Το τρίτο σενάριο είναι το χειρότερο

Τέσσερις ημέρες αφότου ξέσπασε η κρίση στον Καύκασο έχει πλέον λάβει τόσο μεγάλες διαστάσεις, που δύσκολα μπορεί κανείς να προβλέψει τη συνέχεια. Παρά τις έντονες πιέσεις της διεθνούς κοινότητας, η Ρωσία δεν δείχνει προς το παρόν καμία διάθεση συμβιβασμού.

Ποιες είναι οι βουλές του Βλαντίμιρ Πούτιν; Και μέχρι ποιο βαθμό θα συνεχίσει να ελέγχει τις εξελίξεις; Οι αναλυτές μπορούν απλώς να εικάζουν, διατυπώνοντας τρία σενάρια, από το πλέον αισιόδοξο μέχρι το πιο εφιαλτικό.

ΣΕΝΑΡΙΟ 1
Η Ρωσία απλώς απωθεί τις γεωργιανές δυνάμεις από τη Νότια Οσετία και την Αμπχαζία και οι επαρχίες επιστρέφουν στο πρότερο στάτους κβο. Οι πιθανότητες να υλοποιηθεί αυτό το σενάριο ωστόσο μειώνονται ώρα με την ώρα. Μετά

ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Και στις τρεις περιπτώσεις, χαμένη η Γεωργία. Εφιαλτική η πρόβλεψη να εξαπλωθεί η κρίση και σε άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες

την καταστροφή της πρωτεύουσας Τσχινβάλι και τον θάνατο τουλάχιστον 2.000 αμάχων, οι κάτοικοι της Νότιας Οσετίας βλέπουν τον Γεωργιανό πρόεδρο, Μιχαήλ Σαακασβίλι, «σαν τον διάβολο» όπως δήλωνε χθες ένας πρόσφυγας. Οι Αμπχάζιοι αυτονομιστές έχουν επίσης καταστήσει σαφές πως θέλουν να κάνουν οριστικό το διαζύγιό τους με την Τιφλίδα. Κι έπειτα, η Ρωσία έχει χάσει πια ακόμα και την επίφαση της ουδετερότητας. Στην πραγματικότητα, ίσως το «καλύτερο» για τη Γεωργία είναι η Μόσχα να προσαρτήσει τη Νότια Οσετία και την Αμπχαζία στη Ρωσική Ομοσπονδία.

ΣΕΝΑΡΙΟ 2
Η κρίση επεκτείνεται. Η ετέρα αποσχισθείσα επαρχία της Γεωργίας, η Αμπχαζία, βρίσκεται ήδη με το ένα πόδι στον πόλεμο- δεν αποκλείεται όμως να εμπλακούν και άλλα μικρά έθνη του Καυκάσου. Ακόμα και η Τσετσενία έχει προσφερθεί να στείλει ειρηνευτικές δυνάμεις στη Γεωργία, ενώ πρόθυμοι να πάνε στο μέτωπο εμφανίζονται και οι Κοζάκοι της Ρωσίας. Το Κρεμλίνο μπορεί να εκμεταλλευτεί το χάος για να επιχειρήσει μια ανατροπή του Γεωργιανού προέδρου, Μιχαήλ Σαακασβίλι, τον οποίο «απεχθάνεται» από την Επανάσταση των Ρόδων, το 2003. Ορισμένοι Ρώσοι αξιωματούχοι φτάνουν στο σημείο να ζητούν να δικαστεί ο Σαακασβίλι ως εγκληματίας πολέμου, από διεθνές δικαστήριο! Αν η Μόσχα επιβάλει μια κυβέρνηση ανδρεικέλων στην Τιφλίδα, η ανεξαρτησία για την οποία τόσο σκληρά πολέμησε η Γεωργία θα γίνει παρελθόν.

ΣΕΝΑΡΙΟ 3
Η κρίση εξαπλώνεται ακόμα περισσότερο, συμπαρασύροντας πρώην σο βιετικές δημοκρατίες όπως η Ουκρανία (η οποία, όπως και η Γεωργία, επιδιώκει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ) και το Καζαχστάν, το οποίο είναι αφοσιωμένο στη Μόσχα. Ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία- σχολιάζει η «Guardian»- θα φαινόταν παιχνίδι σε σύγκριση με έναν πόλεμο ανάμεσα στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Το μόνο χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί είναι να εμπλακεί στρατιωτικά και η Δύση- ένα τέτοιο ενδεχόμενο ωστόσο μοιάζει μάλλον απίθανο, δεδομένης της ευρωπαϊκής εξάρτησης από τη ρωσική ενέργεια και τις υποχρεώσεις ΗΠΑ και Βρετανίας σε Ιράκ και Αφγανιστάν.
«Άφησα την οικογένειά μου και έτρεχα να σωθώ»

«ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΗ» χαρακτηρίζει την ανθρωπιστική κρίση στη Νότια Οσετία και τη Γεωργία η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού, η οποία ετοιμάζεται να αποστείλει αεροπορικώς 15 τόνους ιατρική βοήθεια. Ανθρωπιστική βοήθεια απέστειλε η Γαλλία, ενώ η Γερμανία διέθεσε ένα εκατομμύριο ευρώ. Συνολικά 30.000 πρόσφυγες από τη Νότια Οσετία κατευθύνθηκαν τις τελευταίες ημέρες προς τη Ρωσία. Η Γεωργία από την πλευρά της, την Κυριακή είχε κάνει λόγο για 10.000 πρόσφυγες- άγνωστο παραμένει το πόσοι ακόμα εγκατέλειψαν τις εστίες τους φοβούμενοι την προέλαση των Ρώσων. Οι μαρτυρίες των προσφύγων είναι συγκλονιστικές. Μια γυναίκα από τη Νότια Οσετία δήλωσε ότι υποχρεώθηκε, όπως και πολλοί συμπολίτες της, να φύγει τρέχοντας για να σώσει τη ζωή της, αφήνοντας το σπίτι της και τα μέλη της οικογένειάς της. Αφού αντιμετώπισαν τον χλευασμό των Γεωργιανών στρατιωτών, περπάτησαν για πολλές ώρες και κρύφτηκαν στα δάση. Οι περισσότεροι πρόσφυγες από τη Νότια Οσετία συγκεντρώθηκαν στη Γιάβα, μεταξύ Τσχινβάλι και ρωσικών συνόρων. Όλοι τους θεωρούν σωτήρα τους τον Βλαντίμιρ Πούτιν. «Ο Πούτιν είναι ο χρυσός μας ηγέτης. Μας υπερασπίστηκε και μας έδωσε φαγητό» αναφέρουν χαρακτηριστικά.
[ ΓΝΩΜΗ ] Ένας πόλεμος που η Μόσχα ήθελε πολύ καιρό

Οι λεπτομέρειες του ποιος έκανε τι για να επισπεύσει τον πόλεμο τη Ρωσίας εναντίον της Γεωργίας δεν έχουν και πολύ σημασία. Μήπως θυμάται κανείς τις ακριβείς λεπτομέρειες της κρίσης των Σουδητών που επέτρεψε στους ναζί να εισβάλουν στην Τσεχοσλοβακία; Φυσικά όχι, γιατί η ηθικά αμφιλεγόμενη διένεξη μνημονεύεται σωστά ως το μικρότερο κομμάτι ενός πολύ μεγαλύτερου δράματος. Τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας θα μνημονεύονται με τον ίδιο τρόπο. Αυτός ο πόλεμος δεν άρχισε από τον κακό υπολογισμό του προέδρου της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι. Είναι ένας πόλεμος που η Μόσχα επιχειρούσε να προκαλέσει εδώ και καιρό. Ο άνθρωπος που αποκάλεσε κάποτε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης «τη μεγαλύτερη γεωπολιτική καταστροφή του 21ου αιώνα» εγκαθίδρυσε ένα νέο τσαρικό καθεστώς στη Ρωσία και προσπαθεί να αποκαταστήσει τον κάποτε κυρίαρχο ρόλο της χώρας του στην Ευρασία και τον κόσμο. Οπλισμένος με τον πλούτο από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, κρατώντας σχεδόν το μονοπώλιο των ενεργειακών αποθεμάτων στην Ευρώπη, με εκατομμύρια στρατιώτες, εκατοντάδες πυρηνικές κεφαλές και τον τρίτο μεγαλύτερο αμυντικό προϋπολογισμό στον κόσμο, ο Βλαντίμιρ Πούτιν πιστεύει ότι τώρα ήρθε η ώρα για τη δική του κίνηση.

Η δύστυχη μοίρα της Γεωργίας είναι ότι συνορεύει με ένα εσφαλμένο γεωπολιτικό όριο που βρίσκεται κατά μήκος των δυτικών και νοτιοδυτικών συνόρων της Ρωσίας. Η επίθεση του Πούτιν στη Γεωργία είναι κυρίως μια απάντηση στις «χρωματιστές επαναστάσεις» στην Ουκρανία και τη Γεωργία το 2003 και το 2004 όταν φιλοδυτικές κυβερνήσεις αντικατέστησαν τις φιλορωσικές. Ακόμη κι αν ο Σαακασβίλι δεν είχε πέσει στην παγίδα του αυτήν τη φορά, κάτι άλλο θα βρισκόταν στο μέλλον για να αρχίσει η σύγκρουση. Κάποτε οι ιστορικοί θα δουν την 8η Αυγούστου του 2008 σαν μια κρίσιμη καμπή της Ιστορίας, όχι μικρότερης σημασίας της 9ης Νοεμβρίου του 1989, όταν έπεσε το τείχος του Βερολίνου.

Ο Ρόμπερτ Κέιγκαν, θεωρητικός του νεοσυντηρητισμού, ήταν στέλεχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στην κυβέρνηση Ρέιγκαν.