19-9 ρ): Τζινόμπιλι 24 (2/4 δ., 6/13 τρ., 2/2 β.), Ντελφίνο 23 (4/6 δ., 5/8 τρ., 3-2 ρ.), Νοτσιόνι 12 (1), Σκόλα 11, Πριτζιόνι 7 (1), Γκουτιέρες 3 (1), Γκονζάλες, Ομπέρτο, Κουιντέρος.

ΕΛΛΑΔΑ (20/37 δ., 8/19 τρ., 14/18 β., 23-10 ρ.): Φώτσης 17 (3/5 δ., 3/5 τρ., 2/2 β., 5-5 ρ.), Τσαρτσαρής 13 (5/5 δ.), Μπουρούσης 12 (4/5 δ., 0/2 τρ., 4/4 β.), Βασιλόπουλος 10 (2), Σπανούλης 9, Διαμαντίδης 6 (2), Ζήσης 5 (1), Παπαλουκάς 4, Σχορτσιανίτης 2, Πρίντεζης, Πελεκάνος.