Γνώμη

Φέτος είναι η χρονιά του

Δεν πρόκειται να σταθούμε στην απόδοση του Παναθηναϊκού κόντρα στην (αδύναμη είναι αλήθεια) Ντιναμό Τιφλίδας. Ούτε πρόκειται να «πέσουμε» στην παγίδα της εξαγωγής πρόωρων συμπερασμάτων σχετικά με το πόσο καλός (ή όχι) είναι ο φετινός ΠΑΟ του Χεν Τεν Κάτε.

Για μια ακόμη φορά, από αυτήν εδώ τη στήλη, θα σταθούμε στον Σωτήρη Νίνη. Ο παίκτης που πέρσι ήταν μεταξύ πάγκου και (κυρίως) εξέδρας, φέτος αποτελεί- και αναμένεται να συνεχίσει να είναι- αναπόσπαστο κομμάτι της βασικής 11άδας του «τριφυλλιού». Ο νεαρός (μόλις 18 χρόνων) ποδοσφαιριστής μπήκε σαν αλλαγή στο φιλικό ματς με τη Σαρλερουά, «έβγαλε μάτια», άλλαξε την εικόνα του Παναθηναϊκού στο συγκεκριμένο ματς αλλά και τη ροή του αγώνα και, όπως ήταν αναμενόμενο, ο Τεν Κάτε ούτε καν το σκέφθηκε. Τον έχρισε βασικό. Αφήνοντας μάλιστα στον πάγκο μια παλιά καραβάνα, που συγχρόνως είναι (και αυτός) αγαπημένο παιδί της εξέδρας, τον Γιώργο Καραγκούνη.

Επιτέλους. Η αδικία την οποία έζησε ο «μικρός» την προηγούμενη αγωνιστική περίοδο αποκαθίσταται. Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Ο Νίνης με την ωριμότητα που έχει στο παιχνίδι του, με το υψηλό επίπεδο τεχνικής κατάρτισης, την αγωνιστικότητα και φυσικά το ταλέντο του, είναι παίκτης που θα γράψει τη δική του ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Κρίνοντας τον Χεν Τεν Κάτε μόνο από αυτή του την επιλογή, δεν έχουμε παρά να του… βγάλουμε το καπέλο. Γιατί θέλει να έχεις πολλά κότσια για να αφήνεις στον πάγκο τον Καραγκούνη αλλά και τον Χριστοδουλόπουλο (τον οποίο πήρε ο ΠΑΟ μέσα από τα χέρια του μισητού του αντιπάλου έναντι του όχι ευκαταφρόνητου ποσού των 2.5 εκατ. ευρώ) για να αγωνισθεί ο Νίνης.