Ήμουν έτοιμη για παγκόσμιο ρεκόρ!
«Ήταν η πρώτη φορά στην καριέρα μου, που πίστευα ότι είμαι ικανή να κάνω παγκόσμιο ρεκόρ. Ένιωσα δυνατή για να το πετύχω, αλλά προδόθηκα στη συνέχεια από τις κράμπες. Στο άκυρο άλμα μου, είδα ότι είχα περάσει τη γραμμή του παγκόσμιου ρεκόρ», λέει η Πηγή Δεβετζή
Λίγο πριν από τα άλματά της, η Πηγή Δεβετζή φιλάει το φυλαχτό της, αλλά και το αγαπημένο της δαχτυλίδι με τα 51 διαμαντάκια που της έχει χαρίσει ο σύζυγός της Γιώργος Πούλιος.
Δεν είναι τυχαίο αυτό το δώρο, αφού αντιστοιχεί (πέρα από τη μεγάλη αγάπη του Γιώργου) στους πόντους πάνω από τα 15 μέτρα, που χρειάζεται η μεγάλη πρωταθλήτριά μας για να κάνει παγκόσμιο ρεκόρ (15 μ. 50 είναι αυτή τη στιγμή το ρεκόρ της Ουκρανέζας Ινέσα Κράβετς).
Η δις Ολυμπιονίκης μας, από χθες το βράδυ (μετά το ασημένιο μετάλλιο της Αθήνας, κρέμασε στον λαιμό της και το χάλκινο στο Πεκίνο), δεν έκρυψε ότι μπορεί να πετύχει αυτό το φοβερό άλμα:
«Ήταν η πρώτη φορά στην καριέρα μου, που πίστευα ότι είμαι ικανή να κάνω παγκόσμιο ρεκόρ. Ένιωσα δυνατή για να το πετύχω, αλλά προδόθηκα στη συνέχεια από τις κράμπες. Στο άκυρο άλμα μου, είδα ότι είχα περάσει τη γραμμή του παγκόσμιου ρεκόρ. Δεν ξέρω αν ήταν τελικά, αλλά το κοίταγα και πίστευα ότι μπορούσα να φτάσω ψηλά. Να κάνω παγκόσμιο ρεκόρ. Από τη στιγμή που μετά το τέταρτο άλμα άρχισαν να με πιάνουν κράμπες, δεν μπορούσα πια να τρέξω», συνέχισε η Δεβετζή, που ξέσπασε σε κλάματα με το που έληξε ο αγώνας. «Ήταν κλάματα χαράς και λύπης, γιατί ήταν το τελευταίο άλμα και ήθελα να τα δώσω όλα. Αλλά ήταν και κλάμα χαράς, γιατί η Σαβίν που ήταν και η πιο επικίνδυνη αντίπαλος, είχε κάνει το τελευταίο της άλμα και πλέον ήμουν οριστικά στο βάθρο. Δεν ήμουν στη δεύτερη θέση για να πω ότι μπορώ να έχω περιθώριο να με περάσει κάποια. Ήμουν 3η οπότε μου βγήκε όλο το άγχος.
Έλεγα μέσα μου ότι τώρα μπορώ να το κάνω το μεγάλο άλμα. Αλλά είχα κράμπες και με τα ψυκτικά που μου έβαλαν τα παιδιά, δεν μπορούσαν να ηρεμήσουν τα πόδια μου. Δεν είχα χρόνο. Είχα κάτσει κάτω για να τους κάνω μασάζ, αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι δεν είχα χρόνο. Ήμουν τόσο συγκεντρωμένη στον αγώνα, που μπορούσα να κάνω μεγάλη επίδοση».
Οι πόνοι από τις κράμπες αρκετοί, αλλά ξεχνιούνται από το μετάλλιο που είναι κρεμασμένο στον λαιμό της:
«Σαφώς και είμαι ευχαριστημένη που πήρα ένα μετάλλιο. Δεν είναι το χρυσό βέβαια, αλλά δεν πειράζει. Ο στόχος παραμένει υψηλός.
Σημασία έχει ότι βρίσκομαι εδώ, συμμετέχω στους Ολυμπιακούς Αγώνες και είναι μια γιορτή για μένα. Έπρεπε να πάρω ένα μετάλλιο για τον εαυτό μου, για τον προπονητή μου, τον Θανάση Σιούτρη που είναι δίπλα μου, για την οικογένειά μου, τον άνδρα μου, όλους τους Έλληνες που με στηρίζουν και με αγαπάνε. Στο Ίντερνετ μου στέλνουν χιλιάδες μηνύματα. Τους ευχαριστώ πολύ», είπε συγκινημένη η πρωταθλήτριά μας, που ξαφνιάστηκε με τις επιδόσεις στον τελικό:
«Ήμουν σε πολύ καλή κατάσταση, αλλά δεν πίστευα να πάει έτσι ο αγώνας. Μάλιστα με τίποτα δεν περίμενα να κερδίσει η Καμερουνέζα, αλλά τελικά γίνονται και εκπλήξεις στους αγώνες. Έξι κοπέλες πάνω από τα 15 μέτρα… Δεν έχει ξαναγίνει αυτό. Τι να κάνουμε όμως».
Ήδη παίρνει δυνάμεις για την Τρίτη, αφού οριστικά, όπως είπε, θα πάρει μέρος στα προκριματικά του μήκους (ξημερώματα Τρίτης).
«Σημασία έχει να φτιάξω λίγο τα πόδια μου, γιατί έχω και μήκος. Το καλό είναι ότι δεν τραυματίστηκα, απλά με έπιασαν αυτές οι κράμπες. Θα ξεκουραστώ σήμερα για να είμαι έτοιμη για την Τρίτη. Το όριο είναι 6.75 μ. για να μπω στον τελικό. Αυτός είναι ο στόχος. Από κει και πέρα δεν με νοιάζει. Ό,τι γίνει. Το πρόβλημα με τις κράμπες δεν είναι απαγορευτικό ως προς το να πάρω μέρος στο μήκος. Θα προλάβω».
Οι ξένοι συνάδελφοι τη ρώτησαν τι βλέπει να πετυχαίνει στο Λονδίνο σε τέσσερα χρόνια και η Πηγή Δεβετζή ήταν απολαυστική: «Αν με έχει πάρει κάποιο κανάλι, θα είμαι εκεί ως σχολιάστρια των αγώνων, διότι δεν πρόκειται να αγωνίζομαι ώς τότε».














