Μετάλλια και λεκέδες
Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις ή οκτώ χρυσά! Ποιος από τους δύο ακουμπάει πρώτος τον αισθητήρα του χρονομέτρου; Ο Μίλοραντ Κάβιτς (αριστερά) ή ο Μάικλ Φελπς (δεξιά); Ό,τι κι αν βλέπουμε, η απάντηση είναι ο δεύτερος. Η (άκρως ενδιαφέρουσα) ιστορία με το ρεκόρ των οκτώ μεταλλίων δεν μπορεί να χαλάσει (ούτε) από μία φωτογραφία...
Τα πρώτα ελληνικά μετάλλια στο Πεκίνο δεν είναι περισσότερα από τις «κομμένες διαπιστεύσεις». Ο ελληνικός αθλητισμός προσπαθεί να σταθεί όρθιος βλέποντας τη δική μας σημαία στο βάθρο των νικητών, όμως μάλλον θα του είναι δύσκολο να ξεχάσει τους 15 μέχρι τώρα αθλητές μας που βρέθηκαν να έχουν κάνει χρήση απαγορευμένης ουσίας.
Τα λόγια του προέδρου της ΔΟΕ Ζαγκ Ρογκ στην τελετή λήξης των Αγώνων του 2004 ήταν το τελευταίο παράσημο που αποσπάσαμε από τη διοργανώτρια αρχή, αλλά από τότε το «ευχαριστούμε Αθήνα, ευχαριστούμε Ελλάδα» το ακούμε μόνο στα DVD που μας θυμίζουν και τα 16 μετάλλια των Ελλήνων αθλητών.
Η ιστορία που προέκυψε όμως την παραμονή της δική μας έναρξης- αφού εμείς μάλλον πήγαμε κόντρα στην τύχη μας και ξεκινήσαμε Παρασκευή και 13, σε αντίθεση με τους Κινέζους που προτίμησαν τον τυχερό τους αριθμό οκτώ- με το «ψάξιμο» των Κεντέρη και Θάνου και ό,τι άλλο επακολούθησε φαίνεται ότι δεν έχει σβήσει εντελώς από το μυαλό των «ελεγκτών» της διοργάνωσης. Και μόνο στην τύχη δεν μπορεί να αποδοθεί το νέο… αγώνισμα με τους κλέφτες και αστυνόμους από το οποίο έχουν προκύψει οι 15… συλλήψεις Ελλήνων αθλητών.
Η (ΚΑΚΗ) αρχή έγινε με τους 11 αρσιβαρίστες, ενώ ακολούθησαν οι Δρυμωνάκος, Γκούσης, Ρέγας και η Φανή Χαλκιά, που ήταν η τελευταία του μαυροπίνακα. Έγινε άραγε η Ελλάδα καμία υπερδύναμη των Ολυμπιακών Αγώνων και την έχουν βάλει στο στόχαστρο ή μήπως οι δικοί της αθλητές και αθλήτριες είναι οι μόνοι που προσπαθούν να κάνουν χρήση απαγορευμένων ουσιών; Στα ερωτήματα αυτά η απάντηση μπορεί να έλθει από τον κοινό νου και προφανώς δεν ισχύει ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι κανείς από τους αθλητές που βρέθηκαν ντοπέ δεν μπορεί να αμφισβητήσει τη γνησιότητα του αποτελέσματος, αλλά και από την άλλη πλευρά η ιστορία του ελέγχου της WΑDΑ μοιάζει με σκοτεινό θάλαμο όπου κανείς δεν μπορεί να μη φωτίσει και όλες τις παραβάσεις.
Αυτή η διάσημη ουσία Μ3 μπορεί άραγε να είναι απαραίτητη και σε σπρίντερ και σε αρσιβαρίστες αλλά και σε κολυμβητές; Να μην ξέρουν άραγε οι δικοί μας το μυστικό του Μάικλ Φελπς που τρώγοντας δεκάδες ομελέτες και κλείνοντας τη μέρα του με πίτσες και μακαρονάδες κατέρριψε το ρεκόρ του Μαρκ Σπιτς κατακτώντας οκτώ χρυσά μετάλλια! Σε εννέα ημέρες έλαβε μέρος και διέπρεψε σε 17 αγωνίσματα!
ΚΑΙ προφανώς το όπλο του Ουσέιν Μπολτ, που έκανε παγκόσμιο ρεκόρ για πλάκα στην κούρσα των 100 μέτρων, δεν μπορεί να είναι μόνο το κοτόπουλο πανέ και οι σοκοφρέτες.
Το μόνο σίγουρο για τον ελληνικό αθλητισμό είναι ότι θα πρέπει επειγόντως να θωρακίσει την άμυνά του και να προστατέψει, για να μη σβήσει ποτέ, τη φλόγα που δίνει στους εκάστοτε οικοδεσπότες των Ολυμπιακών Αγώνων.
Για να το επιτύχουμε αυτό, έχουμε ανάγκη από τις επιτυχίες των Βασίλη Πολύμερου, Δημήτρη Μούγιου, Σοφίας Μπεκατώρου, Σοφίας Παπαδοπούλου, Βιργινίας Κραβαριώτου και της Πηγής Δεβετζή.
Οτιδήποτε άλλο επιχειρηθεί να πλασαριστεί «εκτός ελέγχου» θα κάνει ακόμη πιο δύσκολη τη θέση της χώρα μας, αφού οι λεκέδες στο κοστούμι των Ολυμπιακών Αγώνων αρχίζουν να γίνονται πιο πολλοί από τα κρεμασμένα μετάλλια.
Εκεί αρχίζει να πέφτει το μάτι…














