Μπρούντζινος Σπύρος Λούης με σιδερένια θέληση

Ο 23χρονος Σπύρος Λούης τρέχει… χωρίς σταματημό κρατώντας κλαδί ελιάς, το σύμβολο της ειρήνης αλλά και των νικητών των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων. Έτσι απεικόνισε τον Μαρουσιώτη βοσκό, που έγινε μέσα σε λίγες ώρες ο πρώτος Ολυμπιονίκης του μαραθωνίου και ζωντανό σύμβολο των αρετών της φυλής, ο γλύπτης Γιώργος Γεωργιάδης στο μπρούντζινο άγαλμα ύψους 2,5 μ. που στήθηκε πρόσφατα στην είσοδο του Δήμου Αμαρουσίου. Οι πληροφορίες είναι αντικρουόμενες για το αν ο Λούης ήταν ψηλός ή μετρίου αναστήματος, γεροδεμένος ή λιγνός και η αληθινή μορφή τού φτεροπόδαρου αθλητή μόλις που διακρίνεται σε μια φωτογραφία της εποχής.

Πάντως την ημέρα του αγώνα δεν φορούσε φουστανέλα αλλά αθλητική στολή σαν αυτά που βλέπουμε στο άγαλμα. Ούτε είχε ακόμα τσιγκελωτά μουστάκια. Το σώμα του ήταν ελαφρύ- όπως όλων των μαραθωνοδρόμων- και η τονισμένη κνήμη του μπρούντζινου γλυπτού, το οποίο ζυγίζει πάνω από πεντακόσια κιλά, έγινε καλλιτεχνική αδεία ώστε να εξασφαλιστεί η ευστάθεια του δρομέα που στηρίζεται μόνο στο ένα σκέλος. Μάλιστα η φτέρνα του δεν ακουμπάει στο χώμα.

Ο Λούης παριστάνεται στην πιο δύσκολη και αποφασιστική καμπή του μαραθωνίου. Όταν ο αθλητής έχει καλύψει τα δύο τρίτα της διαδρομής, είναι κουρασμένος, και κάνει μια βαθιά βουτιά μέσα του, για να αντλήσει δύναμη από τα αποθέματα της ψυχικής αντοχής και να συνεχίσει τον δρόμο.

«Με την ευκαιρία που μου δόθηκε να φιλοτεχνήσω το γλυπτό του Σπύρου Λούη», λέει ο Γιώργος Γεωργιάδης, «προσπάθησα να επισημάνω και να προσδώσω σ΄ αυτό τις αναλλοίωτες ανθρώπινες αξίες, όταν η επιμονή, η θέληση και το ακατάβλητο αγωνιστικό πνεύμα αναδεικνύονται και προτάσσονται ως παραδείγματα προς μίμησιν». Ευχόμαστε το μνημείο του Σπύρου Λούη να είναι καλοτάξιδο και καλότυχο και να έχει καλύτερη τύχη από ένα άλλο γλυπτό του Κώστα Κλουβάτου που ήταν στημένο παλιότερα μπροστά στο Ολυμπιακό Στάδιο αλλά όπως μας πληροφόρησαν κάπου έχει αποσυρθεί.