Θα γυρίσουμε να πολεμήσουμε

«Ξέρουμε πως όταν γυρίσουμε στην πατρίδα μας, μπορεί και να καταταγούμε στον στρατό για να πολεμήσουμε, αλλά δεν μας πειράζει. Περιμένουμε πώς και πώς να πάμε πίσω για να βρεθούμε κοντά στους δικούς μας ανθρώπους».

Συγκλονίζει η δήλωση του Ραμάζ Νοζάντζα, του σημαιοφόρου της Γεωργίας. Ο κορυφαίος παλαιστής, όπως και τα άλλα μέλη της αποστολής, δεν μπορούν να σκέφτονται αυτήν τη στιγμή τους Αγώνες, όταν η χώρα τους βρίσκεται ξαφνικά σε εμπόλεμη κατάσταση με τη Ρωσία.

«Οι στιγμές που περάσαμε και περνάμε ακόμη είναι πολύ δύσκολες και η ψυχολογία μας είναι πολύ άσχημη, αλλά είμαστε αναγκασμένοι να μείνουμε και να συνεχίσουμε στους Αγώνες. Είμαι οργισμένος με τους Ρώσους πολιτικούς και όχι με τους αθλητές με τους οποίους είμαστε φίλοι», συνεχίζει ο Νοζάντζα που όπως και οι συμπατριώτες του ήταν έτοιμοι να αναχωρήσουν το Σάββατο για την πατρίδα και το αεροπλάνο ήταν ήδη έτοιμο στο αεροδρόμιο.

Μάλιστα το κτίριο που τους φιλοξενεί στο Ολυμπιακό Χωριό είναι πολύ κοντά σε αυτό της Ρωσίας, αλλά ήδη οι αθλητές έδωσαν το καλό παράδειγμα.

ΜΗΝΥΜΑ

Δεν έχουμε τίποτα με τους αθλητές της Ρωσίας και δεν φταίνε αυτοί σε τίποτα.
Εμείς θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα ειρήνης σε όλο τον κόσμο και τίποτε άλλο

Ήταν τη στιγμή της τελετής απονομής των μεταλλίων στο αγώνισμα του αεροβόλου πιστολιού 10 μέτρων, όπου η «ασημένια» Ρωσίδα Ναταλία Παντέρινα και η «χάλκινη» Νίνο Σαλουκβάτζε από τη Γεωργία αγκαλιάστηκαν και φιλήθηκαν ζητώντας ειρήνη για τον πόλεμο που έχει ξεσπάσει μεταξύ των χωρών τους.

Πρόκειται για δύο αθλήτριες που ήταν φίλες και συναθλήτριες όταν αγωνίζονταν πριν από λίγα χρόνια κάτω από τη σκέπη της Σοβιετικής Ένωσης.

«Αν κάποιοι καταλάβαιναν αυτό που κάναμε εμείς, δεν θα είχαμε ποτέ πολέμους», είπε χαρακτηριστικά η Γεωργιανή, αλλά το μήνυμα της συναδέλφωσης των λαών είχε περάσει.

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ
Ο Νίκος Ηλιάδης, ομοσπονδιακός προπονητής της εθνικής τζούντο, βοηθάει στη μετάφραση και οι ατάκες που ακούγονται είναι συγκλονιστικές: «Όταν ξέρεις ότι η χώρα σου και οι δικοί σου άνθρωποι κινδυνεύουν, είναι δύσκολο να μείνεις προσηλωμένος στους αγώνες. Από την άλλη πλευρά προετοιμαζόμασταν γι΄ αυτούς τέσσερα χρόνια και είμαστε υποχρεωμένοι να μείνουμε και να παλέψουμε για την πατρίδα μας», λέει ο Μανουτσάρ Κβιρκέλα, αθλητής της ελληνορωμαϊκής. Όπως και οι άλλοι, το Σάββατο είχε μαζέψει κανονικά τα πράγματά του για να φύγουν, αλλά τελικά ύστερα από κάποιες συζητήσεις έμειναν. «Δεν έχουμε τίποτα με τους αθλητές της Ρωσίας και δεν φταίνε αυτοί σε τίποτα. Εμείς θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα ειρήνης σε όλο τον κόσμο και τίποτε άλλο», κατέληξε ο αθλητής.

Ο πυγμάχος Καχαμπέρ Ζούνια περιγράφει τις δύσκολες στιγμές που έζησαν ιδιαίτερα το Σάββατο όλα τα μέλη της αποστολής: «Προσπαθούσαμε να επικοινωνήσουμε με τους δικούς μας αλλά δεν μπορούσαμε. Δεν ξέραμε αν θα φύγουμε ή αν θα μείνουμε και πήγαμε να τρελαθούμε. Τελικά η απόφαση ήταν να μείνουμε. Συμφωνώ πως ένας αθλητής προετοιμάζεται τέσσερα χρόνια για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και θέλει να ζήσει τη στιγμή και να επιτύχει».

Ένας άλλος παλαιστής, ο Πάντρι Χασέιρ, μας θυμίζει την ολυμπιακή εκεχειρία για την περίοδο των αγώνων: «Είναι αδιανόητο το γεγονός ότι αυτοί οι αγώνες άρχισαν με πόλεμο που έκανε η Ρωσία στη χώρα μας. Την ώρα της τελετής έναρξης επιτέθηκε στην πατρίδα μας και ξεκίνησε τους βομβαρδισμούς. Σκεφτείτε τα συναισθήματά μας και το τι βιώνουμε εμείς. Είναι δεδομένο ότι δεν πάμε και με την καλύτερη ψυχολογία στους αγώνες».