ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ «Μίζα 1.000.000 ευρώ; Και τι έγινε; Δεν τρέχει τίποτα…»

Η φωνή ακούστηκε οργισμένη στην κερκίδα: «Λίγη τσίπα ρεεε!.. Δεν ντρέπεται κανένας;». «Όχι, δεν κοκκινίζει κανείς…», απάντησε παραδίπλα κάποιος άλλος και στριμώχτηκε στη θέση του, μήπως τον ξεχωρίσουν μέσα στο πλήθος. «Δεν ορρωδούν προ ουδενός…», κούνησε θλιμμένα το κεφάλι κι ένας ηλικιωμένος και συνέχισε με κουρασμένο βλέμμα να κοιτάζει όσα διαδραματίζονται στη χώρα. Δεν ήταν η εξαίρεση. Άλλος πιο δυνατά και άλλος χαμηλόφωνα το ίδιο λέει στην κερκίδα. Και με τα ίδια συναισθήματα παρακολουθεί. Γιατί όσα συμβαίνουν, μόνον οργή και θλίψη προκαλούν.

Το θέαμα αρχίζει να γίνεται αποκρουστικό. «Και τι έγινε; Δεν τρέχει τίποτα…», σου λένε εκείνοι που κάνουν το παιχνίδι. Ο διευθυντής του γραφείου ενός υπουργού, ο πλέον έμπιστος συνεργάτης του, διώκεται για μια εκβιαστική μίζα 1.000.000 ευρώ και «δεν τρέχει τίποτα». Το πρωθυπουργικό γραφείο είχε ενημερωθεί τουλάχιστον έναν χρόνο πριν και δεν είπε κουβέντα, ε… και τι έγινε; Αλλού οι εξελίξεις θα ήταν κατακλυσμιαίες. Εδώ έχει χαθεί κάθε μέτρο και η υποκρισία περισσεύει. Ένας εισαγγελέας- και μάλιστα από εκείνους που δεν αφήνουν περιθώριο για διαμαρτυρίες στην κυβέρνηση- βρίσκει ενδείξεις για μια κραυγαλέα περίπτωση πολιτικής διαφθοράς και ασκεί μια κακουργηματική δίωξη στην καρδιά ενός υπουργικού γραφείου. Αλλά αυτό αντιμετωπίζεται πολιτικά περίπου ως υπόθεση ρουτίνας, μια καθημερινή διαδικασία που δεν πρέπει να μας βγάλει από τον δρόμο μας. Και ποιος είναι αυτός ο δρόμος; Πού μας πηγαίνει; Και πότε μας τον έδειξε η κυβέρνηση και ο κ. Καραμανλής για να τον εγκρίνουμε και να συμπορευθούμε;

Η καραμέλα της «διαφάνειας»
Όχι, αυτή τη φορά τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Με τις υποκλοπές, τα δομημένα ομόλογα, τις απαγωγές των Πακιστανών, τους κουμπάρους, τον Ζαχόπουλο, τη Ζίμενς και τα άλλα, μπορεί στο Μαξίμου να θεωρούν ότι ξέμπλεξαν, παραμένοντας διάφανοι, άσπιλοι και αμόλυντοι. Με το ζήτημα Παυλίδη όμως, κάθε μέρα που περνάει τα ερωτήματα πολλαπλασιάζονται και η καραμέλα της «διαφάνειας» φαίνεται ότι έχει λειώσει. Το θέατρο του παραλόγου στο οποίο καταφεύγει από την περασμένη εβδομάδα η κυβέρνηση δεν βρίσκει θεατές. Και το ξέρουν καλά, προσπαθώντας να ακροβατήσουν στην ισχνή πλειοψηφία των 152 εδρών και τη – ζωτική- ανάγκη τους να μείνει αλώβητος ο Πρωθυπουργός.

«Δεν υπάρχει πολιτικό πρόβλημα με τον Τέλη», λένε και ξαναλένε οι επιτελάρχες σε Μαξίμου και Ρηγίλλης, ρίχνοντας το ανάθεμα στον εφοπλιστή Μανούση. «Πρόβλημα θα υπάρξει μόνον άμα φτάσει στη Βουλή φάκελος από την Εισαγγελία για τον πρώην υπουργό…». Μα, καλοί μου άνθρωποι, άμα ο εισαγγελέας στείλει τον φάκελο στη Βουλή, ο κ. Παυλίδης θα έχει πλέον ποινικά προβλήματα να αντιμετωπίσει. Πολιτικά είναι ήδη εκτεθειμένος, το δεξί του χέρι διώκουν για κακούργημα… «Όχι, γιατί δεν μπορεί να γνωρίζει ο υπουργός τι γίνεται στο γραφείο του!..», σου απαντούν και ξαναρίχνουν το ανάθεμα στον Μανούση «με τα σαπιοκάραβα, που άφηνε τον κόσμο στο λιμάνι κ.λπ., κλπ.». Μα, ενάρετοί μου, κι αυτή την κατάσταση εσείς τη δημιουργήσατε κι εξακολουθείτε να την ανέχεσθε. Αν ήταν 160
Αντιλαμβάνεστε, βέβαια, ότι οι αντιδράσεις θα ήταν εντελώς διαφορετικές εάν η Ν.Δ. είχε 160 βουλευτές, έστω 153. Τότε ο Αρ. Παυλίδης θα είχε ριχτεί στο πυρ το εξώτερον, όπως είχε γίνει προ τριετίας και με τον Πέτρο Μαντούβαλο στον Πειραιά. «Παυλίδης; Ποιος Παυλίδης;» θα έξυναν το κεφάλι. Θα είχαν βέβαια ακόμη ένα πρόβλημα να λύσουν στο Μαξίμου, αφού θα έπρεπε να εξηγήσουν γιατί δεν αντέδρασαν έτσι από την αρχή, από το (προεκλογικό) καλοκαίρι του 2007 που γνώριζαν τα πάντα. Αλλά με κάποιον τρόπο θα το ξεπερνούσαν. «Ο Πρωθυπουργός όταν έμαθε, αντέδρασε άμεσα και ήταν αμείλικτος», θα μας έλεγαν στη διαπασών. Τώρα, όμως, που ο Παυλίδης τούς έχει διαμηνύσει όχι μόνον ότι δεν πάει πουθενά, αλλά ούτε καν να διανοηθούν να του μιλήσουν για παραίτηση, δεν τους πειράζει η εικόνα παχυδερμισμού που εκπέμπει η κυβέρνηση. Κι έτσι θα προχωρήσουν.

Μεγάλη σκιά
Η στάση του Μαξίμου- μην έχετε αμφιβολία- είναι βούτυρο στο ψωμί των γαλάζιων ανταρτών. «Τώρα θα μας ταράξουν», λένε στο κυβερνητικό επιτελείο και τουλάχιστον σε αυτά δεν πέφτουν έξω. Το έχουν το κλίμα. Και οι περισσότεροι διαφωνούντες άλλωστε, όπου σταθούν και όπου βρεθούν, το ίδιο μήνυμα στέλνουν, αφού ξέρουν ότι με το ζήτημα Παυλίδη ανοικτό η πίεση για τον Καραμανλή θα είναι διπλή και με τον προϋπολογισμό «κουρελόχαρτο», τριπλή. Απέναντι στον Παυλίδη, μάλιστα, αρκετοί αντάρτες ακολουθούν την πλατφόρμα Τατούλη. Κι ο Αρκάς λέει το εξής απλό: Σε ποινικό επίπεδο ουδείς είναι εκ των προτέρων ένοχος, αλλά σε πολιτικό επίπεδο δεν μπορείς να σταθείς πουθενά εάν υπάρχουν σκιές. Η δίωξη στον εξ απορρήτων και παιδικό φίλο του Παυλίδη, όπως και να το κάνουμε, αφήνει μεγάλη σκιά.

Τι θα κάνει ο Καραμανλής; Είναι ένα ερώτημα που απασχολεί ακόμη και υπουργούς. Αύριο το απόγευμα «πιάνει» Ραφήνα από Τήνο και κάποιοι συνεργάτες του λένε ότι εξακολουθεί να πιστεύει πως στα θέματα της διαφθοράς παραμένει «τεφάλ». Ότι όλα θα ξεπεραστούν με το πλήρωμα του χρόνου και η κυβέρνηση μόνον από την ακρίβεια και την κατάσταση της οικονομίας μπορεί να πληγωθεί ανεπανόρθωτα. Κάποιοι βουλευτές, ωστόσο, που φοβούνται ότι σκάνδαλο στο σκάνδαλο, δεν μπορεί, κάποια στιγμή η βάρκα θα μπατάρει, έχουν αρχίσει να ανησυχούν έντονα για τις δημοσκοπήσεις του Σεπτεμβρίου. Στο ΠΑΣΟΚ ανησυχούν
Μία διαρκή, σχεδόν παγιωμένη, ανησυχία για τις δημοσκοπήσεις έχουν και στο ΠΑΣΟΚ. Πάντως, κάτι ο φόβος του Καραμανλή για ένα οικονομικό ναυάγιο, κάτι το δόγμα Κλίντον για την επιρροή του άδειου πορτοφολιού σε ένα εκλογικό αποτέλεσμα, στη Χαριλάου Τρικούπη είναι έτοιμοι για πόλεμο μέχρις εσχάτων με την κυβέρνηση στο πεδίο της οικονομίας. Αυτό πιθανότατα να αποδειχθεί και πιο αποτελεσματικό για τις κάλπες των ευρωεκλογών από μια ατέρμονη συζήτηση για τη συνεργασία με τον Συνασπισμό. Απ΄ ό,τι θυμάμαι, άλλωστε, την τελευταία φορά που πήραν αποφάσεις στον Συνασπισμό για συνεργασίες, έφθασαν νύχτα στη Γλυφάδα και συνεργάστηκαν με τον Μητσοτάκη…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Η επικοινωνία λείπει διακοπές

Ένα έργο που παίχτηκε και με τον Ζαχόπουλο ετοιμάζεται να παιχτεί και τώρα στη Ν.Δ. με το ζήτημα Παυλίδη. Μπορεί μεταξύ Τήνου και Πάρου, όπου είχε καταλύσει η μισή κυβέρνηση, τα κινητά να πήραν φωτιά, κάποιοι κυβερνητικοί όμως έχουν αρχίσει να γκρινιάζουν για τον επικοινωνιακό χειρισμό της υπόθεσης. Θυμίζω ότι λίγο πριν από τα περασμένα Χριστούγεννα, όταν έγινε η απόπειρα Ζαχόπουλου, ο Θ. Ρουσόπουλος έφευγε για Εδιμβούργο, ενώ ο υπουργός Πολιτισμού Μ. Λιάπης ετοίμαζε βαλίτσες για Νέα Υόρκη. Επιστρέφοντας βρήκαν ένα καμίνι αναμμένο, τον Ι. Ανδριανό να τρέχει με ένα DVD στους εισαγγελείς και τον διευθυντή του πρωθυπουργικού γραφείου Ι. Αγγέλου να προσκαλείται στο ανακριτικό γραφείο. Υπουργοί, βουλευτές και κομματικά στελέχη φώναζαν τότε για επικοινωνιακό κενό και οι ίδιες φωνές έχουν αρχίσει να ακούγονται και τώρα, εκτιμώντας ότι υπήρξε επικοινωνιακό έλλειμμα που φούντωσε τη φωτιά Παυλίδη. Τώρα ο Ρουσόπουλος και ο, αρμόδιος για τα ακτοπλοϊκά, Γ. Βουλγαράκης έκαναν διακοπές στην Πάρο, ενώ ο Ι. Ανδριανός με τον Ευάγγ. Αντώναρο έμειναν στην Αθήνα για να παρακολουθήσουν την υπόθεση. Εκ συμπτώσεως, το Μαξίμου έχει βρεθεί σε νέα δίνη, υπόλογο ότι συγκάλυπτε το σκάνδαλο, ενώ εξηγήσεις ζητούνται ξανά από τον Ι. Αγγέλου. Τι ήξερε; Από πότε; Τι του είπε ο Ζαχαράκης; Κατά Μανούση, εξάλλου, και αυτό το σκάνδαλο έχει τη βιντεοταινία του που ελπίζουμε να μην έφτασε- από άλλη «διαβολική» σύμπτωση- στο πρωθυπουργικό γραφείο…