Κερδισμένοι και χαμένοι

Παρ΄ ότι η κρίση που ξέσπασε στον Καύκασο την περασμένη Παρασκευή εμφανίζει σημάδια εκτόνωσης, στη διεθνή σκηνή εξακολουθεί να προκαλεί σοβαρές αναταράξεις- και δυνάμει ανακατατάξεις. Η επίδειξη δύναμης της Μόσχας δείχνει τις προθέσεις της στην περιοχή. Παράλληλα, οι αναλυτές επισημαίνουν τη δύσκολη θέση της Δύσης. Όπως σε κάθε παιχνίδι συσχετισμών, υπάρχουν αυτοί που βγαίνουν ενισχυμένοι και αυτοί που μετρούν απώλειες. Τα πραγματικά θύματα, όμως, είναι όπως πάντα οι άμαχοι.

Η θέση της Ευρώπης…
Η κρίση στον Καύκασο απειλεί να ενισχύσει την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία. Προκάλεσε επίσης ακόμη ένα ρήγμα στις σχέσεις Ε.Ε.- Ουάσινγκτον, καθώς πολλοί νεοσυντηρητικοί κατηγορούν τους Ευρωπαίους ότι αρνήθηκαν «ένα σχέδιο δράσης για την ένταξη της Γεωργίας» στη Συμμαχία.

Αναλυτές επισημαίνουν πάντως την «ασυνήθιστη κινητικότητα» που επέδειξε η Ένωση με το ειρηνευτικό σχέδιο της γαλλικής προεδρίας και το ταξίδι του Νικολά Σαρκοζί στη Μόσχα. Ερώτημα αποτελεί το αν η Ε.Ε. θα κρατήσει κοινή στάση απέναντι στην κρίση. … και οι αμερικανικές εκλογές
Ο ρεπουμπλικανός Τζον ΜακΚέιν δεν έκρυψε ποτέ τα εχθρικά του αισθήματα απέναντι στον Πούτιν. Στο παρελθόν είχε ζητήσει την αποβολή της Ρωσίας από την «Ομάδα των 8», χθες δήλωσε ότι η Μόσχα πρέπει να απολογηθεί στο «δικαστήριο της παγκόσμιας κοινής γνώμης» και διαβεβαίωσε τον Σαακασβίλι ότι «είμαστε όλοι Γεωργιανοί». Ο Ομπάμα κράτησε εμφανώς πιο χαμηλούς τόνους, ζητώντας την αποστολή διεθνών παρατηρητών στη Γεωργία για την επιτήρηση της εκεχειρίας.

Σύμφωνα με τους «Νew Υork Τimes», δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η σκληρή γραμμή του ΜακΚέιν θα τον ωφελήσει εκλογικά.