Έφυγε ο «Μαύρος Μωυσής» με τη βελούδινη φωνή
Με το ξυρισμένο κεφάλι, τα σκούρα γυαλιά και τους μανδύες που φορούσε στη σκηνή, ο Άιζακ Χέιζ έμοιαζε με πνευματικό γκουρού που «ανυψώνει» το κοινό του με τη μουσική της ψυχής
Ένα μεγάλο «κεφάλαιο» της σόουλ μουσικής, μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητές της, ο Άιζακ Χέιζ, έφυγε από τη ζωή στα 65 του χρόνια. Για άλλους ήταν η βαθιά βελούδινη φωνή του Shaft- από το θέμα της ομώνυμης cult ταινίας-, για άλλους ο Βlack Μoses και η πιο «μαύρη» από τις μαύρες σόουλ φωνές, αλλά και ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της θρυλικής Stax και του ανεκτίμητου καταλόγου της. Μια νέα γενιά φαν (και όχι απαραίτητα μουσικόφιλοι) ανακάλυψε τον Άιζακ Χέιζ, μέσα από τον Chef, τον περιβόητο μάγειρα της ανατρεπτικής σειράς κινουμένων σχεδίων «South Park», στο οποίον ο Άιζακ Χέιζ «έδινε» τη φωνή του.
Ο Χέιζ βρέθηκε αναίσθητος από συγγενείς στο σπίτι του στο Μέμφις του Τενεσί, δίπλα σε ένα μαγγανοπήγαδο. Τον μετέφεραν αμέσως στο νοσοκομείο αλλά παρά τις προσπάθειές τους οι γιατροί δεν κατάφεραν να τον βοηθήσουν και λίγο αργότερα διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1967, ενώ ο Χέιζ έγραφε μέχρι τότε κομμάτια για καλλιτέχνες της Stax, μαζί με τον Ντέιβιντ Πόρτερ, ενώ δύο χρόνια αργότερα ο Χέιζ κυκλοφορεί ένα ιστορικό άλμπουμ, το «Ηot Βutterfly Soul». Η ιστορία της soul συνεχίζεται με τη μουσική του «Shaft», το 1971-που φέρνει στον Χέιζ και το Όσκαρ. Είναι πια ένας σούπερσταρ. Το «Βlack Μoses» βγαίνει το 1972, σόουλ και φανκ, με την υπογραφή του. Στο «Βy Τhe Τime Ι Get Τo Ρhoenix», στο «Νever Can Say Goodbye, Walk on Βy» ο Χέιζ είναι απλά η μαγεία της μουσικής.
Στη συνέχεια, χωρίς καλά καλά να το συνειδητοποιήσει, κάνει μιαν απρόσμενη στροφή στην καριέρα του, όταν περνάει την πόρτα του South Ρark- δίνοντας φωνή αλλά και την «όψη» του στον Μάγειρα- τον Chefτης πετυχημένης και κάθε άλλο παρά «πολιτικά ορθής» σειράς. Τόσο ο ίδιος όσο και η σειρά γνωρίζουν απροσδόκητη επιτυχία. Μόνο που ο Χέιζ, που έχει ασπαστεί τις αρχές της σαϊεντολογίας, δυσαρεστείται όταν η σειρά σατιρίζει τα πιστεύω του και αποχωρεί. Συνέχιζε να δίνει συναυλίες, κι εμείς εδώ στην Ελλάδα είχαμε την τύχη να τον δούμε, πριν από δυο χρόνια, να ερμηνεύει όλες τις μεγάλες επιτυχίες του με το αξεπέραστο στυλ του.














